ბოლოქანქარასებრნი
ბოლოქანქარასებრნი (ლათ. Motacillidae) − ფრინველთა ოჯახი ბეღურასნაირთა რიგიდან. ბოლოქანქარასებრნი პატარა ზომის ფრინველთა ჯგუფია, წაგრძელებული ფორმის, მაგრამ მოხდენილი სხეულით, რომელთა დიდი უმრავლესობა მიწაზე ცხოვრებასთანაა შეგუებული. ფრთები აქვთ საკმაოდ გრძელი; პირველი რიგის მომქნევი 9 (ჭეშმარიტი პირველი რუდიმენტულია და არაა მხედველობაში მიღებული). ფრთის წვეროს ქმნის ხილული პირველი და მეორე მომქნევები. მეორე რიგის შიგნითა მომქნევები დაგრძელებულია ისე, რომ დაკეცილ ფრთაზე თითქმის მის წვერომდე აღწევს. კუდი საკმაოდ გრძელია. იგი ზოგჯერ ფრთის სიგრძესაც ბევრად სჭარბობს, მაგრამ ხშირად ფრთაზე ოდნავ მოკლეა. საჭის ბუმბულები 12. მათ შორის კიდურა ბუმბულებზე ფართო თეთრი არეებია. ფეხები წვრილია, მაგრამ მოგრძო და კარგადაა შეგუებული მიწაზე სასიარულოდ. გალოს წინა მხარე დაფარულია ერთმანეთთან თითქმის შერწყმული ფირფიტებით, ხოლო უკანა მხარე მეტად ბასრ წიბოს ქმნის. უკანა თითზე ბრჭყალი უპირატესად თვით თითის სიგრძისაა ან ზოგჯერ თითზე ბევრად გრძელია თავი პატარაა, ნისკარტი – სადგისისებური, წვრილი და სწორი, თავზე ცოტათი მოკლე. ნესტოები ღიაა და ოვალური ფორმის. მწყერჩიტებში ძირითადად მურა შეფერილობა ჭარბობს; ბოლოქანქარებს აქვთ თეთრსა და შავთან ერთად, ყვითელი, რუხი და მწვანე შეფერილობის ნარევი.
ბოლოქანქარასებრნი უპირატესად ღია ლანდშაფტის ფრინველებია და მოიპოვებიან ტუნდრაში და ველებზე, მინდვრებსა და მდელოებზე – როგორც დაბლობებში, ისე მთებში. მხოლოდ რამდენიმე სახეობის ფრინველია დაკავშირებული ტყესთან და ძირითადად მეხეურ ცხოვრებას ეწევა. მრავალ სახეობას ახასიათებს კუდის რიტმული მოძრაობა (ქანქარი) ვერტიკალურ სიბრტყეში, რისთვისაც მიიღო სახელწოდებაც.
მრავლდებიან მონოგამიურად. ბუდობენ ცალკეულ წყვილებად, ზოგიერთი – კოლონიებადაც. უმრავლესობა ბუდეს მიწაზე იკეთებს, ხოლო რამდენიმე – ხეებზედაც. ბუდე ჯამისმაგვარია, აგებს ორივე სქესის ფრინველი ან მხოლოდ დედალი, ხმელი ბალახისაგან. დებს 4-6 კვერცხს. კრუხად სხდებიან უპირატესად დედლები. საინკუბაციო პერიოდი 11-12 დღემდე გრძელდება. ბარტყებს კვებავს ორივე მშობელი.
იკვებებიან უმთავრესად მწერებით, რომელთაც პოულობენ მიწაზე, ბალახებზე, ბუჩქებზე, წყალსატევების ნაპირებზე, თავთხელ წყალში, ზოგჯერ იჭერენ ფრენის დროსაც. მწერებითვე კვებავენ ბარტყებს. შემოდგომით მცირე რაოდენობით ჭამენ მცენარეთა წვრილ თესლებსაც. პრაქტიკული თვალსაზრისით ბოლოქანქარასებრნი სასარგებლო ფრინველებია.
ოჯახში სულ 48 სახეობის ფრინველია გაერთიანებული, რომელთა უმრავლესობა გავრცელებულია ევრაზიასა და აფრიკაში. საერთოდ კი, ფართოდ არიან გავრცელებული მთელ დედამიწაზე არქტიკის, ანტარქტიკისა და წყნარი ოკეანის კუნძულების გარდა. საქართველოში ამ ოჯახის 2 გვარია წარმოდგენილი.
