ყაზბეგი დიმიტრი
(ახალი გვერდი: დიმიტრი ყაზბეგი '''ყაზბეგი დიმიტრი''' (ფსევდო...) |
|||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
[[ფაილი:Dimitri yazbegi.jpg|thumb|დიმიტრი ყაზბეგი]] | [[ფაილი:Dimitri yazbegi.jpg|thumb|დიმიტრი ყაზბეგი]] | ||
| − | '''ყაზბეგი დიმიტრი''' (ფსევდონიმი „დ. ყ.“) (1838-1880) — პროზაიკოსი. ალექსანდრე ყაზბეგის ბიძაშვილი. სწავლობდა დუშეთის სკოლაში, თბილისის კლასიკურ გიმნაზიაში (1852–57), პეტერბურგის, ხარკოვის უნივერსიტეტებში (1859 წლიდან), შემდეგ ლექციებს ისმენდა პარიზში (1862) და ჰაიდელბერგის უნივერსიტეტში (1863-65). სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ დამკვიდრდა მშობლიურ სოფელში, სადაც ეცნობოდა მოხევეთა ყოფა-ცხოვრებას, იწერდა ხალხურ სიტყვიერებას. გახსნა სკოლა გლეხთათვის. ჩვენამდე მოღწეულია თანამედროვეთაგან აღიარებული მწერლის მხოლოდ ერთი თხზულება | + | '''ყაზბეგი დიმიტრი''' (ფსევდონიმი „დ. ყ.“) (1838-1880) — პროზაიკოსი. ალექსანდრე ყაზბეგის ბიძაშვილი. სწავლობდა დუშეთის სკოლაში, თბილისის კლასიკურ გიმნაზიაში (1852–57), პეტერბურგის, ხარკოვის უნივერსიტეტებში (1859 წლიდან), შემდეგ ლექციებს ისმენდა პარიზში (1862) და ჰაიდელბერგის უნივერსიტეტში (1863-65). სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ დამკვიდრდა მშობლიურ სოფელში, სადაც ეცნობოდა მოხევეთა ყოფა-ცხოვრებას, იწერდა ხალხურ სიტყვიერებას. გახსნა სკოლა გლეხთათვის. ჩვენამდე მოღწეულია თანამედროვეთაგან აღიარებული მწერლის მხოლოდ ერთი თხზულება — „მავნე სულები“ (დაიბეჭდა „[[კრებული (ჟურნალი)|კრებულში]]“ 1872). ლიტერატურისმცოდნეობაში გამოითქვა და ერთხანს საკმაოდ ფეხმოკიდებულიც იყო აზრი, რომ [[ალექსანდრე ყაზბეგი|ალექსანდრე ყაზბეგის]] თხზულებათა ნამდვილი ავტორი იყო დიმიტრი ყაზბეგი. ეს მოსაზრება საფუძვლიანად იქნა უარყოფილი ([[კოტეტიშვილი ვახტანგ|ვ. კოტეტიშვილი]], „ალექსანდრე ყაზბეგი და მისი ავტორობის საკითხი“, 1925). |
==წყარო== | ==წყარო== | ||
10:35, 13 ოქტომბერი 2023-ის ვერსია
ყაზბეგი დიმიტრი (ფსევდონიმი „დ. ყ.“) (1838-1880) — პროზაიკოსი. ალექსანდრე ყაზბეგის ბიძაშვილი. სწავლობდა დუშეთის სკოლაში, თბილისის კლასიკურ გიმნაზიაში (1852–57), პეტერბურგის, ხარკოვის უნივერსიტეტებში (1859 წლიდან), შემდეგ ლექციებს ისმენდა პარიზში (1862) და ჰაიდელბერგის უნივერსიტეტში (1863-65). სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ დამკვიდრდა მშობლიურ სოფელში, სადაც ეცნობოდა მოხევეთა ყოფა-ცხოვრებას, იწერდა ხალხურ სიტყვიერებას. გახსნა სკოლა გლეხთათვის. ჩვენამდე მოღწეულია თანამედროვეთაგან აღიარებული მწერლის მხოლოდ ერთი თხზულება — „მავნე სულები“ (დაიბეჭდა „კრებულში“ 1872). ლიტერატურისმცოდნეობაში გამოითქვა და ერთხანს საკმაოდ ფეხმოკიდებულიც იყო აზრი, რომ ალექსანდრე ყაზბეგის თხზულებათა ნამდვილი ავტორი იყო დიმიტრი ყაზბეგი. ეს მოსაზრება საფუძვლიანად იქნა უარყოფილი (ვ. კოტეტიშვილი, „ალექსანდრე ყაზბეგი და მისი ავტორობის საკითხი“, 1925).
