ჩხიკვაძე ვანო
მ (მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „ვანო ჩხიკვაძე“ გადაიტანა გვერდზე „ჩხიკვაძე ვანო“ გადამისამარ...) |
|||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| + | [[ფაილი:Vano chxikvadze.JPG|thumb|ვანო ჩხიკვაძე]] | ||
'''ჩხიკვაძე ვანო''' − (1947), [[ქართველები|ქართველი]] პოეტი. დაიბადა სოფელ კირბალში ([[გორი]]). 1964 წელს დაამთავრა გორის 1-ლი საშუალო სკოლა და იმავე წელს ჩაირიცხა [[თსუ]]-ს ფილოლოგიის ფაკულტეტზე. სხვადასხვა წლებში მუშაობდა გაზეთების – „ნორჩი ლენინელის” და „ახალგაზრდა კომუნისტის” – რედაქციებში და საქართველოს ტელევიზიის ლიტერატურული თეატრის რედაქტორად. პირველი ლექსები 1966 წელს გამოაქვეყნა გორის ლიტერატურულ ალმანახ „ლიახვში”, ლექსთა პირველი წიგნი − 1973 წელს. მას ეკუთვნის პოეტური კრებულები: „ნათდება” (1960), „დაბადება” (1976), „ორნი სინათლის წრეში” (1976), „მტრედი ეკლესიის გუმბათზე” (1980), „სალამი ზამთრის დედოფალო” (1982), „შემოდგომის ბილიკი” (1982); „გადაფრენა” (1984), „გაზაფხულია, მარიამ”, „ღმერთო, მათქმევინე”, „ძველი ხიდი”, „ერთტომეული”, „ავტოპორტრეტი ძველ ჩარჩოში”, „მგზავრი”, გამოცემული აქვს პროზაული კრებულიც − „ორი კაცი” (1983) და რომანი − „ჩიტები ზამთარში” (1986). | '''ჩხიკვაძე ვანო''' − (1947), [[ქართველები|ქართველი]] პოეტი. დაიბადა სოფელ კირბალში ([[გორი]]). 1964 წელს დაამთავრა გორის 1-ლი საშუალო სკოლა და იმავე წელს ჩაირიცხა [[თსუ]]-ს ფილოლოგიის ფაკულტეტზე. სხვადასხვა წლებში მუშაობდა გაზეთების – „ნორჩი ლენინელის” და „ახალგაზრდა კომუნისტის” – რედაქციებში და საქართველოს ტელევიზიის ლიტერატურული თეატრის რედაქტორად. პირველი ლექსები 1966 წელს გამოაქვეყნა გორის ლიტერატურულ ალმანახ „ლიახვში”, ლექსთა პირველი წიგნი − 1973 წელს. მას ეკუთვნის პოეტური კრებულები: „ნათდება” (1960), „დაბადება” (1976), „ორნი სინათლის წრეში” (1976), „მტრედი ეკლესიის გუმბათზე” (1980), „სალამი ზამთრის დედოფალო” (1982), „შემოდგომის ბილიკი” (1982); „გადაფრენა” (1984), „გაზაფხულია, მარიამ”, „ღმერთო, მათქმევინე”, „ძველი ხიდი”, „ერთტომეული”, „ავტოპორტრეტი ძველ ჩარჩოში”, „მგზავრი”, გამოცემული აქვს პროზაული კრებულიც − „ორი კაცი” (1983) და რომანი − „ჩიტები ზამთარში” (1986). | ||
მიმდინარე ცვლილება 15:51, 26 აპრილი 2022 მდგომარეობით
ჩხიკვაძე ვანო − (1947), ქართველი პოეტი. დაიბადა სოფელ კირბალში (გორი). 1964 წელს დაამთავრა გორის 1-ლი საშუალო სკოლა და იმავე წელს ჩაირიცხა თსუ-ს ფილოლოგიის ფაკულტეტზე. სხვადასხვა წლებში მუშაობდა გაზეთების – „ნორჩი ლენინელის” და „ახალგაზრდა კომუნისტის” – რედაქციებში და საქართველოს ტელევიზიის ლიტერატურული თეატრის რედაქტორად. პირველი ლექსები 1966 წელს გამოაქვეყნა გორის ლიტერატურულ ალმანახ „ლიახვში”, ლექსთა პირველი წიგნი − 1973 წელს. მას ეკუთვნის პოეტური კრებულები: „ნათდება” (1960), „დაბადება” (1976), „ორნი სინათლის წრეში” (1976), „მტრედი ეკლესიის გუმბათზე” (1980), „სალამი ზამთრის დედოფალო” (1982), „შემოდგომის ბილიკი” (1982); „გადაფრენა” (1984), „გაზაფხულია, მარიამ”, „ღმერთო, მათქმევინე”, „ძველი ხიდი”, „ერთტომეული”, „ავტოპორტრეტი ძველ ჩარჩოში”, „მგზავრი”, გამოცემული აქვს პროზაული კრებულიც − „ორი კაცი” (1983) და რომანი − „ჩიტები ზამთარში” (1986).
- * * *
- ვიცი, რომ დღესაც მარტო არა ვარ –
- შენი კეთილი თვალი დამყურებს.
- ივსება შენი სუნთქვით კარავი
- და აკანკალებს ქარი საყურეს.
- გცივა? −
- ჩემ მხარეს ადრე მოადგა
- ცივი წვიმების მძიმე კოჰორტა.
- ვეღარ ვიხსენებ ან რა დროა და
- ან ყვავილები ვისთვის მიმქონდა.
- შენთვის?
- მაგრამ შენ მხოლოდ ფიქრი ხარ,
- ფიქრის თმები გაქვს, ფიქრის თვალები.
- და სიყვარულიც ისევ გვიხმება,
- რომელიც დიდხანს ვზარდეთ წვალებით.
- ნოემბერი კი უფრო აურევს,
- დამძიმებული ღრუბლის ტრაურით
- მოიხსნი ბეჭდებს, ყვირფას საყურეს
- და ხელუკუღმა ქარს გადაუყრი.
