ფაბლიო

NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
ხაზი 1: ხაზი 1:
'''ფაბლიო''' – (ფრანგ. fabliau, ძველფრანგ. fablel – იგავი; < ლათ. fabula – ამბავი, მონათხრობი), მცირე ზომის გალექსილი კომიკური ან სატირული ამბავი მე-12-14 საუკუნეების ფრანგულ ლიტერატურაში.  
+
'''ფაბლიო''' – (ფრანგ. fabliau, ძველფრანგ. fablel – იგავი; < ლათ. fabula – ამბავი, მონათხრობი), ჟანრი შეასაუკუნეების ლიტერატურისა, რომელიც XII ს. [[საფრანგეთი|საფრანგეთში]] შეიქმნა და XIII ს. განვითარების ზენიტს მიაღწია. ფაბლიო უპირატესად სატირულ-იუმორისტული ნოველაა, ასახავდა [[ქალაქი]]სა და სოფლის, [[რაინდი|რაინდთა]] და სასულიერო პირთა ცხოვრებას მძაფრი [[სატირა|სატირით]]. მისი თემატიკა მოიცავდა ადამიანთა პირადი და საზოგადოებრივი ცხოვრების მანკიერ მხარეებს.
 +
ფაბლიოს [[აღორძინება|აღორძინების]] ეპოქის დროინდელმაა მოტივებმა გამოძახილი და ასახვა ჰპოვა ბოკაჩიოს, რაბლეს, [[მოლიერი ჟან ბატისტ|მოლიერი]]ს, ბალზაკისა და სხვ. თხზულებებში.
 +
 
 +
''ალ. ღლონტი'' 
 +
 
  
შემონახულია დაახლოებით 150 ფაბლიო. მათი უმრავლესობა ანონიმურია. ფაბლიოს წერდნენ ცნობილი პოეტებიც (მაგ. [[რიუტბიოფი]]). ფაბლიოში უხეშნარევი იუმორი (ფაბლიო ენათესავება [[ფარსი|ფარსს]]) მიერთებულია ზნეობრივ დამრიგებლობასთან. მისი მთავარი კომიკური [[პერსონაჟი|პერსონაჟები]] არიან: ავხორცი [[მღვდელი|მღვდლები]] და [[ბერი|ბერები]], რქადადგმული ქმრები, უბირი გლეხები. ფაბლიომ მოახდინა ზეგავლენა რენესანსული ნოველის ფორმირებაზე (ჯ. ბოკაჩო და სხვ.). მოგვიანებით, ფაბლიოს სიუჟეტები და სტილისტური თავისებურებები გამოიყენეს ჟ. ლაფონტენმა, მოლიერმა, ბალზაკმა, ა. ფრანსმა.
 
  
  
  
 
==წყარო==
 
==წყარო==
[[მსოფლიო თეატრის ენციკლოპედიური ლექსიკონი]]
+
[[მსოფლიო ქართული ფოლკლორის ლექსიკონი: ნაწილი I]]
[[კატეგორია:თეატრალური ტერმინები]]
+
[[კატეგორია:ლიტერატურული ჟანრები]]
 
[[კატეგორია:ლიტერატურული ტერმინები]]
 
[[კატეგორია:ლიტერატურული ტერმინები]]

14:22, 27 სექტემბერი 2023-ის ვერსია

ფაბლიო – (ფრანგ. fabliau, ძველფრანგ. fablel – იგავი; < ლათ. fabula – ამბავი, მონათხრობი), ჟანრი შეასაუკუნეების ლიტერატურისა, რომელიც XII ს. საფრანგეთში შეიქმნა და XIII ს. განვითარების ზენიტს მიაღწია. ფაბლიო უპირატესად სატირულ-იუმორისტული ნოველაა, ასახავდა ქალაქისა და სოფლის, რაინდთა და სასულიერო პირთა ცხოვრებას მძაფრი სატირით. მისი თემატიკა მოიცავდა ადამიანთა პირადი და საზოგადოებრივი ცხოვრების მანკიერ მხარეებს. ფაბლიოს აღორძინების ეპოქის დროინდელმაა მოტივებმა გამოძახილი და ასახვა ჰპოვა ბოკაჩიოს, რაბლეს, მოლიერის, ბალზაკისა და სხვ. თხზულებებში.

ალ. ღლონტი



წყარო

მსოფლიო ქართული ფოლკლორის ლექსიკონი: ნაწილი I

პირადი ხელსაწყოები
სახელთა სივრცე

ვარიანტები
მოქმედებები
ნავიგაცია
ხელსაწყოები