დავიდოვა ვერა
| ხაზი 5: | ხაზი 5: | ||
დავიდოვას საუკეთესო პარტიებია: ლიუბავა (რიმსკი-კორსაკოვის „სადკო“), მარფა (მუსორგსკის „ხოვანშჩინა“), ლიუბაშა (რიმსკი-კორსაკოვის „მეფის საცოლე“), კარმენი ([[ბიზე ჟორჟ|ბიზეს]] „კარმენი“), ამნერისი ([[ვერდი ჯუზეპე|ვერდის]] „აიდა“) და სხვ. კონცერტებით გამოდიოდა მსოფლიოს მრავალ ქვეყანაში, სსრკ სახელმწიფო პრემიის ლაურეატია (1946, 1950, 1951). | დავიდოვას საუკეთესო პარტიებია: ლიუბავა (რიმსკი-კორსაკოვის „სადკო“), მარფა (მუსორგსკის „ხოვანშჩინა“), ლიუბაშა (რიმსკი-კორსაკოვის „მეფის საცოლე“), კარმენი ([[ბიზე ჟორჟ|ბიზეს]] „კარმენი“), ამნერისი ([[ვერდი ჯუზეპე|ვერდის]] „აიდა“) და სხვ. კონცერტებით გამოდიოდა მსოფლიოს მრავალ ქვეყანაში, სსრკ სახელმწიფო პრემიის ლაურეატია (1946, 1950, 1951). | ||
| + | |||
| + | |||
13:51, 17 დეკემბერი 2021-ის ვერსია
დავიდოვა ვერა ალექსანდრეს ასული - (ქორწინების გვარი მჭედლიძე) (17. IX. 1906, ნიჟნი-ნოვგოროდი, – 20. II. 1993, თბილისი), რუსი მომღერალი (მეცო-სოპრანო), რსფსრ-ის (1951) და საქართველოს სახალხო არტისტი (1981).
1930 დაამთავრა ლენინგრადის კონსერვატორია (ე. დევოს-სობოლევას კლასი). 1929-32 იყო ლენინგრადის ოპერისა და ბალეტის თეატრის სოლისტი. 1932-56 – სსრკ დიდი თეატრის სოლისტი. 1941-43 დიდი წარმატებით მღეროდა თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრში. 1959-იდან თბილისის კონსერვატორიის პედაგოგია (1964-იდან პროფესორი) მისი მოწაფეები არიან მ. ქასრაშვილი, თ. გურგენიძე და სხვ.
დავიდოვას საუკეთესო პარტიებია: ლიუბავა (რიმსკი-კორსაკოვის „სადკო“), მარფა (მუსორგსკის „ხოვანშჩინა“), ლიუბაშა (რიმსკი-კორსაკოვის „მეფის საცოლე“), კარმენი (ბიზეს „კარმენი“), ამნერისი (ვერდის „აიდა“) და სხვ. კონცერტებით გამოდიოდა მსოფლიოს მრავალ ქვეყანაში, სსრკ სახელმწიფო პრემიის ლაურეატია (1946, 1950, 1951).
წყარო
მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი
