ამილახვრების სახლი
| ხაზი 4: | ხაზი 4: | ||
ძეგლი სახეშეცვლილია: [[აივანი]] შემინულია, დაქუცმაცებულია ტიხრებით; აღარ არსებობს სადარბაზოს შესასვლელზე მიდგმული ლითონის [[პორტიკი]]; აგრეთვე [[ფასადი]]ს მარცხენა მხარეს ადრე არსებული ფართო შეისრული [[თაღი]], რომელშიც ლითონის ორნამენტირებული [[ალაყაფის კარი]] ეკიდა. | ძეგლი სახეშეცვლილია: [[აივანი]] შემინულია, დაქუცმაცებულია ტიხრებით; აღარ არსებობს სადარბაზოს შესასვლელზე მიდგმული ლითონის [[პორტიკი]]; აგრეთვე [[ფასადი]]ს მარცხენა მხარეს ადრე არსებული ფართო შეისრული [[თაღი]], რომელშიც ლითონის ორნამენტირებული [[ალაყაფის კარი]] ეკიდა. | ||
| − | ამილახვრების სახლი ერთსართულიანია, დგას ცოკოლზე. გეგმით წაგრძელებული სწორკუთხედია (36X18 მ.); ნაშენია [[აგური (სამშენებლო მასალა)|აგური]]თ. შესასვლელი ორი აქვს – ქუჩიდან (სადარბაზო) და ეზოდან (ხისსვეტიან აივნიდან). გეგმა კორიდორული სისტემისაა. ერთმანეთისაგან იზოლირებული საცხოვრებელი ოთახები გრძელი დერეფნის ორივე მხარესაა განლაგებული. დერეფნის ბოლოში დამხმარე სათავსებია ეზოს მხარეს, შუაში – წაგრძელებული სადარბაზო ოთახია (დაახლ. 90 კვ.მ.), რომელიც აივანზე გადის, აივნის ორივე მხარეს, ერთმანეთის სიმეტრიულად თითო მეოთხედწრიული კიბეა, ინტერიერში საყურადღებოა შორენკეცებითა და თაბაშირის ორნამენტული დეტალებით მორთული [[ბუხარი]] (სადარბაზოში) და 3 ღუმელი. სარდაფში ჩასასვლელი ეზოდანაა. სარდაფის კიბის [[ორფერდა სახურავი]] ლითონის სხმულ, ორნამენტიან სვეტებს ეყრდნობა. შენობის მთავარი ფასადი არქიტექტურული დეკორით (რთული [[არქიტექტურული პროფილები|პროფილები]], [[ლავგარდანი]], მაღალი [[პარაპეტი]], [[შვერილი]] [[პილასტრი|პილასტრები]] და ა.შ.) მდიდრულადაა მორთული. პილასტრები ფასადს არათანაბარ მონაკვეთებად ყოფს. შენობის ცენტრი მკვეთრად არის გამოყოფილი. მისი არე განიერია. პარაპეტზე დადგმულია ქონგურისებრი დეტალი, რომელშიც ადრე ჩასმული იყო საგვარეულო [[გერბი]]ს რელიეფური გამოსახულება. შენობის კედელი რუსტირებულია ნალესობაში გამოყვანილი ღარებით. პილასტრები დანაწევრებულია სხვადასხვა სირთულის ჰორიზონტალური პროფილებით, რომლებიც განლაგებულია ცოკოლის, სარკმლების, ლავგარდნისა და [[პარაპეტი]] ს დონეზე. სარკმლებს მსგავსი მოჩარჩოება აქვს. მთელ ფასადს გასდევს ძლიერ [[შვერილი]] ლავგარდანი. | + | ამილახვრების სახლი ერთსართულიანია, დგას ცოკოლზე. გეგმით წაგრძელებული სწორკუთხედია (36X18 მ.); ნაშენია [[აგური (სამშენებლო მასალა)|აგური]]თ. შესასვლელი ორი აქვს – ქუჩიდან (სადარბაზო) და ეზოდან (ხისსვეტიან აივნიდან). გეგმა კორიდორული სისტემისაა. ერთმანეთისაგან იზოლირებული საცხოვრებელი ოთახები გრძელი დერეფნის ორივე მხარესაა განლაგებული. დერეფნის ბოლოში დამხმარე სათავსებია ეზოს მხარეს, შუაში – წაგრძელებული სადარბაზო ოთახია (დაახლ. 90 კვ.