ავენისი
(→წყარო) |
|||
ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
'''ავენისი''' – სოფელი [[საქართველო]]ში, დუშეთის მუნიციპალიტეტის ანანურის თემში (მცხეთა-მთიანეთის რეგიონი). ამჟამად სოფელი ფაქტიურად დაცლილია ჟინვალის ჰიდროკომპლექსის აგებასთან დაკავშირებით. | '''ავენისი''' – სოფელი [[საქართველო]]ში, დუშეთის მუნიციპალიტეტის ანანურის თემში (მცხეთა-მთიანეთის რეგიონი). ამჟამად სოფელი ფაქტიურად დაცლილია ჟინვალის ჰიდროკომპლექსის აგებასთან დაკავშირებით. | ||
+ | ==== სახელწოდება ==== | ||
ქართულ საისტორიო წყაროებში ეს სოფელი ევანისი|ევენისის ფორმით XVII საუკუნიდან დასტურდება. იგი შეუქმნია მთიდან ბარისაკენ „ჩამოწოლილი“ მოსახლეობის (მთიულ-ფშაველები) ერთ ნაწილს. [[ვახუშტი ბატონიშვილი]] ავენისს იცნობს ევენისის სახით, [[იოანე ბაგრატიონი]]ს „ქართლ-კახეთის აღწერაში“ კი იგი | ქართულ საისტორიო წყაროებში ეს სოფელი ევანისი|ევენისის ფორმით XVII საუკუნიდან დასტურდება. იგი შეუქმნია მთიდან ბარისაკენ „ჩამოწოლილი“ მოსახლეობის (მთიულ-ფშაველები) ერთ ნაწილს. [[ვახუშტი ბატონიშვილი]] ავენისს იცნობს ევენისის სახით, [[იოანე ბაგრატიონი]]ს „ქართლ-კახეთის აღწერაში“ კი იგი | ||
ოდნავ შეცვლილად (ევნისი) არის წარმოდგენილი. | ოდნავ შეცვლილად (ევნისი) არის წარმოდგენილი. | ||
− | |||
ადგილობრივებში პოპულარულია გადმოცემა, რომლის მიხედვითაც სოფელს ავენისი მისი მკვიდრების ავენიანობის, ავსიტყვაობის გამო შერქმევია: „აქაური ხალხი ყოფილა დაუნდობელი, პირში მიმხლელი, ავის ენისი და იმიტომაც დაურქმევიათ ჩვენს ძველებს ეს სახელი“ (''ვანო ქოჩორაშვილი''), აღნიშნული ვერსია სპეციალურ ლიტერატურაშიც არის დადასტურებული. | ადგილობრივებში პოპულარულია გადმოცემა, რომლის მიხედვითაც სოფელს ავენისი მისი მკვიდრების ავენიანობის, ავსიტყვაობის გამო შერქმევია: „აქაური ხალხი ყოფილა დაუნდობელი, პირში მიმხლელი, ავის ენისი და იმიტომაც დაურქმევიათ ჩვენს ძველებს ეს სახელი“ (''ვანო ქოჩორაშვილი''), აღნიშნული ვერსია სპეციალურ ლიტერატურაშიც არის დადასტურებული. | ||
− | სახელწოდება ავენისი, ფაქტიურად, წარმოქმნილია ავან-(||აონ) ფუძეზე -ის [[სუფიქსი]]ს დართვით: აონ-ის- ი → ავენ-ის-ი თვითონ ავან||აონ- ძირი, ჩვენი ფიქრით, რელიგიური შინაარსის შემცველი სიტყვაა; ავან-ი||აონ-ი ძველად საეკლესიო-რიტუალურ [[ნაგებობა]]თა კომპლექსს, სამონასტრო [[შენობა|შენობების]] ერთობლიობას აღნიშნავდა. საყურადღებოა, რომ აონხ- ფუძის შემცველი მიკროტოპონიმები დასტურდება | + | სახელწოდება ავენისი, ფაქტიურად, წარმოქმნილია ავან-(||აონ) ფუძეზე -ის [[სუფიქსი]]ს დართვით: აონ-ის- ი → ავენ-ის-ი თვითონ ავან||აონ- ძირი, ჩვენი ფიქრით, რელიგიური შინაარსის შემცველი სიტყვაა; ავან-ი||აონ-ი ძველად საეკლესიო-რიტუალურ [[ნაგებობა]]თა კომპლექსს, სამონასტრო [[შენობა|შენობების]] ერთობლიობას აღნიშნავდა. საყურადღებოა, რომ აონხ- ფუძის შემცველი მიკროტოპონიმები დასტურდება [[ახმეტა|ახმეტისა]] და თიანეთის რაიონებში, ანუ იმ რეგიონში, რომლის მოსახლეობასაც ბარად ჩამოსახლების შემდეგ შეუქმნია [[ტოპონიმი]] აონისი (||ავენისი). |
− | [[ახმეტა|ახმეტისა]] და თიანეთის რაიონებში, ანუ იმ რეგიონში, რომლის მოსახლეობასაც ბარად ჩამოსახლების შემდეგ შეუქმნია [[ტოპონიმი]] აონისი (||ავენისი). | + | |
==წყარო== | ==წყარო== |
მიმდინარე ცვლილება 18:05, 26 მაისი 2024 მდგომარეობით
ავენისი – სოფელი საქართველოში, დუშეთის მუნიციპალიტეტის ანანურის თემში (მცხეთა-მთიანეთის რეგიონი). ამჟამად სოფელი ფაქტიურად დაცლილია ჟინვალის ჰიდროკომპლექსის აგებასთან დაკავშირებით.
[რედაქტირება] სახელწოდება
ქართულ საისტორიო წყაროებში ეს სოფელი ევანისი|ევენისის ფორმით XVII საუკუნიდან დასტურდება. იგი შეუქმნია მთიდან ბარისაკენ „ჩამოწოლილი“ მოსახლეობის (მთიულ-ფშაველები) ერთ ნაწილს. ვახუშტი ბატონიშვილი ავენისს იცნობს ევენისის სახით, იოანე ბაგრატიონის „ქართლ-კახეთის აღწერაში“ კი იგი ოდნავ შეცვლილად (ევნისი) არის წარმოდგენილი.
ადგილობრივებში პოპულარულია გადმოცემა, რომლის მიხედვითაც სოფელს ავენისი მისი მკვიდრების ავენიანობის, ავსიტყვაობის გამო შერქმევია: „აქაური ხალხი ყოფილა დაუნდობელი, პირში მიმხლელი, ავის ენისი და იმიტომაც დაურქმევიათ ჩვენს ძველებს ეს სახელი“ (ვანო ქოჩორაშვილი), აღნიშნული ვერსია სპეციალურ ლიტერატურაშიც არის დადასტურებული.
სახელწოდება ავენისი, ფაქტიურად, წარმოქმნილია ავან-(||აონ) ფუძეზე -ის სუფიქსის დართვით: აონ-ის- ი → ავენ-ის-ი თვითონ ავან||აონ- ძირი, ჩვენი ფიქრით, რელიგიური შინაარსის შემცველი სიტყვაა; ავან-ი||აონ-ი ძველად საეკლესიო-რიტუალურ ნაგებობათა კომპლექსს, სამონასტრო შენობების ერთობლიობას აღნიშნავდა. საყურადღებოა, რომ აონხ- ფუძის შემცველი მიკროტოპონიმები დასტურდება ახმეტისა და თიანეთის რაიონებში, ანუ იმ რეგიონში, რომლის მოსახლეობასაც ბარად ჩამოსახლების შემდეგ შეუქმნია ტოპონიმი აონისი (||ავენისი).