ინდოჩინეთის II ომი
Labashidze (განხილვა | წვლილი) |
|||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''ინდოჩინეთის II ომი''' - ვიეტნამის [[ომი]], ჩრდილოეთ ვიეტნამის (ვდრ) [[ბრძოლა]] [[აშშ]]-ისა და სამხრეთ ვიეტნამის მთავრობის წინააღმდეგ ქვეყნის გაერთიანების მიზნით. | + | [[ფაილი:Vietnamis omi.jpg|thumb|250პქ|ვიეტნამის ომი]] |
| + | '''ინდოჩინეთის II ომი''' - ვიეტნამის [[ომი]], ჩრდილოეთ [[ვიეტნამი|ვიეტნამის]] (ვდრ) [[ბრძოლა]] [[აშშ]]-ისა და სამხრეთ ვიეტნამის მთავრობის წინააღმდეგ ქვეყნის გაერთიანების მიზნით. | ||
| − | [[ინდოჩინეთის I ომი|ინდოჩინეთის I ომის]] წარმატებით დასრულების შემდეგ ვიეტნამელმა კომუნისტებმა 1959 წელს დაიწყეს ბრძოლა საიგონის მთავრობის წინააღმდეგ. ვიეტკონგის რაზმებს ეხმარებოდა ჩრდილო ვიეტნამის ხელისუფლება, რომელიც, თავის მხრივ, სსრ კავშირისა და ჩინეთის მხარდაჭერით სარგებლობდა. ამიტომ აშშ-ის მთავრობამ 1961 წლიდან საიგონის რეჟიმს დაუწყო მატერიალური დახმარების გაწევა, ხოლო 1964 წელს, როდესაც ვიეტნამის სანაპირი წყლებთან კომუნისტებმა იერიში მიიტანეს ამერიკულ სამხედრო ხომალდზე, აშშ-მა დაიწყო ომში საკუთარი შეიარაღებული ძალების გამოყენება. | + | [[ინდოჩინეთის I ომი|ინდოჩინეთის I ომის]] წარმატებით დასრულების შემდეგ ვიეტნამელმა კომუნისტებმა 1959 წელს დაიწყეს [[ბრძოლა]] საიგონის მთავრობის წინააღმდეგ. ვიეტკონგის რაზმებს ეხმარებოდა ჩრდილო ვიეტნამის ხელისუფლება, რომელიც, თავის მხრივ, სსრ კავშირისა და ჩინეთის მხარდაჭერით სარგებლობდა. ამიტომ [[აშშ]]-ის მთავრობამ 1961 წლიდან საიგონის რეჟიმს დაუწყო მატერიალური დახმარების გაწევა, ხოლო 1964 წელს, როდესაც ვიეტნამის სანაპირი წყლებთან კომუნისტებმა [[იერიში]] მიიტანეს ამერიკულ სამხედრო ხომალდზე, აშშ-მა დაიწყო ომში საკუთარი [[შეიარაღებული ძალები|შეიარაღებული ძალების]] გამოყენება. |
| − | 1969 წელს აშშ-ის ჯარების რაოდენობამ ვიეტნამში 550 ათ-სს მიაღწია. კომუნისტების მხრიდან სამხრეთ ვიეტნამში იბრძოდნენ როგორც ვიეტკონგელთა შენაერთები, ასევე ჩრდილო ვიეტნამის რეგულარული არმიის ფორმირებები. სამხრეთში ჯარებისა და სამხედრო ტვირთების გადასასროლად კომუნისტები იყენებდნენ ნეიტრალური ლაოსისა და კამბოჯის (კამპუჩიის) ტერიტორიებს, რამაც ამერიკული სარდლობა | + | 1969 წელს აშშ-ის [[ჯარები|ჯარების]] რაოდენობამ ვიეტნამში 550 ათ-სს მიაღწია. კომუნისტების მხრიდან სამხრეთ ვიეტნამში იბრძოდნენ როგორც ვიეტკონგელთა შენაერთები, ასევე ჩრდილო ვიეტნამის რეგულარული [[არმია|არმიის]] ფორმირებები. სამხრეთში ჯარებისა და სამხედრო ტვირთების გადასასროლად კომუნისტები იყენებდნენ ნეიტრალური ლაოსისა და კამბოჯის (კამპუჩიის) ტერიტორიებს, რამაც ამერიკული [[სარდლობა]] |
| − | აიძულა ამ ქვეყნებშიც შეეყვანა თავისი ძალები. საბრძოლო მოქმედებები ამ ქვეყნების ტერიტორიებზეც გავრცელდა. | + | აიძულა ამ ქვეყნებშიც შეეყვანა თავისი ძალები. [[საბრძოლო მოქმედებები]] ამ ქვეყნების ტერიტორიებზეც გავრცელდა. |
