რუმინეთ-ანტანტის ხელშეკრულება 1916
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''რუმინეთ-ანტანტის ხელშეკრულება 1916''' – [[რუმინეთი]]ს (საიდუმლო) სამოკავშირეო ხელშეკრულება [[ანტანტა|ანტანტის]] ქვეყნებთან ([[რუსეთი|რუსეთთან]], [[საფრანგეთი|საფრანგეთთან]], [[დიდი ბრიტანეთი|დიდ ბრიტანეთთან]] და [[იტალია]]სთან | + | '''რუმინეთ-ანტანტის ხელშეკრულება 1916''' – [[რუმინეთი]]ს (საიდუმლო) სამოკავშირეო ხელშეკრულება [[ანტანტა|ანტანტის]] ქვეყნებთან ([[რუსეთი|რუსეთთან]], [[საფრანგეთი|საფრანგეთთან]], [[დიდი ბრიტანეთი|დიდ ბრიტანეთთან]] და [[იტალია]]სთან, დაიდო 17 აგვისტოს ბუქარესტში. |
| − | ითვალისწინებდა ანტანტის მხარეზე რუმინეთის ომში ჩაბმის პირობებს. ანტანტის ქვეყნების მხრივ გარანტირებული იყო | + | ითვალისწინებდა ანტანტის მხარეზე რუმინეთის ომში ჩაბმის პირობებს. ანტანტის ქვეყნების მხრივ გარანტირებული იყო [[რუმინეთი]]ს სამეფო ტერიტორიის მთლიანობა იმ საზღვრებში, რომელშიც იგი იმყოფებოდა ხელის მოწერის მომენტში, რუმინეთი ვალდებული იყო, [[ომის გამოცხადება|ომი გამოეცხადებინა]] [[ავსტრია-უნგრეთი]]სათვის, მას ეძლეოდა უფლება, ამ უკანასკნელის ტერიტორიების [[ანექსია|ანექსირებისა]]. მხარეები ვალდებულებას იღებდნენ, არ დაედოთ [[სეპარატული ზავი]], საერთო მშვიდობა კი უნდა დამყარებულიყო ერთობლივად და ერთდროულად. |
ხელშეკრულების თანახმად, რუმინეთმა 1916 წლის 27 აგვისტოს [[ომი]] გამოეცხადა ავსტრია-უნგრეთსა და [[გერმანია]]ს. რუმინეთის [[ჯარები]]ს დამარცხებისა და ავსტრია-უნგრეთის მიერ მისი ტერიტორიების მნიშვნელოვანი ნაწილის [[ოკუპაცია|ოკუპაციის]] შემდეგ რუმინეთმა, აღებული ვალდებულებების საწინააღმდეგოდ, არ დაედო სეპარატული ზავი, ავსტრია-გერმანიის ბლოკისაგან დაზავება ითხოვა. 1917 ფოქშანის ზავმა და შემდეგ სამშვიდობო მოლაპარაკებებმა ბუქარესტში 1918 ბოლო მოუღეს მის კავშირს ანტანტის ქვეყნებთან. რუმინეთის ხელმეორედ ჩაბმამ ომში ანტანტის მხარეზე გამოიღო ის შედეგი, რომ ვერსალის სამშვიდობო კონფერენციამ თავიდან ცნო სამოკავშირეო ხელშეკრულება რუმინეთსა და ანტანტის ქვეყნებს შორის. | ხელშეკრულების თანახმად, რუმინეთმა 1916 წლის 27 აგვისტოს [[ომი]] გამოეცხადა ავსტრია-უნგრეთსა და [[გერმანია]]ს. რუმინეთის [[ჯარები]]ს დამარცხებისა და ავსტრია-უნგრეთის მიერ მისი ტერიტორიების მნიშვნელოვანი ნაწილის [[ოკუპაცია|ოკუპაციის]] შემდეგ რუმინეთმა, აღებული ვალდებულებების საწინააღმდეგოდ, არ დაედო სეპარატული ზავი, ავსტრია-გერმანიის ბლოკისაგან დაზავება ითხოვა. 1917 ფოქშანის ზავმა და შემდეგ სამშვიდობო მოლაპარაკებებმა ბუქარესტში 1918 ბოლო მოუღეს მის კავშირს ანტანტის ქვეყნებთან. რუმინეთის ხელმეორედ ჩაბმამ ომში ანტანტის მხარეზე გამოიღო ის შედეგი, რომ ვერსალის სამშვიდობო კონფერენციამ თავიდან ცნო სამოკავშირეო ხელშეკრულება რუმინეთსა და ანტანტის ქვეყნებს შორის. | ||
მიმდინარე ცვლილება 15:20, 1 ოქტომბერი 2024 მდგომარეობით
რუმინეთ-ანტანტის ხელშეკრულება 1916 – რუმინეთის (საიდუმლო) სამოკავშირეო ხელშეკრულება ანტანტის ქვეყნებთან (რუსეთთან, საფრანგეთთან, დიდ ბრიტანეთთან და იტალიასთან, დაიდო 17 აგვისტოს ბუქარესტში.
ითვალისწინებდა ანტანტის მხარეზე რუმინეთის ომში ჩაბმის პირობებს. ანტანტის ქვეყნების მხრივ გარანტირებული იყო რუმინეთის სამეფო ტერიტორიის მთლიანობა იმ საზღვრებში, რომელშიც იგი იმყოფებოდა ხელის მოწერის მომენტში, რუმინეთი ვალდებული იყო, ომი გამოეცხადებინა ავსტრია-უნგრეთისათვის, მას ეძლეოდა უფლება, ამ უკანასკნელის ტერიტორიების ანექსირებისა. მხარეები ვალდებულებას იღებდნენ, არ დაედოთ სეპარატული ზავი, საერთო მშვიდობა კი უნდა დამყარებულიყო ერთობლივად და ერთდროულად.
ხელშეკრულების თანახმად, რუმინეთმა 1916 წლის 27 აგვისტოს ომი გამოეცხადა ავსტრია-უნგრეთსა და გერმანიას. რუმინეთის ჯარების დამარცხებისა და ავსტრია-უნგრეთის მიერ მისი ტერიტორიების მნიშვნელოვანი ნაწილის ოკუპაციის შემდეგ რუმინეთმა, აღებული ვალდებულებების საწინააღმდეგოდ, არ დაედო სეპარატული ზავი, ავსტრია-გერმანიის ბლოკისაგან დაზავება ითხოვა. 1917 ფოქშანის ზავმა და შემდეგ სამშვიდობო მოლაპარაკებებმა ბუქარესტში 1918 ბოლო მოუღეს მის კავშირს ანტანტის ქვეყნებთან. რუმინეთის ხელმეორედ ჩაბმამ ომში ანტანტის მხარეზე გამოიღო ის შედეგი, რომ ვერსალის სამშვიდობო კონფერენციამ თავიდან ცნო სამოკავშირეო ხელშეკრულება რუმინეთსა და ანტანტის ქვეყნებს შორის.
