დავითაშვილი იოსებ

დავითაშვილი იოსებ – (1850 – 1887), ქართველი პოეტი. დაიბადა სოფელ გარდატენში (გორი). 1880 წელს გამოქვეყნდა მისი ლექსების პირველი კრებული – „სტვირი”; მისი პატრიოტული ლირიკა („წუთისოფელში ცხოვრება”, „ახალ მოლექსეს”, „მოხუცის სინანული”) „თერგდალეულთა” ზეგავლენას განიცდიდა; პოეტის ზოგი ლექსი სიმღერად იქცა („სამშობლო”, „მუშის სიმღერა”, „ბედის წყარო”); ცოცხალი სასაუბრო მეტყველება, გულწრფელობა და უშუალობა მის ლექსებს ხალხურ პოეზიასთან აკავშირებს.

ჯეჯილი

იზარდე, მწვანე ჯეჯილო,

დაპურდი, გახდი ყანაო;

იკურთხოს იმის მარჯვენა,

ვინც გთესა, მოგიყვანაო!

დაპურდი, ჩემო ნუგეშო,

იზარდე თანდათანაო;

ზეცამ გიგზავნოს ცვარ-ნამი,

მზემ შუქი გფინოს თანაო.

ქარმა გიღელვოს ზღვასავით,

მწყრებმა მოგძახონ ნანაო;

იზარდე, გაახარევი

ყმაწვილი ჩემისთანაო.

წყარო

ქართველი პოეტები (ენციკლოპედია)