აზერბაიჯანი
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
[[ფაილი:Azerbaijanis drosha.png|thumb|250პქ|აზერბაიჯანის დროშა]] | [[ფაილი:Azerbaijanis drosha.png|thumb|250პქ|აზერბაიჯანის დროშა]] | ||
| − | '''აზერბაიჯანი''' '' – (Azərbaycan Respublikasi – აზერბაიჯანის რესპუბლიკა)''. [[ | + | '''აზერბაიჯანი''' '' – (Azərbaycan Respublikasi – აზერბაიჯანის რესპუბლიკა)''. [[სახელმწიფო]] [[ამიერკავკასია|ამიერკავკასიის]] აღმოსავლეთ ნაწილში. [[საქართველო]]ს მეზობელი აღმოსავლეთით. აზერბაიჯანს აღმოსავლეთით ესაზღვრება კასპიის ზღვა. |
'''ფართობი''' - 86,6 ათ. კმ2. | '''ფართობი''' - 86,6 ათ. კმ2. | ||
მიმდინარე ცვლილება 17:29, 18 ივნისი 2018 მდგომარეობით
აზერბაიჯანი – (Azərbaycan Respublikasi – აზერბაიჯანის რესპუბლიკა). სახელმწიფო ამიერკავკასიის აღმოსავლეთ ნაწილში. საქართველოს მეზობელი აღმოსავლეთით. აზერბაიჯანს აღმოსავლეთით ესაზღვრება კასპიის ზღვა.
ფართობი - 86,6 ათ. კმ2.
მოსახლეობა - 9,2 მლნ. კაცი (2012), დაახლოებით 85% აზერბაიჯანელები, დანარჩენი დაღესტნური ეთნიკური ჯგუფები, რუსები, თათრები და სხვა.
ოფიციალური ენა – აზერბაიჯანული.
დედაქალაქი – ქ. ბაქო.
ადმინისტრაცი დაყოფა 9 რაიონი, ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკა.
აზერბაიჯანის პარლამენტმა 1991 წელს გააუქმა მთიანი ყარაბაღის ავტონომიური ოლქის სტატუსი.
სახელმწიფოს მეთაურია პრეზიდენტი, საკანონმდებლო ორგანო – მილი მეჯლისი (ერთპალატიანი პარლამენტი). აღმასრულებელი – მინისტრთა კაბინეტი (მთავრობა).
სსრ კავშირის შემადგენლობიდან გამოსვლის შემდეგ, 1991 წლის 30 აგვისტოს, გამოცხადდა თანამედროვე აზერბაიჯანის რესპუბლიკა.
აზერბაიჯანი ინდუსტრიულ-აგრარული ქვეყანაა. ეკონომიკის საფუძველს წარმოადგენს ნავთობმოპოვება და ნავთობგადამუშავება. განვითარებულია ქიმიური,ნავთობ-ქიმიური, მანქანათმშენებლობის, მეტალურგიული, მსუბუქი და კვების მრეწველობა. სოფლის მეურნეობა სპეციალიზებული სუბტროპიკული მცენარეების მოყვანასა და მეცხოველეობაზე.
რკინიგზის ქსელის სიგრძე – 2,1 ათასი კმ. სამანქანო გზების – 27,3 კმ., აქედან 25,8 ათასი კმ. მყარი საფრით.
საზღვაო პორტებია: ბაქო, აფშერონი. საერთაშორისო აეროპორტი – ბაქო.
შეიარაღებული ძალები შეიცავს სახმელეთო ჯარებს, სამხედრო-საჰაერო და სამხედრო-საზღვაო ძალებს. საერთო რაოდენობა – 128 ათ. კაცი (2012).
სახმელეთო ჯარები 85 ათ., შეიარაღებაში აქვთ 700-მდე ტანკი, 1100-მდე საბრძოლო დაჯავშნული მანქანა, 700-ზე მეტი ქვემეხი, ზალპური ცეცხლის რეაქტიული სისტემა და ნაღმსატყორცნი.
სამხედრო-საჰაერო ძალებს – 15 ათ. კაცი, შეირაღებაში აქვს 185 საბრძოლო თვითმფრინავი, 115-მდე საბრძოლო ვერტმფრენი, 70 საზენიტო სარაკეტო კომპლექსი. სამხედრო-საჰაერო ბაზები განლაგებულია: განჯაში, დალიარში, სიტალგაიში.
სამხედრო-საზღვაო ძალების შემადგენლობაშია 3,5 ათ. კაცი, 40-მდე საბრძოლო ხომალდი და კატარღა. სამხედრო-საზღვაო ბაზა – ბაქო. დაკომპლექტება ხორციელდება შერეული მეთოდით.
რეზერვი 300 ათ. კაცი. გასამხედროებული ფორმირებაა სასაზღვრო ჯარები 7 ათ., შინაგანი ჯარი – 15 ათ., ეროვნული გვარდია 2,5 ათ. კაცი.
