წერეთელი გრიგოლ
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''წერეთელი გრიგოლ ფილიმონის ძე''' ''(დ. - 1870, პეტერბურგი - გ. - 1938, თბილისი)'' - ბიზანტიოლოგი, | + | [[ფაილი:Grigol wereTeli.jpg|thumb|'''გრიგოლ წერეთელი''']] |
| − | ელინისტი, პაპიროლოგიის ერთ-ერთი | + | '''წერეთელი გრიგოლ ფილიმონის ძე''' ''(დ. - 1870, პეტერბურგი - გ. - 1938, [[თბილისი]])'' - ბიზანტიოლოგი, ელინისტი, პაპიროლოგიის ერთ-ერთი ფუძემდებელი, ქართული კლასიკური ფილოლოგიის სამეცნიერო სკოლის დამფუძნებელი, [[რუსეთი]]ს მეცნიერებათა საიმპერატორო აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1917), ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი (1905). |
| − | + | ||
| − | + | ==ბიოგრაფია== | |
| − | + | 1893 დაამთავრა პეტერბურგის უნივერსიტეტი, 1893-1897 წლებში ასწავლიდა პეტერბურგის არქეოლოგიურ ინსტიტუტში. იყო ბერლინის უნივერსიტეტის ([[გერმანია]]) პრივატ-დოცენტი (1897-1902), პეტერბურგის უნივერსიტეტის დოცენტი (1902-1905), ტარტუს უნივერსიტეტის ექსტრაორდინარული პროფესორი და კათედრის გამგე (1905-1914). 1920 [[თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი]]ს პროფესორთა საბჭომ გრიგოლ წერეთელი უნივერსიტეტის კლასიკური ფილოლოგიის კათედრის პროფესორად მოიწვია. 1920-1937 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კლასიკური ფილოლოგიის კათედრის გამგე. 1923-1931 წლებში ასევე ხელმძღვანელობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის [[ბიბლიოთეკა]]ს. | |
| − | წევრ-კორესპონდენტი (1917), ფილოლოგიის | + | |
| − | მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი (1905) | + | ==შრომები== |
| − | 1893 დაამთავრა პეტერბურგის | + | * „შემოკლებათა სისტემა ბერძნულ ხელნაწერებში“ (1904), |
| − | + | * „ბერლინის მუზეუმის ბერძნული პაპირუსები“ (1905-1904), | |
| − | არქეოლოგიურ ინსტიტუტში. იყო ბერლინის | + | * „რუსული და ქართული კოლექციების პაპირუსები“ ხუთ ტომად (1925-1935), |
| − | უნივერსიტეტის (გერმანია) პრივატ-დოცენტი | + | * „მენანდრეს ახალი კომედიები“ (1914), |
| − | (1897-1902), პეტერბურგის უნივერსიტეტის | + | * რუსულ ენაზე დაწერილი სახელმძღვანელო - „ბერძნული ლიტერატურის ისტორია“ 3 ტომად, სამეცნიერო სტატიები ალკეოსის, საფოს, ანაკრეონტის შემოქმედებაზე. |
| − | დოცენტი (1902-1905), ტარტუს | + | გრიგოლ წერეთელმა თარგმნა: |
| − | + | * ბერძენი ლირიკოსები (1927), | |
| − | + | * ჰორაციუსის ოდები (1936), | |
| − | 1920 თბილისის სახელმწიფო | + | * „მენანდრეს კომედიები“ (1936); |
| − | + | რუსულ ენაზე პირველმა თარგმნა | |
| − | + | * ჰეროდეს „მიმიამბები“ (1929), | |
| − | + | * აპოლონ როდოსელის „არგონავტიკა“ | |
| − | იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის | + | |
| − | კლასიკური ფილოლოგიის კათედრის გამგე. | + | |
| − | 1923-1931 | + | |
| − | თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის | + | |
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | (1904), „ბერლინის მუზეუმის ბერძნული | + | |
| − | + | ||
| − | კოლექციების პაპირუსები“ ხუთ ტომად (1925- | + | |
| − | 1935), „მენანდრეს ახალი კომედიები“ (1914), | + | |
| − | რუსულ ენაზე დაწერილი სახელმძღვანელო | + | |
| − | - „ბერძნული ლიტერატურის ისტორია“ 3 | + | |
| − | + | ||
| − | ანაკრეონტის შემოქმედებაზე. | + | |
| − | თარგმნა: ბერძენი ლირიკოსები (1927), | + | |
| − | + | ||
| − | (1936); რუსულ ენაზე პირველმა თარგმნა | + | |