| − | ომი თანდათანობით ჩიხში შევიდა, ხოლო აშშ-ში ძლიერდებოდა ანტისაომარი მოძრაობა. ასეთ ვითარებაში ამერიკის მთავრობამ ინდოჩინეთიდან სახმელეთო ჯარების გაყვანა დაიწყო, რათა ისინი საიგონის არმიას შეეცვალა, რომელსაც ჰაერიდან მხარდაჭერას აღმოუჩენდა ამერიკული ავიაცია. 1973 წლის მარტში ვიეტნამი ამერიკის არმიის უკანასკნელმა სახმელეთო დანაყოფებმა დატოვეს. | + | ომი თანდათანობით ჩიხში შევიდა, ხოლო აშშ-ში ძლიერდებოდა [[ანტისაომარი მოძრაობა]]. ასეთ ვითარებაში ამერიკის მთავრობამ ინდოჩინეთიდან [[სახმელეთო ჯარები|სახმელეთო ჯარების]] გაყვანა დაიწყო, რათა ისინი საიგონის არმიას შეეცვალა, რომელსაც ჰაერიდან მხარდაჭერას აღმოუჩენდა ამერიკული [[ავიაცია]]. 1973 წლის მარტში ვიეტნამი ამერიკის არმიის უკანასკნელმა სახმელეთო დანაყოფებმა დატოვეს. |
| − | კომუნისტებმა კარგად გამოიყენეს შექმნილი ვითარება. მათ გატეხეს სამხრეთის სამთავრობო ჯარების წინააღმდეგობა და 1975 წლის აპრილში საიგონში შევიდნენ. ვიეტნამი ერთიანი სოციალისტური რესპუბლიკა გახდა. | + | კომუნისტებმა კარგად გამოიყენეს შექმნილი [[ვითარება (სამხედრო)|ვითარება]]. მათ გატეხეს სამხრეთის სამთავრობო ჯარების წინააღმდეგობა და 1975 წლის აპრილში საიგონში შევიდნენ. ვიეტნამი ერთიანი სოციალისტური რესპუბლიკა გახდა. |
| − | ინდოჩინეთის II ომში დაიღუპა 2 მლნ. ადამიანზე მეტი, მათ შორის 56 ათ. ამერიკელი სამხედრო მოსამსახურე. | + | ინდოჩინეთის II ომში დაიღუპა 2 მლნ. ადამიანზე მეტი, მათ შორის 56 ათ. ამერიკელი [[სამხედრო მოსამსახურე]]. |
13:44, 5 თებერვალი 2018-ის ვერსია
ინდოჩინეთის II ომი - ვიეტნამის ომი, ჩრდილოეთ ვიეტნამის (ვდრ) ბრძოლა აშშ-ისა და სამხრეთ ვიეტნამის მთავრობის წინააღმდეგ ქვეყნის გაერთიანების მიზნით.
ინდოჩინეთის I ომის წარმატებით დასრულების შემდეგ ვიეტნამელმა კომუნისტებმა 1959 წელს დაიწყეს ბრძოლა საიგონის მთავრობის წინააღმდეგ. ვიეტკონგის რაზმებს ეხმარებოდა ჩრდილო ვიეტნამის ხელისუფლება, რომელიც, თავის მხრივ, სსრ კავშირისა და ჩინეთის მხარდაჭერით სარგებლობდა. ამიტომ აშშ-ის მთავრობამ 1961 წლიდან საიგონის რეჟიმს დაუწყო მატერიალური დახმარების გაწევა, ხოლო 1964 წელს, როდესაც ვიეტნამის სანაპირი წყლებთან კომუნისტებმა იერიში მიიტანეს ამერიკულ სამხედრო ხომალდზე, აშშ-მა დაიწყო ომში საკუთარი შეიარაღებული ძალების გამოყენება.
1969 წელს აშშ-ის ჯარების რაოდენობამ ვიეტნამში 550 ათ-სს მიაღწია. კომუნისტების მხრიდან სამხრეთ ვიეტნამში იბრძოდნენ როგორც ვიეტკონგელთა შენაერთები, ასევე ჩრდილო ვიეტნამის რეგულარული არმიის ფორმირებები. სამხრეთში ჯარებისა და სამხედრო ტვირთების გადასასროლად კომუნისტები იყენებდნენ ნეიტრალური ლაოსისა და კამბოჯის (კამპუჩიის) ტერიტორიებს, რამაც ამერიკული სარდლობა აიძულა ამ ქვეყნებშიც შეეყვანა თავისი ძალები. საბრძოლო მოქმედებები ამ ქვეყნების ტერიტორიებზეც გავრცელდა.
ომი თანდათანობით ჩიხში შევიდა, ხოლო აშშ-ში ძლიერდებოდა ანტისაომარი მოძრაობა. ასეთ ვითარებაში ამერიკის მთავრობამ ინდოჩინეთიდან სახმელეთო ჯარების გაყვანა დაიწყო, რათა ისინი საიგონის არმიას შეეცვალა, რომელსაც ჰაერიდან მხარდაჭერას აღმოუჩენდა ამერიკული ავიაცია. 1973 წლის მარტში ვიეტნამი ამერიკის არმიის უკანასკნელმა სახმელეთო დანაყოფებმა დატოვეს.
კომუნისტებმა კარგად გამოიყენეს შექმნილი ვითარება. მათ გატეხეს სამხრეთის სამთავრობო ჯარების წინააღმდეგობა და 1975 წლის აპრილში საიგონში შევიდნენ. ვიეტნამი ერთიანი სოციალისტური რესპუბლიკა გახდა.
ინდოჩინეთის II ომში დაიღუპა 2 მლნ. ადამიანზე მეტი, მათ შორის 56 ათ. ამერიკელი სამხედრო მოსამსახურე.
წყარო
ქართული სამხედრო ენციკლოპედიური ლექსიკონი. აკადემიკოსის, გენერალ-მაიორ ელგუჯა მეძმარიაშვილის საერთო რედაქციით, - თბილისი, 2017.
