ყურნის ჭია
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
[[ფაილი:YurZnis Wia.jpg|thumb|200პქ|ყურძნის ჭია]] | [[ფაილი:YurZnis Wia.jpg|thumb|200პქ|ყურძნის ჭია]] | ||
| − | ყურნის ჭია - მთელ საქართველოში ფართოდ გავრცელებული მავნებელია, იგი დიდ ზიანს აყენებს ვაზს. | + | '''ყურნის ჭია''' - მთელ [[საქართველო|საქართველოში]] ფართოდ გავრცელებული მავნებელია, იგი დიდ ზიანს აყენებს ვაზს. |
პირველი გენერაციის მატლი აზიანებს ყვავილედებს. ყვავილებს მატლი თხელ ძაფებში ახვევს, შიგ ექცევა და ისე იკვებება, დაყვავილების შემდეგ მატლი ახალ გამონასკვულ ნაყოფს და კლერტს აზიანებს, რის გამოც მტევანი მთლიანად ან ნაწილობრივ ხმება. | პირველი გენერაციის მატლი აზიანებს ყვავილედებს. ყვავილებს მატლი თხელ ძაფებში ახვევს, შიგ ექცევა და ისე იკვებება, დაყვავილების შემდეგ მატლი ახალ გამონასკვულ ნაყოფს და კლერტს აზიანებს, რის გამოც მტევანი მთლიანად ან ნაწილობრივ ხმება. | ||
| ხაზი 6: | ხაზი 6: | ||
ივლისის დასაწყისში მეორე გენერაციის მატლი ვითარდება და მწვანე მარცვლით იკვებება. ერთ მატლს შეუძლია ათამდე მარცვლის დაზიანება, ძლიერ დაზიანებული მარცვალი ცვივა. მესამე გენერაციის მატლი მწიფე მარცვლის რბილობით იკვებება, ნაწილობრივ დაზიანებულ მარცვლებზე, მიუხედავად იმისა, რომ აღწევს სიმწიფემდე, სახლდებიან სოკოვანი ორგანიზმები და იწვევენ ლპობას, რაშიც გამოიხატება მისი მეორადი მავნეობა. | ივლისის დასაწყისში მეორე გენერაციის მატლი ვითარდება და მწვანე მარცვლით იკვებება. ერთ მატლს შეუძლია ათამდე მარცვლის დაზიანება, ძლიერ დაზიანებული მარცვალი ცვივა. მესამე გენერაციის მატლი მწიფე მარცვლის რბილობით იკვებება, ნაწილობრივ დაზიანებულ მარცვლებზე, მიუხედავად იმისა, რომ აღწევს სიმწიფემდე, სახლდებიან სოკოვანი ორგანიზმები და იწვევენ ლპობას, რაშიც გამოიხატება მისი მეორადი მავნეობა. | ||
| − | ბრძოლის ღონისძიების ჩატარების დროს ვსარგებლობთ ვაზის ფენოფაზებით, ყურძნის ჭიის პირველი გენერაციის მატლი ყვავილედებს აზიანებს, ამიტომ პირველი წამლობა ტარდება ყვავილობის წინა დღეებში, მომდევნო წამლობა უნდა მოხდეს ისრიმის ფაზაში, ვიდრე მატლები მარცვალში ღრმად შეჭრას მოასწრებდეს, მესამე წამლობა ტარდება მარცვლების შეთვალებისას. | + | ბრძოლის ღონისძიების ჩატარების დროს ვსარგებლობთ ვაზის ფენოფაზებით, [[ყურძენი|ყურძნის]] ჭიის პირველი გენერაციის მატლი ყვავილედებს აზიანებს, ამიტომ პირველი წამლობა ტარდება ყვავილობის წინა დღეებში, მომდევნო წამლობა უნდა მოხდეს ისრიმის ფაზაში, ვიდრე მატლები მარცვალში ღრმად შეჭრას მოასწრებდეს, მესამე წამლობა ტარდება მარცვლების შეთვალებისას. |
მკურნალობა ტარდება ისეთი პრეპარატებით, როგორიცაა ფასტაკი, ბი-58 ახალი და ა.შ. | მკურნალობა ტარდება ისეთი პრეპარატებით, როგორიცაა ფასტაკი, ბი-58 ახალი და ა.შ. | ||
| ხაზი 16: | ხაზი 16: | ||
== წყარო == | == წყარო == | ||
| − | |||
| − | |||
ჟურნალი „აგრო ბაზისი“; 2016, №5. სტატია: „ვაზის აგროტექნიკური ღონისძიებები და მისი ძირითადი დაავადება-მავნებლები“; ავტორი: ვერა შინჯიკაშვილი. | ჟურნალი „აგრო ბაზისი“; 2016, №5. სტატია: „ვაზის აგროტექნიკური ღონისძიებები და მისი ძირითადი დაავადება-მავნებლები“; ავტორი: ვერა შინჯიკაშვილი. | ||
15:24, 26 ნოემბერი 2018-ის ვერსია
ყურნის ჭია - მთელ საქართველოში ფართოდ გავრცელებული მავნებელია, იგი დიდ ზიანს აყენებს ვაზს.
პირველი გენერაციის მატლი აზიანებს ყვავილედებს. ყვავილებს მატლი თხელ ძაფებში ახვევს, შიგ ექცევა და ისე იკვებება, დაყვავილების შემდეგ მატლი ახალ გამონასკვულ ნაყოფს და კლერტს აზიანებს, რის გამოც მტევანი მთლიანად ან ნაწილობრივ ხმება.
ივლისის დასაწყისში მეორე გენერაციის მატლი ვითარდება და მწვანე მარცვლით იკვებება. ერთ მატლს შეუძლია ათამდე მარცვლის დაზიანება, ძლიერ დაზიანებული მარცვალი ცვივა. მესამე გენერაციის მატლი მწიფე მარცვლის რბილობით იკვებება, ნაწილობრივ დაზიანებულ მარცვლებზე, მიუხედავად იმისა, რომ აღწევს სიმწიფემდე, სახლდებიან სოკოვანი ორგანიზმები და იწვევენ ლპობას, რაშიც გამოიხატება მისი მეორადი მავნეობა.
ბრძოლის ღონისძიების ჩატარების დროს ვსარგებლობთ ვაზის ფენოფაზებით, ყურძნის ჭიის პირველი გენერაციის მატლი ყვავილედებს აზიანებს, ამიტომ პირველი წამლობა ტარდება ყვავილობის წინა დღეებში, მომდევნო წამლობა უნდა მოხდეს ისრიმის ფაზაში, ვიდრე მატლები მარცვალში ღრმად შეჭრას მოასწრებდეს, მესამე წამლობა ტარდება მარცვლების შეთვალებისას.
მკურნალობა ტარდება ისეთი პრეპარატებით, როგორიცაა ფასტაკი, ბი-58 ახალი და ა.შ.
წყარო
ჟურნალი „აგრო ბაზისი“; 2016, №5. სტატია: „ვაზის აგროტექნიკური ღონისძიებები და მისი ძირითადი დაავადება-მავნებლები“; ავტორი: ვერა შინჯიკაშვილი.
