ბერჟე ადოლფი
(→წყარო) |
|||
| (ერთი მომხმარებლის 3 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | [[ფაილი:Adolf berje.PNG|thumb|ადოლფ ბერჟე]] | + | [[ფაილი:Adolf berje.PNG|thumb|150პქ|ადოლფ ბერჟე]] |
'''ბერჟე ადოლფი''' – (დ. 1828, ქ. პეტერბურგი – გ. 1886, ქ. [[თბილისი]]). არქეოგრაფი, კავკასიის მკვლევარი. | '''ბერჟე ადოლფი''' – (დ. 1828, ქ. პეტერბურგი – გ. 1886, ქ. [[თბილისი]]). არქეოგრაფი, კავკასიის მკვლევარი. | ||
| ხაზი 20: | ხაზი 20: | ||
==წყარო== | ==წყარო== | ||
| − | [[საქართველოს | + | * [[საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესია:ენციკლოპედია]] |
| + | |||
[[კატეგორია:რუსი ისტორიკოსები]] | [[კატეგორია:რუსი ისტორიკოსები]] | ||
[[კატეგორია:რუსი არქეოლოგები]] | [[კატეგორია:რუსი არქეოლოგები]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 00:18, 12 აპრილი 2021 მდგომარეობით
ბერჟე ადოლფი – (დ. 1828, ქ. პეტერბურგი – გ. 1886, ქ. თბილისი). არქეოგრაფი, კავკასიის მკვლევარი.
სარჩევი |
[რედაქტირება] ბიოგრაფია
1847-1851 წწ. სწავლობდა პეტერბურგის უნივერსიტეტის აღმოსავლეთ ენათა ფაკულტეტზე, რომლის დამთავრების შემდეგ კავკასიის მეფისნაცვლის, მიხეილ ვორონცოვის, კანცელარიაში მოხელედ გაამწესეს. 1853 წელს ბერჟე ერთი წლით სამეცნიერო მივლინებით სპარსეთში გაგზავნეს. იქ მან მოინახულა ქალაქები: თეირანი, ყაზვინი, თავრიზი, ისპაჰანი, შირაზი და სხვ. რუსეთის მიერ კავკასის დაპყრობის შემდეგ, კავკასიის მთავარმართებლის (შემდეგში – მეფისნაცვლის) კანცელარიაში აურაცხელი რაოდენობის დოკუმენტი დაგროვდა. კავკასიაში მეფისნაცვალ მ. ნ. რომანოვის (1832-1909) მმართველობის დროს (1862-1881 წწ) კავკასიის მეფისნაცვლის მთავარ სამმართველოს 1863 წლიდან სათავეში ბარონი ალექსანდრე ნიკოლაი (1821-1899) ჩაუდგა. მან წამოჭრა კავკასიის არქეოგრაფიული კომისიის შექმნის საკითხი, რომლის მოვალეობაც იქნებოდა დაგროვილი საარქივო მასალის გარჩევა და იმ დოკუმენტების პუბლიკაცია, რომლებიც მნიშვნელოვანი იყო კავკასიის ისტორიის შესასწავლად. მეფისნაცვალმა ბარონ ნიკოლაის ეს პროექტი დაამტკიცა და 1864 წელს შექმნილი კავკასიის არქეოგრაფიული კომისიის თავმჯდომარედ ბერჟე დანიშნეს, რომელიც კომიიას გარდაცვალებამდე ხელმძღვანელობდა. ბერჟეს ხელმძღვანელობით გამოიცა კავკასიის არქეოგრაფიული კომისიის აქტების თერთმეტი ტომი, რომელშიც ქრონოლოგიურად თავმოყრილია საქართველოსა და კავკასიასთან დაკავშირებით არსებული უმდიდრესი დოკუმენტური მასალა, აგრეთვე საქართველოს ეკლესიასთან დაკავშირებულკი დოკუმენტები, აქტების V და VI ტომებში გამოქვეყნდა გამოჩენილი ქართველი ისტორიკოსის, დიმიტრი ბაქრაძის ნაშრომი – „Kaвказ в древних памятниках xpистианства“. ამას გარდა, ბერჟემ შეაგროვა უდიური ენის მასალა და ადგილზე იკვლევდა ხუნძურს.
ვ. კეკელია
[რედაქტირება] თხზულებები
- Чечня и чеченцы, Тфл,, 1859;
- История адыгейского народа, составленная по преданиям кабардинцев Шора-Бемурзин-Ногмовым, Tфл., 1861;
- Кавказ в археологическом отношении, отношении, Tфл., 1874.
[რედაქტირება] ლიტერატურა
Кобяков Д. А. Памяти А.П. Берже, Тфл., 1886.
[რედაქტირება] იხილე აგრეთვე
