პროლოგი
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
'''პროლოგი''' – (''ბერძ.'' prologos, pro – წინა და სიტყვა), ლიტერატურული ნაწარმოების შესავალი ნაწილი, რომლის შემდეგ იწყება ძირითადი სიტუაციების გაშლა, [[სიუჟეტი]]. განსაკუთრებით გავრცელებული იყო ანტიკურ [[დრამა (ლიტერატურა)|დრამა]]ში. [[ძველბერძნული თეატრი|ძველბერძნულ თეატრში]] გადმოცემული იყო [[მოქმედება (სპექტაკლის)|მოქმედების]] წინაამბავი. შუასაუკუნეების საეკლესიო [[დრამა]]ში ([[მისტერია (თეატრი)|მისტერია]], [[მირაკლი]], [[მორალიტე]]) პროლოგი წარმოდგენილი იყო ქადაგების ან [[ლოცვა|ლოცვის]] სახით. [[აღორძინება|აღორძინების]] ეპოქის [[თეატრი|თეატრში]] მას ხშირად იყენებდნენ დრამის შინაარსის გადმოსაცემად. პროლოგის თავისებური ხერხი იყო [[ლოა]] ესპანურ [[კომედია]]ში. ავტორების მიერ იგი გამოყენებული იყო, აგრეთვე, საკუთარი პოლიტიკური თუ ესთეტიკური შეხედულების გამოსახატად ან სხვა ავტორებთან პოლემიკის მიზნით, განსაკუთრებით მე-16-17 სს. თეატრში. პროლოგი ერქვა ალეგორიულ წარმოდგენას, რითაც იხსნებოდა საზეიმო სპექტაკლი. მე-19-20 სს. პროლოგი იქცა სხვადასხვა ჟანრის ლიტერატურული ნაწარმოებების, მათ შორის, პიესების შესავალ ნაწილად. | '''პროლოგი''' – (''ბერძ.'' prologos, pro – წინა და სიტყვა), ლიტერატურული ნაწარმოების შესავალი ნაწილი, რომლის შემდეგ იწყება ძირითადი სიტუაციების გაშლა, [[სიუჟეტი]]. განსაკუთრებით გავრცელებული იყო ანტიკურ [[დრამა (ლიტერატურა)|დრამა]]ში. [[ძველბერძნული თეატრი|ძველბერძნულ თეატრში]] გადმოცემული იყო [[მოქმედება (სპექტაკლის)|მოქმედების]] წინაამბავი. შუასაუკუნეების საეკლესიო [[დრამა]]ში ([[მისტერია (თეატრი)|მისტერია]], [[მირაკლი]], [[მორალიტე]]) პროლოგი წარმოდგენილი იყო ქადაგების ან [[ლოცვა|ლოცვის]] სახით. [[აღორძინება|აღორძინების]] ეპოქის [[თეატრი|თეატრში]] მას ხშირად იყენებდნენ დრამის შინაარსის გადმოსაცემად. პროლოგის თავისებური ხერხი იყო [[ლოა]] ესპანურ [[კომედია]]ში. ავტორების მიერ იგი გამოყენებული იყო, აგრეთვე, საკუთარი პოლიტიკური თუ ესთეტიკური შეხედულების გამოსახატად ან სხვა ავტორებთან პოლემიკის მიზნით, განსაკუთრებით მე-16-17 სს. თეატრში. პროლოგი ერქვა ალეგორიულ წარმოდგენას, რითაც იხსნებოდა საზეიმო სპექტაკლი. მე-19-20 სს. პროლოგი იქცა სხვადასხვა ჟანრის ლიტერატურული ნაწარმოებების, მათ შორის, პიესების შესავალ ნაწილად. | ||
| + | |||
| + | პროლოგი გვხვდება ეპიკურ თხზულებებშიც. მაგალითად, ცნობილია „ვეფხისტყაოსნის“ და მთელ რიგ სხვა თხრობით ნაწარმოებთა პროლოგი. | ||
მიმდინარე ცვლილება 10:37, 31 ივლისი 2025 მდგომარეობით
პროლოგი – (ბერძ. prologos, pro – წინა და სიტყვა), ლიტერატურული ნაწარმოების შესავალი ნაწილი, რომლის შემდეგ იწყება ძირითადი სიტუაციების გაშლა, სიუჟეტი. განსაკუთრებით გავრცელებული იყო ანტიკურ დრამაში. ძველბერძნულ თეატრში გადმოცემული იყო მოქმედების წინაამბავი. შუასაუკუნეების საეკლესიო დრამაში (მისტერია, მირაკლი, მორალიტე) პროლოგი წარმოდგენილი იყო ქადაგების ან ლოცვის სახით. აღორძინების ეპოქის თეატრში მას ხშირად იყენებდნენ დრამის შინაარსის გადმოსაცემად. პროლოგის თავისებური ხერხი იყო ლოა ესპანურ კომედიაში. ავტორების მიერ იგი გამოყენებული იყო, აგრეთვე, საკუთარი პოლიტიკური თუ ესთეტიკური შეხედულების გამოსახატად ან სხვა ავტორებთან პოლემიკის მიზნით, განსაკუთრებით მე-16-17 სს. თეატრში. პროლოგი ერქვა ალეგორიულ წარმოდგენას, რითაც იხსნებოდა საზეიმო სპექტაკლი. მე-19-20 სს. პროლოგი იქცა სხვადასხვა ჟანრის ლიტერატურული ნაწარმოებების, მათ შორის, პიესების შესავალ ნაწილად.
პროლოგი გვხვდება ეპიკურ თხზულებებშიც. მაგალითად, ცნობილია „ვეფხისტყაოსნის“ და მთელ რიგ სხვა თხრობით ნაწარმოებთა პროლოგი.
