დავიდოვა ვერა
(→იხილე აგრეთვე) |
|||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
[[ფაილი:Davidova vera.jpg|thumb|200პქ|ვერა დავიდოვა]] | [[ფაილი:Davidova vera.jpg|thumb|200პქ|ვერა დავიდოვა]] | ||
| − | '''დავიდოვა ვერა ალექსანდრეს ასული''' - (ქორწინების გვარი მჭედლიძე) (17. IX. 1906, ნიჟნი-ნოვგოროდი, – 20. II. 1993, [[თბილისი]]), რუსი მომღერალი (მეცო-სოპრანო), რსფსრ-ის (1951) და | + | '''დავიდოვა ვერა ალექსანდრეს ასული''' - (ქორწინების გვარი მჭედლიძე) (17. IX. 1906, ნიჟნი-ნოვგოროდი, – 20. II. 1993, [[თბილისი]]), რუსი მომღერალი (მეცო-სოპრანო), რსფსრ-ის (1951) და საქართველოს სახალხო არტისტი (1981). |
1930 დაამთავრა ლენინგრადის კონსერვატორია (ე. დევოს-სობოლევას კლასი). 1929-32 იყო ლენინგრადის ოპერისა და ბალეტის თეატრის სოლისტი. 1932-56 – სსრკ [[დიდი თეატრი|დიდი თეატრის]] სოლისტი. 1941-43 დიდი წარმატებით მღეროდა [[თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრი|თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრში]]. 1959-იდან თბილისის კონსერვატორიის პედაგოგია (1964-იდან პროფესორი) მისი მოწაფეები არიან მ. ქასრაშვილი, თ. გურგენიძე და სხვ. | 1930 დაამთავრა ლენინგრადის კონსერვატორია (ე. დევოს-სობოლევას კლასი). 1929-32 იყო ლენინგრადის ოპერისა და ბალეტის თეატრის სოლისტი. 1932-56 – სსრკ [[დიდი თეატრი|დიდი თეატრის]] სოლისტი. 1941-43 დიდი წარმატებით მღეროდა [[თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრი|თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრში]]. 1959-იდან თბილისის კონსერვატორიის პედაგოგია (1964-იდან პროფესორი) მისი მოწაფეები არიან მ. ქასრაშვილი, თ. გურგენიძე და სხვ. | ||
| ხაზი 21: | ხაზი 21: | ||
[[კატეგორია:რსფსრ სახალხო არტისტები]] | [[კატეგორია:რსფსრ სახალხო არტისტები]] | ||
[[კატეგორია: საბჭოთა კავშირის სახელმწიფო პრემიის ლაურიატები]] | [[კატეგორია: საბჭოთა კავშირის სახელმწიფო პრემიის ლაურიატები]] | ||
| + | [[კატეგორია:საოპერო მომღერლები]] | ||
10:53, 10 აგვისტო 2017-ის ვერსია
დავიდოვა ვერა ალექსანდრეს ასული - (ქორწინების გვარი მჭედლიძე) (17. IX. 1906, ნიჟნი-ნოვგოროდი, – 20. II. 1993, თბილისი), რუსი მომღერალი (მეცო-სოპრანო), რსფსრ-ის (1951) და საქართველოს სახალხო არტისტი (1981).
1930 დაამთავრა ლენინგრადის კონსერვატორია (ე. დევოს-სობოლევას კლასი). 1929-32 იყო ლენინგრადის ოპერისა და ბალეტის თეატრის სოლისტი. 1932-56 – სსრკ დიდი თეატრის სოლისტი. 1941-43 დიდი წარმატებით მღეროდა თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრში. 1959-იდან თბილისის კონსერვატორიის პედაგოგია (1964-იდან პროფესორი) მისი მოწაფეები არიან მ. ქასრაშვილი, თ. გურგენიძე და სხვ.
დავიდოვას საუკეთესო პარტიებია: ლიუბავა (რიმსკი-კორსაკოვის „სადკო“), მარფა (მუსორგსკის „ხოვანშჩინა“), ლიუბაშა (რიმსკი-კორსაკოვის „მეფის საცოლე“), კარმენი (ბიზეს „კარმენი“), ამნერისი (ვერდის „აიდა“) და სხვ. კონცერტებით გამოდიოდა მსოფლიოს მრავალ ქვეყანაში, სსრკ სახელმწიფო პრემიის ლაურეატია (1946, 1950, 1951).
წყარო
მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი / [შემდგ.: ანზორ თამარაშვილი; მთ. რედ.: გულბათ ტორაძე]. [ახალციხე: თბილ. უნ-ტის მესხეთის ფილიალის გამ-ბა], 2005 (ა.ო. "პროგრესი")
