ლიტერატურის თეორია
ლიტერატურის თეორია – ლიტერატურისმცოდნეობის ერთ-ერთი ძირითადი დარგი, რომლის საგანს შეადგენს ლიტერატურის კანონზომიერება, ზოგადი კანონები. სახელდობრ, იგი შეისწავლის: ლიტერატურის ესთეტიკურ, ასახვით სოციალურ და იდეურ არსს. განვითარების პროცესის ხასიათსა და საფუძვლებს, მხატვრული შემოქმედების პროცესის, შემოქმედების მეთოდის, მიმდინარეობის, სტილისა და შემოქმედებითი ინდივიდუალობის ზოგად ბუნება, ლიტერატურულ ნაწარმოებთა სპეციფიკურ კომპონენტებს, გვარებსა და ჟანრებს, მხატვრული ენის, ლექსისა და პროზის რაობას. ამავე დროს, ლიტერატურის თეორია გვევლინება, როგორც ლიტერატურის შემდგომი განვითარების შემოქმედებითი პრინციპების მხატვრული მეთოდის უშუალო თეორიული საფუძველი.
ლიტერატურის თეორია განიხილავს, ადგენს ლიტერატურის ნაწარმოებთა ანალიზის მეთოდს, საერთოდ ყველა იმ მეთოდოლოგიურ პრინციპს რომლებითაც ხელმძღვანელობს ლიტერატურის ისტორია და კრიტიკა.
ლიტერატურის თეორია თავის მხრივ ემყარება გარკვეულ ფილოსოფიურ თვალსაზრისს, უშუალოდ კი ესთეტიკურ მოძღვრებას. ამის გამო ლიტერატურის თეორია ორგანულ კავშირში იმყოფება არა მარტო ლიტერატურის ისტორიასა და კრიტიკასთან, არამედ ფილოსოფიურ აზროვნებასა და ესთეტიკასთანაც.
ლიტერატურის თეორია ორ ნაწილს მოიცავს: ზოგად მოძღვრებას ლიტერატურაზე და თეორიულ პოეტიკას – ზოგად მოძღვრებას საკუთრივ ლიტერატურულ ნაწარმოებთა შესახებ.
