არაკი
(ახალი გვერდი: '''არაკი, არეკი, არიკი, არკალ''' – დიდაქტიკური ხასიათის მოკლე ზე...) |
|||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''არაკი, არეკი, არიკი, არკალ''' – დიდაქტიკური ხასიათის მოკლე ზეპირი მოთხრობა, ამბავი. | + | '''არაკი, არეკი, არიკი, არკალ''' – დიდაქტიკური ხასიათის მოკლე ზეპირი მოთხრობა, [[ამბავი]]. |
| − | ქართულ ზეპირტრადიციაში ხშირად ზღაპრის, უმეტესად კი [[იგავი]]ს (იგავ-არაკი) სინონიმად იხმარება. | + | ქართულ ზეპირტრადიციაში ხშირად [[ზღაპარი|ზღაპრის]], უმეტესად კი [[იგავი]]ს (იგავ-არაკი) სინონიმად იხმარება. |
[[მთიულეთი|მთიულეთში]] არეკი ეწოდება ყოველგვარ ზეპირ თხრობას (პროზაულს თუ გალექსილს) საწინააღმდეგოდ ლექსისა, რომელიც სიმღერით წარმოითქმის. [[სამეგრელო]]ში „არიკი“ ეწოდება | [[მთიულეთი|მთიულეთში]] არეკი ეწოდება ყოველგვარ ზეპირ თხრობას (პროზაულს თუ გალექსილს) საწინააღმდეგოდ ლექსისა, რომელიც სიმღერით წარმოითქმის. [[სამეგრელო]]ში „არიკი“ ეწოდება | ||
| − | ზღაპარს, [[სვანეთი|სვანეთში]] „არკალ“ – ამბავის, არაკის სინონიმია. ტერმინი [[ნიკო მარი|ნ. მარს]] უძველეს, ზოგად კავკასიურ მოვლენად მიაჩნდა, რასაც მოწმობს ამ ტერმინის გავრცელება ფართო ტერიტორიაზე, | + | ზღაპარს, [[სვანეთი|სვანეთში]] „არკალ“ – ამბავის, არაკის სინონიმია. ტერმინი [[ნიკო მარი|ნ. მარს]] უძველეს, ზოგად კავკასიურ მოვლენად მიაჩნდა, რასაც მოწმობს ამ ტერმინის გავრცელება ფართო ტერიტორიაზე, მესოპოტამიიდან – [[კავკასია]]მდე, მისი არსებობა კავკასიის უმწერლობო ხალხებში და დიალექტური სხვაობებით ასახვა მთელი კავკასიის ზეპირსიტყვიერებაში. ეს კი გამორიცხავს მის გვიანდელ, რომელიმე მწერლობის გავლენით, გაჩენას. მისგან უნდა იყოს ნაწარმოები აფხაზური „ალაკუ“. |
| − | მესოპოტამიიდან – [[კავკასია]]მდე, მისი არსებობა კავკასიის უმწერლობო ხალხებში და დიალექტური სხვაობებით ასახვა მთელი კავკასიის ზეპირსიტყვიერებაში. ეს კი გამორიცხავს მის გვიანდელ, რომელიმე მწერლობის გავლენით, გაჩენას. მისგან უნდა იყოს ნაწარმოები აფხაზური „ალაკუ“. | + | |
''ელ. ვირსელაძე'' | ''ელ. ვირსელაძე'' | ||
მიმდინარე ცვლილება 01:22, 24 იანვარი 2024 მდგომარეობით
არაკი, არეკი, არიკი, არკალ – დიდაქტიკური ხასიათის მოკლე ზეპირი მოთხრობა, ამბავი.
ქართულ ზეპირტრადიციაში ხშირად ზღაპრის, უმეტესად კი იგავის (იგავ-არაკი) სინონიმად იხმარება. მთიულეთში არეკი ეწოდება ყოველგვარ ზეპირ თხრობას (პროზაულს თუ გალექსილს) საწინააღმდეგოდ ლექსისა, რომელიც სიმღერით წარმოითქმის. სამეგრელოში „არიკი“ ეწოდება ზღაპარს, სვანეთში „არკალ“ – ამბავის, არაკის სინონიმია. ტერმინი ნ. მარს უძველეს, ზოგად კავკასიურ მოვლენად მიაჩნდა, რასაც მოწმობს ამ ტერმინის გავრცელება ფართო ტერიტორიაზე, მესოპოტამიიდან – კავკასიამდე, მისი არსებობა კავკასიის უმწერლობო ხალხებში და დიალექტური სხვაობებით ასახვა მთელი კავკასიის ზეპირსიტყვიერებაში. ეს კი გამორიცხავს მის გვიანდელ, რომელიმე მწერლობის გავლენით, გაჩენას. მისგან უნდა იყოს ნაწარმოები აფხაზური „ალაკუ“.
ელ. ვირსელაძე
