შავთელური

შავთელური – ქართული ლექსის სახეობა, რომელიც დაამკვიდრა პოეტმა იოანე შავთელმა. ხასიათდება ოთხი მუხლის მომცველი ტაეპებით და ოთხტაეპიანი სტროფებით. თითოეულ სტროფს აქვს საკუთარი გარეგანი და შინაგანი რითმა – ყოველი ტაეპის პირველი ორი მუხლი ერთმანეთს ერითმება:

სამებთ ღმერთმან, არსებით ერთმან მომცეს მე სწავლა თქვენდა შემკობად.

(ი. შავთელი).

წყარო

• ლიტერატურის თეორიის მცირე ლექსიკონი