ალეატორიკა

ალეატორიკა - XX ს-ის მუსიკის კომპოზიციის მეთოდი, რომელიც გულისხმობს მუსიკის ტექსტის მობილურობას (დაუფიქსირებულობას). მისი საფუძველია შემთხვევითობის პრინციპი შემოქმედებით და საშემსრულებლო პროცესში. ალეატორიკა თითქმის ერთდროულად (1950) წარმოიშვა გფრ-სა (კ. შტოკჰაუზენი) და საფრანგეთში (პ. ბულეზი). ალეატორიკულ ტექნიკას მრავალი თანამედროვე კომპოზიტორი იყენებს.

წყარო

მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი / [შემდგ.: ანზორ თამარაშვილი; მთ. რედ.: გულბათ ტორაძე]. [ახალციხე: თბილ. უნ-ტის მესხეთის ფილიალის გამ-ბა], 2005 (ა.ო. "პროგრესი")