| − | + | ||
| − | + | ||
::::::::::::::::::::::::::::::'''''მანანა ლილუაშვილი''''' | ::::::::::::::::::::::::::::::'''''მანანა ლილუაშვილი''''' | ||
| ხაზი 43: | ხაზი 24: | ||
*გრიგოლ ფილიმონის ძე წერეთელი (დაბადებიდან 90 წლისთავთან დაკავშირებით), თბ., 1961; | *გრიგოლ ფილიმონის ძე წერეთელი (დაბადებიდან 90 წლისთავთან დაკავშირებით), თბ., 1961; | ||
*ს. ყაუხჩიშვილი, გრიგოლ ფილიმონის ძე წერეთელი, თბ., 1969. | *ს. ყაუხჩიშვილი, გრიგოლ ფილიმონის ძე წერეთელი, თბ., 1969. | ||
| + | |||
| + | ==იხილე აგრეთვე== | ||
| + | *[http://www.nplg.gov.ge/gwdict/index.php?a=term&d=26&t=6860 სტალინური სიები საქართველოდან] | ||
| + | *[http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00009681/ ბიოგრაფიული ლექსიკონი] | ||
==წყარო== | ==წყარო== | ||
[[საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918-1921) ენციკლოპედია-ლექსიკონი]] | [[საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918-1921) ენციკლოპედია-ლექსიკონი]] | ||
| + | [[კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები]] | ||
[[კატეგორია:ქართველი ელინისტები]] | [[კატეგორია:ქართველი ელინისტები]] | ||
| + | [[კატეგორია:ქართველი ბიზანტიოლოგები]] | ||
| + | [[კატეგორია:ქართველი პროფესორები]] | ||
| + | [[კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში]] | ||
15:12, 1 თებერვალი 2019-ის ვერსია
წერეთელი გრიგოლ ფილიმონის ძე (დ. - 1870, პეტერბურგი - გ. - 1938, თბილისი) - ბიზანტიოლოგი, ელინისტი, პაპიროლოგიის ერთ-ერთი ფუძემდებელი, ქართული კლასიკური ფილოლოგიის სამეცნიერო სკოლის დამფუძნებელი, რუსეთის მეცნიერებათა საიმპერატორო აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1917), ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი (1905).
სარჩევი |
ბიოგრაფია
1893 დაამთავრა პეტერბურგის უნივერსიტეტი, 1893-1897 წლებში ასწავლიდა პეტერბურგის არქეოლოგიურ ინსტიტუტში. იყო ბერლინის უნივერსიტეტის (გერმანია) პრივატ-დოცენტი (1897-1902), პეტერბურგის უნივერსიტეტის დოცენტი (1902-1905), ტარტუს უნივერსიტეტის ექსტრაორდინარული პროფესორი და კათედრის გამგე (1905-1914). 1920 თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორთა საბჭომ გრიგოლ წერეთელი უნივერსიტეტის კლასიკური ფილოლოგიის კათედრის პროფესორად მოიწვია. 1920-1937 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კლასიკური ფილოლოგიის კათედრის გამგე. 1923-1931 წლებში ასევე ხელმძღვანელობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიბლიოთეკას.
შრომები
- „შემოკლებათა სისტემა ბერძნულ ხელნაწერებში“ (1904),
- „ბერლინის მუზეუმის ბერძნული პაპირუსები“ (1905-1904),
- „რუსული და ქართული კოლექციების პაპირუსები“ ხუთ ტომად (1925-1935),
- „მენანდრეს ახალი კომედიები“ (1914),
- რუსულ ენაზე დაწერილი სახელმძღვანელო - „ბერძნული ლიტერატურის ისტორია“ 3 ტომად, სამეცნიერო სტატიები ალკეოსის, საფოს, ანაკრეონტის შემოქმედებაზე.
გრიგოლ წერეთელმა თარგმნა:
- ბერძენი ლირიკოსები (1927),
- ჰორაციუსის ოდები (1936),
- „მენანდრეს კომედიები“ (1936);
რუსულ ენაზე პირველმა თარგმნა
- ჰეროდეს „მიმიამბები“ (1929),
- აპოლონ როდოსელის „არგონავტიკა“
- მანანა ლილუაშვილი
ლიტერატურა
- გრიგოლ ფილიმონის ძე წერეთელი (დაბადებიდან 90 წლისთავთან დაკავშირებით), თბ., 1961;
- ს. ყაუხჩიშვილი, გრიგოლ ფილიმონის ძე წერეთელი, თბ., 1969.
იხილე აგრეთვე
წყარო
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918-1921) ენციკლოპედია-ლექსიკონი