ტრუმენის პროგრამის მეოთხე პუნქტი
ტრუმენის პროგრამის მეოთხე პუნქტი – აშშ-ის მიერ განვითარებადი ქვეყნებისადმი ტექნიკური დახმარების ღონისძიებათა პროგრამა. რომლის ძირითადი იდეა ჩამოყალიბებულ იქნა ჰ. ტრუმენის სიტყვაში 20.1.1949, მეორეჯერ მის მიერ კონგრესში პრეზიდენტის პოსტის დაკავებასთან დაკავშირებით წრმოთქმულ სიტვეაში (მე-4 პუნქტი. აშშ-ის საგარეო პოლიტიკა „მშვიდობა და თავისუფლება”), აგრეთეე ტრუმენის კონგრესისადმი სპეციალურ მიმართვაში 24.VI.1949. „მეოთხე პუნქტის“ ცხოვრებაში გატარება დაიწყო ფაქტობრივად 1950 წლის იანვრიდან. ღონისძიების რეალიზაციასთან დაკავშირებით აშშ-სა და განვითარუბად ქვეყნებს შორის იდებოდა ორმხრივი შეთანხმებები, რომელთა საფუძველზე აშშ, ყოველგვარი წინააღმდეგობების გარეშე, უზრუნველყოფდა თავისი ექსპერტების შეშვებას დახმარების მიმღები ქვეყნის მთავრობის საკვანძო უწყებებში. აშშ-ის სუფსიდიას აძლევდნენ რკინიგზებისა და გზატეცილების, საზღვაო პორტების, აეროდრომებისა და სხვ, მშენებლობისა და რეკონსტრუქციისათვის. 60-იან წლებში განვითარებადი ქვეყნების ეკონომიკური დამოუკიდებლობის განვითარებასთან დაკავშირებით აშშ-მა შეიმუმავა განვითარებადი ქვეყნების დახმარების ახალი მეთოდები: განვითარების მრავალწლიასი პროგრამის დაფინანსება. ე.წ. „რბილი” სესსების მიცემა, საერთაშორისო ბანკების გამოყენება და სხვ., რომლებიც განმტკიცებელ იქნა 1961 მიღებული „კანონთ დახმარების შესასებ“.
