ჩახრუხაული

ჩახრუხაული – ქართული ლექსის სახეობა დამკვიდრებული „თამარიანის“ ავტორის ჩახრუხაძის (XII ს.) მიერ. ხასიათდება ოთხი მუხლისაგან შედგენილი ოცმარცელედი ოთხტაეპიანი სტროფებით. ამასთან ყოველი ტაეპის პირველი ორი მუხლი შინაგანი რითმითაა შეკრული, ხოლო მთელი ოდა – ერთი გარეგანი რითმით:

მოხევეს ძეთა ჩახრუხაძეთა ექო თამარი, მეფე წყლიანი,

მისი სიმეტე, ბრძენთა სირეტე, თინათინ ვაქო, ბაღი წყლიანი,

ა ეს თინათინ, ნუ ეს თინათინ არაბეთს იყო სულადიანი,

ჯერეთ ყმაწვილი, წმიდათ ნაწილი, სამოთხის ვარდი, პირად მზიანი.

(„თამარიანის“ ჩანართი).

წყარო

• ლიტერატურის თეორიის მცირე ლექსიკონი