ენესკუ ჯორჯე
| ხაზი 2: | ხაზი 2: | ||
'''ენესკუ ჯორჯე''' - (რუმ. George Enescu 19. VIII. 1881, ლივენია, ჩრდ. მოლდოვა, ამჟამინდელი ჯორჯე ენესკუ, – 4. V. 1955, პარიზი), რუმინელი კომპოზიტორი, მევიოლინე, [[დირიჟორი]], პიანისტი, პედაგოგი და საზოგადო მოღვაწე, რუმინეთის აკადემიის აკადემიკოსი (1932), რუმინული ეროვნული მუსიკალური სკოლის ფუძემდებელი. | '''ენესკუ ჯორჯე''' - (რუმ. George Enescu 19. VIII. 1881, ლივენია, ჩრდ. მოლდოვა, ამჟამინდელი ჯორჯე ენესკუ, – 4. V. 1955, პარიზი), რუმინელი კომპოზიტორი, მევიოლინე, [[დირიჟორი]], პიანისტი, პედაგოგი და საზოგადო მოღვაწე, რუმინეთის აკადემიის აკადემიკოსი (1932), რუმინული ეროვნული მუსიკალური სკოლის ფუძემდებელი. | ||
| − | განათლება მიიღო ვენისა და პარიზის კონსერვატორიაში. 1907-იდან ეწევა საკონცერტო მოღვაწეობას, უმთავრესად, როგორც მევიოლინე, აგრეთვე დირიჟორი და პიანისტი. ენესკუ ერთ-ერთ პირველი რუმინელი კომპოზიტორია, რომელმაც მსოფლიო აღიარება მოიპოვა. მის შემოქმედებაში შერწყმულია ეროვნულ-ხალხური სტილისტიკა და მუსიკის რომანტიზმისა და იმპრესიონიზმის ტრადიციები. ძირითადი ნაწარმოებია: [[ოპერა]] „ოიდიპოსი“ (1932), 3 სიმფონია (1905-1919), 3 სიუიტა, 2 „რუმინული რაფსოდია“, კამერულ-ინსტრუმენტული ნაწარმოები. გამოდიოდა მსოფლიოს გამოჩენილ მუსიკოსებთან ([[ბარტოკი ბელა|ბ. ბარტოკი]], [[იზაი ეჟენ|ე. იზაი]], პ. კასალსი, ა. კორტო) [[ანსამბლი|ანსამბლში]]. მისი მოწაფე იყო ი. მენუჰინი. | + | განათლება მიიღო ვენისა და პარიზის კონსერვატორიაში. 1907-იდან ეწევა საკონცერტო მოღვაწეობას, უმთავრესად, როგორც მევიოლინე, აგრეთვე დირიჟორი და პიანისტი. ენესკუ ერთ-ერთ პირველი რუმინელი კომპოზიტორია, რომელმაც მსოფლიო აღიარება მოიპოვა. მის შემოქმედებაში შერწყმულია ეროვნულ-ხალხური სტილისტიკა და მუსიკის რომანტიზმისა და იმპრესიონიზმის ტრადიციები. ძირითადი ნაწარმოებია: [[ოპერა]] „ოიდიპოსი“ (1932), 3 სიმფონია (1905-1919), 3 [[სიუიტა]], 2 „რუმინული რაფსოდია“, კამერულ-ინსტრუმენტული ნაწარმოები. გამოდიოდა მსოფლიოს გამოჩენილ მუსიკოსებთან ([[ბარტოკი ბელა|ბ. ბარტოკი]], [[იზაი ეჟენ|ე. იზაი]], პ. კასალსი, ა. კორტო) [[ანსამბლი|ანსამბლში]]. მისი მოწაფე იყო ი. მენუჰინი. |
23:56, 21 დეკემბერი 2021-ის ვერსია
ენესკუ ჯორჯე - (რუმ. George Enescu 19. VIII. 1881, ლივენია, ჩრდ. მოლდოვა, ამჟამინდელი ჯორჯე ენესკუ, – 4. V. 1955, პარიზი), რუმინელი კომპოზიტორი, მევიოლინე, დირიჟორი, პიანისტი, პედაგოგი და საზოგადო მოღვაწე, რუმინეთის აკადემიის აკადემიკოსი (1932), რუმინული ეროვნული მუსიკალური სკოლის ფუძემდებელი.
განათლება მიიღო ვენისა და პარიზის კონსერვატორიაში. 1907-იდან ეწევა საკონცერტო მოღვაწეობას, უმთავრესად, როგორც მევიოლინე, აგრეთვე დირიჟორი და პიანისტი. ენესკუ ერთ-ერთ პირველი რუმინელი კომპოზიტორია, რომელმაც მსოფლიო აღიარება მოიპოვა. მის შემოქმედებაში შერწყმულია ეროვნულ-ხალხური სტილისტიკა და მუსიკის რომანტიზმისა და იმპრესიონიზმის ტრადიციები. ძირითადი ნაწარმოებია: ოპერა „ოიდიპოსი“ (1932), 3 სიმფონია (1905-1919), 3 სიუიტა, 2 „რუმინული რაფსოდია“, კამერულ-ინსტრუმენტული ნაწარმოები. გამოდიოდა მსოფლიოს გამოჩენილ მუსიკოსებთან (ბ. ბარტოკი, ე. იზაი, პ. კასალსი, ა. კორტო) ანსამბლში. მისი მოწაფე იყო ი. მენუჰინი.
წყარო
მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი
