იგავ-არაკი
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
(ახალი გვერდი: '''იგავ-არაკი''' – მცირე ფორმის თხრობითი ნაწარმოები, რომელიც სა...) |
|||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
'''იგავ-არაკი''' – მცირე ფორმის თხრობითი ნაწარმოები, რომელიც სატირისა და იუმორის გამოყენებით ალეგორიულ ფორმებში განასახიერებს დიდაქტიკურ იდეას. მასში წარმოსახულია როგორც ადამიანები, ისე ცხოველები. ახასიათებს გაპიროვნების ხშირი გამოყენება, სახეებისა და აზრების ლაკონიური გადმოცემა, ნართაული თქმები. იგავ-არაკების ენას „[[ეზოპეს ენა]]ს“ უწოდებენ. მსოფლიო ლიტერატურაში ცნობილია იგავ-არაკების მრავალი კრებული, რომელთა შორის განსაკუთრებით აღსანიშნავია: [[ეზოპე]]ს იგავ-არაკები ინდური „პანჩატანტრა“, სპარსული „[[ქილილა და დამანა]]“, [[ლაფონტენი ჟან დე|ლაფონტენი]]ს იგავ-არაკები, [[სულხან-საბა ორბელიანი]]ს „სიბრძნე-სიცრუისა“, კრილოვის იგავ-არაკები და სხვ. | '''იგავ-არაკი''' – მცირე ფორმის თხრობითი ნაწარმოები, რომელიც სატირისა და იუმორის გამოყენებით ალეგორიულ ფორმებში განასახიერებს დიდაქტიკურ იდეას. მასში წარმოსახულია როგორც ადამიანები, ისე ცხოველები. ახასიათებს გაპიროვნების ხშირი გამოყენება, სახეებისა და აზრების ლაკონიური გადმოცემა, ნართაული თქმები. იგავ-არაკების ენას „[[ეზოპეს ენა]]ს“ უწოდებენ. მსოფლიო ლიტერატურაში ცნობილია იგავ-არაკების მრავალი კრებული, რომელთა შორის განსაკუთრებით აღსანიშნავია: [[ეზოპე]]ს იგავ-არაკები ინდური „პანჩატანტრა“, სპარსული „[[ქილილა და დამანა]]“, [[ლაფონტენი ჟან დე|ლაფონტენი]]ს იგავ-არაკები, [[სულხან-საბა ორბელიანი]]ს „სიბრძნე-სიცრუისა“, კრილოვის იგავ-არაკები და სხვ. | ||
| + | |||
| + | იგავ-არაკის ასახვითი თავისებურება იმაშიც მდგომარეობს, რომ აქ გამოგონება, ფანტაზია უშუალოდ ემსახურება იდეის განსახიერებას. | ||
მიმდინარე ცვლილება 17:46, 17 ივლისი 2025 მდგომარეობით
იგავ-არაკი – მცირე ფორმის თხრობითი ნაწარმოები, რომელიც სატირისა და იუმორის გამოყენებით ალეგორიულ ფორმებში განასახიერებს დიდაქტიკურ იდეას. მასში წარმოსახულია როგორც ადამიანები, ისე ცხოველები. ახასიათებს გაპიროვნების ხშირი გამოყენება, სახეებისა და აზრების ლაკონიური გადმოცემა, ნართაული თქმები. იგავ-არაკების ენას „ეზოპეს ენას“ უწოდებენ. მსოფლიო ლიტერატურაში ცნობილია იგავ-არაკების მრავალი კრებული, რომელთა შორის განსაკუთრებით აღსანიშნავია: ეზოპეს იგავ-არაკები ინდური „პანჩატანტრა“, სპარსული „ქილილა და დამანა“, ლაფონტენის იგავ-არაკები, სულხან-საბა ორბელიანის „სიბრძნე-სიცრუისა“, კრილოვის იგავ-არაკები და სხვ.
იგავ-არაკის ასახვითი თავისებურება იმაშიც მდგომარეობს, რომ აქ გამოგონება, ფანტაზია უშუალოდ ემსახურება იდეის განსახიერებას.
