ვიბრანტი

ზ – ქართული ანბანის მეშვიდე ასო: მისი სახელია „ზენი“; გრაფიკული სიმბოლო წინაენისმიერი სისინა მჟღერი სისინა ნაპრალოვანი ფონემისა. ასომთავრულში იწერებოდა Ⴊ. მისი მოხაზულობა წრისა და ხაზების კომბინაციაა, რომელიც კვადრატულ არეს იკავებს. ნუსხური Ⴆ მარჯვგნივაა გადახ

ძველ ქართულ სათვალავში აღნიშნავდა შვიდს (7), ახალ ქართულში ჩამოთვლისას (ანბანური რიგის მიხედვით) აღნიშნავს მეშვიდეს. ციფრობრივი ნუმერაციის დროს გამოიყენება ერთი და იმავე ნომრით აღნიშნული რამდენიმე საგნის, პუნქტის განსასხვავებლად: მეხუთე პუნქტის ზ მუხლი. რილი. მხედრულში მისი ზედა ნაწილიც წრიული ფორმისაა. ნუსხური Ⴆ და მხედრული ზ ოთხხაზოვანი სისტემის ზედა სამ ხაზს შორის იწერება:

ძველ ქართულ სათვალავში აღნიშნავდა შვიდს (7), ახალ ქართულში ჩამოთვლისას (ანბანური რიგის მიხედვით) აღნიშნავს მეშვიდეს. ციფრობრივი ნუმერაციის დროს გამოიყენება ერთი და იმავე ნომრით აღნიშნული რამდენიმე საგნის, პუნქტის განსასხვავებლად: მეხუთე პუნქტის ზ მუხლი.

ლიტერტურა

• შანიძე ა. ქართული გრამატიკა, I. მორფოლოგია, ტფ. 1930;
• ჩიქობავა არნ. მიმართულებითი ბრუნვის მნიშევნელობის, წარმოებისა და ისტორიისათვის. – „ენიმკის მოამბე“, 1937, ტ. 1; სახე�ლის ბრუნების ისტორიისათვის ქართველურ ენებში, წგ. 1, ე. თოფურიას რედ., თბ., 1956.

წყარო

ქართული ენა: ენციკლოპედია