ბემა

ბემა − (ბერძ. bēma ნაბიჯი, შემაღლებული ადგილი),

1. ძველ საბერძნეთში ამაღლებული ადგილი ორატორებისათვის;
   
2. ადრექრისტიანულ ტაძარში ამაღლებული ადგილი სასულიერო პირებისათვის;
3. რომაულ ტაძრებში განსაკუთრებული ამაღლებული წმინდა ადგილი ეპისკოპოსისათვის;
4. ქრისტიანულ ტაძარში ნახევარსვეტებით გამოყოფილი და კანკელით შემოსაზღვრული აფსიდის წინა სივრცე, რომელიც გვირგვინდება თაღით. საკურთხეველთან ერთად ამაღლებულია 1, 2 ან 3 საფეხურით. ექსტერიერში მას საკუთარი ორქანობიანი სახურავი აქვს.

• 

  ამაღლებული ადგილი ორატორებისათვის

• 

  სმოლენსკის სამოციქულო ტაძრის ბემა, რუსეთის ფედერაცია

წყარო

სამშენებლო ენციკლოპედიური ლექსიკონი