თავისპირის ლექსი

თავისპირის ლექსი – საერთო ზომასა და რითმზე დამყარებული დიალოგური ლექსის ტრადიცია მთაში: როცა ორი მოლექსე პირისპირ ეჯიბრება ერთმანეთს და სალექსო სტრიქონებს გონებამახვილურად აწყობს. ფშაური კაფიის შესაბამისი ხევსურული ტერმინი. პოეტურ შეჯიბრში ვინც უფრო აზრიანსა და გაგებულ ლექსს იტყვის ერთყუვზე გამარჯვებაც მას რჩება. მამა-შვილის შემღერნება-გალექსების ხევსურული ნიმუში ასეთია:

მამა: გიორგი შემომიმღერე, მამა ენაცვლოს შვილსაო,

შვილი: ნეტავი ჩემო მამაო, არ მოსცდებოდე ძილსაო,

წახვიდოდ, დაიძინოდი, ლოგინს ნახავდი თბილსაო.