ევოლუტა (მათემატიკა)
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
[[ფაილი:Evoluta.PNG|thumb|150პქ|'''ევოლუტა – m <br /> | [[ფაილი:Evoluta.PNG|thumb|150პქ|'''ევოლუტა – m <br /> | ||
და ევოლვენტა – ℓ''']] | და ევოლვენტა – ℓ''']] | ||
| − | '''ევოლუტა''' – ბრტყელი ℓ | + | '''ევოლუტა''' – [[ბრტყელი წირი|ბრტყელი ℓ წირი]]ს [[სიმრუდის ცენტრი|სიმრუდის ცენტრების]] m [[გეომეტრიული ადგილი|გეომეტრიულ ადგილს]] ეწოდება ℓ [[წირი|წირის]] ევოლუტა, ℓ წირს კი თავისი ევოლუტის მიმართ – [[ევოლვენტა]]. ევოლუტის [[მხები|მხებები]] წარმოადგენენ ევოლვენტის [[ნორმალი|ნორმალებს]]. |
| − | სივრცითი | + | [[სივრცითი წირი]]ს ევოლვენტა შეიძლება განისაზღვროს, როგორც ამ წირის მხებების [[ორთოგონალური ტრაექტორიები|ორთოგონალური ტრაექტორია]]. |
| − | ევოლუტის ცნება პირველად გაჩნდა ჰიუგენსის ნაშრომში ქანქარიანი საათების შესახებ (1673). აქ გადმოცემულია ევოლუტის ძირითადი თვისებები და შემოტანილია სახელწოდება evolute – „განვითარებადი“, „გაშლადი“ (ლათინურიდან evolvere – „გაშლა“, „გახსნა“). ორი სტატია ევოლუტას მიუძღვნა ლაიბნიცმა (1692). ევოლუტის ცნების განზოგადება ეკუთვნის ცნობილ ფიზიკოსს რეომურს (1709). სალმონმა განიხილა მრუდები, რომლებსაც მან უწოდა „კვაზიევოლუტა“ (1882). | + | ევოლუტის ცნება პირველად გაჩნდა ჰიუგენსის ნაშრომში ქანქარიანი საათების შესახებ (1673). აქ გადმოცემულია ევოლუტის ძირითადი თვისებები და შემოტანილია სახელწოდება evolute – „განვითარებადი“, „გაშლადი“ (ლათინურიდან evolvere – „გაშლა“, „გახსნა“). ორი სტატია ევოლუტას მიუძღვნა [[ლაიბნიცი გოტფრიდ ვილჰელმ|ლაიბნიცმა]] (1692). ევოლუტის ცნების განზოგადება ეკუთვნის ცნობილ ფიზიკოსს რეომურს (1709). სალმონმა განიხილა მრუდები, რომლებსაც მან უწოდა „კვაზიევოლუტა“ (1882). |
მიმდინარე ცვლილება 19:35, 9 აპრილი 2024 მდგომარეობით
ევოლუტა – ბრტყელი ℓ წირის სიმრუდის ცენტრების m გეომეტრიულ ადგილს ეწოდება ℓ წირის ევოლუტა, ℓ წირს კი თავისი ევოლუტის მიმართ – ევოლვენტა. ევოლუტის მხებები წარმოადგენენ ევოლვენტის ნორმალებს.
სივრცითი წირის ევოლვენტა შეიძლება განისაზღვროს, როგორც ამ წირის მხებების ორთოგონალური ტრაექტორია.
ევოლუტის ცნება პირველად გაჩნდა ჰიუგენსის ნაშრომში ქანქარიანი საათების შესახებ (1673). აქ გადმოცემულია ევოლუტის ძირითადი თვისებები და შემოტანილია სახელწოდება evolute – „განვითარებადი“, „გაშლადი“ (ლათინურიდან evolvere – „გაშლა“, „გახსნა“). ორი სტატია ევოლუტას მიუძღვნა ლაიბნიცმა (1692). ევოლუტის ცნების განზოგადება ეკუთვნის ცნობილ ფიზიკოსს რეომურს (1709). სალმონმა განიხილა მრუდები, რომლებსაც მან უწოდა „კვაზიევოლუტა“ (1882).