თვითდამიზნებადი თავი

თვითდამიზნებადი თავი - დაზიანების საშუალებების (რაკეტები, ტორპედოები, ავიაბომბები, ჭურვები და ა.შ.) ავტომატური მოწყობილობა მისი თვითდამიზნების უზრუნველსაყოფად.

თვითდამიზნებადი თავის ძირითადი ელემენტებია: მიზნის კოორდინატორი, რომელიც ახორციელებს მიზნის ავტომატურ ძიებას, აღმოჩენას, ხელში ჩაგდებას, მიზნის გაცილებას და აყალიბებს მართვის კომანდებს.

ყველაზე გავრცელებული თვითდამიზნებადი თავებია:

• ოპტიკურ-ელექტრონული (ინფრაწითელი, ლაზერული, სატელევიზიო) – იყენებენ ოპტიკური დიაპაზონის ელექტრო-მაგნიტურ ტალღებს, გააჩნიათ კომპაქტურობა, მაღალი გარჩევადობა და დამიზნების სიზუსტე, მაგრამ მათი მოქმედების მანძილი დამოკიდებულია მეტეოპირობებზე;
• რადიოტექნიკური (რადიოლოკაციური, რადიომეტრიული) – იყენებენ რადიოდიაპაზონის ელექტრომაგნიტურ
• ტალღებს, გააჩნიათ ნებისმიერი ამინდის პირობებში მოქმედების უნარი (ისევე როგორც ოპტიკურ-ლექტრონული, გამოიყენება სახმელეთო, საზღვაო და საჰაერო მიზნების დასაზიანებლად);
• აკუსტიკური – იყენებენ სმენად ბგერებს და ულტრაბგერით ტალღებს. ბგერის დაბალი სიჩქარიდან გამომდინარე გამოიყენება ძირითადად წყლის გარემოში, სადაც აკუსტიკურ ძალებს გააჩნიათ სხვებთან შედარებით მილევადობის ნაკლები ხარისხი.

წყარო

ქართული სამხედრო ენციკლოპედიური ლექსიკონი. აკადემიკოსის, გენერალ-მაიორ ელგუჯა მეძმარიაშვილის საერთო რედაქციით. თბილისი,2017