მდენარი

მდენარი – ძველი ქართული ლექსის სახეობა, თექვსმეტმარცვლიანი შაირით დაწერილი და მოსაზღვრე რითმებით გაწყობილი შვიდტაეპიანი ლექსიდ რომლის ბოლო ტაეპში ავტორის სახელია ჩართული:

ჩემ საყვარელო ვინაო, მიწყივ მიდგეხარ წინაო,

გონებით შემკრა სურვილმა, აროდეს მომელხინაო,

შენთა ასაკთა ჭვრეტამან ცეცხლი უმეტეს მჰჟინაო,

ამისთვის ვიქმენ ულხენი, უფრორე მომეწყინაო,

რომე არ დავთმო, მაშ რა ექნა, თუ შენი ჭვრეტა მინაო,

მზე ხარ და დამწვა ნათელმან მე შენმა ამაქშინაო.

და თქვეს: „ლექსი სწეროს მამუკამ, ხელნი არავინ ჰჭირნაო“.

(მამუკა ბარათაშვილი).

წყარო

ლიტერატურის თეორიის მცირე ლექსიკონი