ფალიაშვილი ივანე
ივანე ფალიაშვილი – (1 ოქტომბერი 1868, ქუთაისი – 7 მარტი 1934, თბილისი), ქართველი დირიჟორი, პიანისტი, ორგანისტი. საქართველოს სახალხო არტისტი (1924). ერთხანს უკრავდა ორგანზე თბილისის ქართველ კათოლიკეთა ეკლესიაში. 1887-იდან თავის ძმასთან, ზაქარიასთან ერთად მღეროდა ლ. აღნიაშვილის ეთნოგრაფიულ გუნდში. სადირიჟორო მოღვაწეობა დაიწყო ქართული თეატრის საოპერეტო დასში. 1892 მიიწვიეს თბიისის „სამუსიკო წრის“ დირიჟორად (აქ მის სპექტაკლებში მონაწილეობდა თ. შალიაპინი). 1893-1922 ივანე ფალიაშვილი მუშაობდა აგრეთვე უკრაინისა და რუსეთის საოპერო თეატრებში დირიჟორად და ქორმაისტერად, 1922-34 – თბილისის საოპერო თეატრის მთავარ დირიჟორად. შექმნა „აბესალომ და ეთერის“ და „დაისის“ შესრულების მხატვრული ტრადიცია. იყო „ახალგაზრდა ქართველ მუსიკოსთა საზოგადოების“ სიმფონიური ორკესტრის ერთ-ერთი დამაარსებელი, დირიჟორი და სამხატვრო ხელმძღვანელი (1923-28). ივანე ფალიაშვილის რეპერტუარში შედიოდა ქართველ და უცხოელ კომპოზიტორთა 80-ზე მეტი ოპერა. დირიჟორობდა სიმფონიურ კონცერტებს. მისი დირიჟორობით თბილისში პირველად აჟღერდა ბეთჰოვენის IX სიმფონია (1927). ივანე ფალიაშვილის შესრულება გამოირჩეოდა მაღალი ოსტატობითა და ემოციურობით.
თ. კვირიკაძე