მ.), რომელიც აივანზე გადის, აივნის ორივე მხარეს, ერთმანეთის სიმეტრიულად თითო მეოთხედწრიული კიბეა, ინტერიერში საყურადღებოა შორენკეცებითა და თაბაშირის ორნამენტული დეტალებით მორთული [[ბუხარი]] (სადარბაზოში) და 3 [[ღუმელი]]. [[სარდაფი|სარდაფში]] ჩასასვლელი ეზოდანაა. სარდაფის კიბის [[ორფერდა სახურავი]] ლითონის სხმულ, ორნამენტიან სვეტებს ეყრდნობა. შენობის მთავარი ფასადი არქიტექტურული დეკორით (რთული [[არქიტექტურული პროფილები|პროფილები]], [[ლავგარდანი]], მაღალი [[პარაპეტი]], [[შვერილი]] [[პილასტრი|პილასტრები]] და ა.შ.) მდიდრულადაა მორთული. [[პილასტრი|პილასტრები]] ფასადს არათანაბარ მონაკვეთებად ყოფს. შენობის ცენტრი მკვეთრად არის გამოყოფილი. მისი არე განიერია. პარაპეტზე დადგმულია ქონგურისებრი დეტალი, რომელშიც ადრე ჩასმული იყო საგვარეულო [[გერბი]]ს რელიეფური გამოსახულება. შენობის კედელი რუსტირებულია ნალესობაში გამოყვანილი ღარებით. პილასტრები დანაწევრებულია სხვადასხვა სირთულის ჰორიზონტალური პროფილებით, რომლებიც განლაგებულია ცოკოლის, სარკმლების, ლავგარდნისა და [[პარაპეტი]] ს დონეზე. სარკმლებს მსგავსი მოჩარჩოება აქვს. მთელ ფასადს გასდევს ძლიერ [[შვერილი]] ლავგარდანი. |
==წყარო== | ==წყარო== | ||
მიმდინარე ცვლილება 15:27, 17 ოქტომბერი 2022 მდგომარეობით
ამილახვრების სახლი - არქიტექტურული ძეგლი ქალაქ გორში. აგებულია XIX ს. მიწურულში.
ძეგლი სახეშეცვლილია: აივანი შემინულია, დაქუცმაცებულია ტიხრებით; აღარ არსებობს სადარბაზოს შესასვლელზე მიდგმული ლითონის პორტიკი; აგრეთვე ფასადის მარცხენა მხარეს ადრე არსებული ფართო შეისრული თაღი, რომელშიც ლითონის ორნამენტირებული ალაყაფის კარი ეკიდა.
ამილახვრების სახლი ერთსართულიანია, დგას ცოკოლზე. გეგმით წაგრძელებული სწორკუთხედია (36X18 მ.); ნაშენია აგურით. შესასვლელი ორი აქვს – ქუჩიდან (სადარბაზო) და ეზოდან (ხისსვეტიან აივნიდან). გეგმა კორიდორული სისტემისაა. ერთმანეთისაგან იზოლირებული საცხოვრებელი ოთახები გრძელი დერეფნის ორივე მხარესაა განლაგებული. დერეფნის ბოლოში დამხმარე სათავსებია ეზოს მხარეს, შუაში – წაგრძელებული სადარბაზო ოთახია (დაახლ. 90 კვ.მ.), რომელიც აივანზე გადის, აივნის ორივე მხარეს, ერთმანეთის სიმეტრიულად თითო მეოთხედწრიული კიბეა, ინტერიერში საყურადღებოა შორენკეცებითა და თაბაშირის ორნამენტული დეტალებით მორთული ბუხარი (სადარბაზოში) და 3 ღუმელი. სარდაფში ჩასასვლელი ეზოდანაა. სარდაფის კიბის ორფერდა სახურავი ლითონის სხმულ, ორნამენტიან სვეტებს ეყრდნობა. შენობის მთავარი ფასადი არქიტექტურული დეკორით (რთული პროფილები, ლავგარდანი, მაღალი პარაპეტი, შვერილი პილასტრები და ა.შ.) მდიდრულადაა მორთული. პილასტრები ფასადს არათანაბარ მონაკვეთებად ყოფს. შენობის ცენტრი მკვეთრად არის გამოყოფილი. მისი არე განიერია. პარაპეტზე დადგმულია ქონგურისებრი დეტალი, რომელშიც ადრე ჩასმული იყო საგვარეულო გერბის რელიეფური გამოსახულება. შენობის კედელი რუსტირებულია ნალესობაში გამოყვანილი ღარებით. პილასტრები დანაწევრებულია სხვადასხვა სირთულის ჰორიზონტალური პროფილებით, რომლებიც განლაგებულია ცოკოლის, სარკმლების, ლავგარდნისა და პარაპეტი ს დონეზე. სარკმლებს მსგავსი მოჩარჩოება აქვს. მთელ ფასადს გასდევს ძლიერ შვერილი ლავგარდანი.
