ჩხეიძე დავით მელიტონის ძე
| (2 მომხმარებლების 10 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| + | [[ფაილი:Dia Cineli.jpg|thumb|'''დია ჩინელი''']] | ||
'''ჩხეიძე დავით მელიტონის ძე''' - (ფსევდონიმი დია ჩიანელი) ''(დ. - 1890, სოფ. დიმი, ქუთაისის მაზრა - გ. - 1945)'' - მწერალი. | '''ჩხეიძე დავით მელიტონის ძე''' - (ფსევდონიმი დია ჩიანელი) ''(დ. - 1890, სოფ. დიმი, ქუთაისის მაზრა - გ. - 1945)'' - მწერალი. | ||
| − | ==ბიოგრაფია== | + | ====ბიოგრაფია==== |
| − | 1915 დაამთავრა ხარკოვის უნივერსიტეტის ისტორიისა და ფილოლოგიის ფაკულტეტი. რევოლუციური საქმიანობის გამო გადაასახლეს ბსაქოში. 1915-1917 წლებში ბაქოს გიმნაზიაში ასწავლიდა. 1917 ქუთაისში გადავიდა საცხოვრებლად. 1917-1933 წლებში იყო ქუთაისის ქალთა გიმნაზიის პედაგოგი. 1918 გამოსცა პირველი წიგნი, ნოველებისა და ლეგენდების კრებული „შემოდგომის ცრემლები“. აღსანიშნავია, რომ [[საქართველო]]ს დემოკრატიული რესპუბლიკის პრესაში წიგნის პოპულარიზება ხდებოდა და შეძენისკენ მოუწოდებდნენ მკითხველთ. მაგ., ოფიციალურ სამთავრობო გაზეთ | + | 1915 წელს დაამთავრა ხარკოვის უნივერსიტეტის ისტორიისა და ფილოლოგიის ფაკულტეტი. რევოლუციური საქმიანობის გამო გადაასახლეს ბსაქოში. 1915-1917 წლებში ბაქოს გიმნაზიაში ასწავლიდა. 1917 წელს ქუთაისში გადავიდა საცხოვრებლად. 1917-1933 წლებში იყო ქუთაისის ქალთა გიმნაზიის პედაგოგი. 1918 წელ გამოსცა პირველი წიგნი, ნოველებისა და ლეგენდების კრებული „შემოდგომის ცრემლები“. აღსანიშნავია, რომ [[საქართველო]]ს დემოკრატიული რესპუბლიკის პრესაში წიგნის პოპულარიზება ხდებოდა და შეძენისკენ მოუწოდებდნენ მკითხველთ. მაგ., ოფიციალურ სამთავრობო გაზეთ „[[საქართველოს რესპუბლიკა (გაზეთი)|საქართველოს რესპუბლიკაში]]“ 1919 წლის 30 იანვარს გამოქვეყნდა ცნობა დია ჩიანელის წიგნის „შემოდგომის ცრემლების“ დაბეჭდვასა და მაღაზიებში მის გაყიდვასთან დაკავშირებით. 1919 წლის აპრილში ჟურ. „[[თოლაბულისის სარტყელი (ჟურნალი)|თოლაბაურის სარტყელში]]“ წიგნის შეფასება გამოქვეყნდა. 1919 წლის მარტში ჟურ. „თეატრსა და მუსიკაში“ [[პიესა (დრამატული ნაწარმოები)|პიესა]] „საქართველოს მასკარადი“ დაიბეჭდა, მისი გაგრძელება კი - ამავე წლის ჟურ. „ხელოვნებაში“. |
| − | პედაგოგიური საქმიანობის პარალელურად ქუთაისში აქტიურ კულტურულ-პოლიტიკურ მოღვაწეობას ეწეოდა. 1919 მისი რომანი „ქეთო“ ორ ნაწილად გამოიცა. 1919 „წითელის“ ფსევდონიმით ჟურ. | + | პედაგოგიური საქმიანობის პარალელურად ქუთაისში აქტიურ კულტურულ-პოლიტიკურ მოღვაწეობას ეწეოდა. 1919 წელს მისი რომანი „ქეთო“ ორ ნაწილად გამოიცა. 1919 წელს „წითელის“ ფსევდონიმით ჟურ. „[[თეატრი და ცხოვრება (ჟურნალი)|თეატრსა და ცხოვრებში]]“ მასზე წერილი დაიწერა. |
| − | 1926-1928 წლებში იყო საქართველოს მწერალთა კავშირის, 1928-1931 წლებში საქართველოს საბჭოთა მწერლების ფედერაციის, 1932-1937 წლებში ქუთაისის განყოფილების თავმჯდომარე. 1929 რომანი „გიონ დარნა“ დაბეჭდა. 1926-1934 წლებში მისი პიესები დადგეს რეჟისორებმა: მ. ქორელმა, კ. მარჯანიშვილმა, შ. მანაგაძემ, ნ. გოძიაშვილმა. 1933 დაბეჭდა პროზაული კრებული „ორბი“. გარდაიცვალა 1945 წელს. | + | 1926-1928 წლებში იყო საქართველოს მწერალთა კავშირის, 1928-1931 წლებში საქართველოს საბჭოთა მწერლების ფედერაციის, 1932-1937 წლებში ქუთაისის განყოფილების თავმჯდომარე. 1929 რომანი „გიონ დარნა“ დაბეჭდა. 1926-1934 წლებში მისი პიესები დადგეს რეჟისორებმა: [[ქორელი მიხეილ|მ. ქორელმა]], კ. მარჯანიშვილმა, შ. მანაგაძემ, ნ. გოძიაშვილმა. 1933 დაბეჭდა პროზაული კრებული „ორბი“. გარდაიცვალა 1945 წელს. |
==პიესები== | ==პიესები== | ||
| − | „ურაგანი“, „ბეთქილი“, „ბაილი“, „ნაირმალი“. | + | * „ურაგანი“, |
| + | * „ბეთქილი“, | ||
| + | * „ბაილი“, | ||
| + | * „ნაირმალი“. | ||
| − | + | '''''სალომე ჭანტურიძე''''' | |
==ლიტერატურა== | ==ლიტერატურა== | ||
| ხაზი 22: | ხაზი 26: | ||
==იხილე აგრეთვე== | ==იხილე აგრეთვე== | ||
| − | [http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00000867/ ბიოგრაფიული ლექსიკონი] | + | *[http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00000867/ ბიოგრაფიული ლექსიკონი] |
| + | *[http://www.nplg.gov.ge/gwdict/index.php?a=term&d=2&t=4773 ფსევდონიმების ლექსიკონი] | ||
==წყარო== | ==წყარო== | ||
| ხაზი 28: | ხაზი 33: | ||
[[კატეგორია:ქართველი მწერლები]] | [[კატეგორია:ქართველი მწერლები]] | ||
| + | [[კატეგორია:ქართველი დრამატურგები]] | ||
| + | [[კატეგორია:ჩხეიძეები]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 16:37, 3 ნოემბერი 2021 მდგომარეობით
ჩხეიძე დავით მელიტონის ძე - (ფსევდონიმი დია ჩიანელი) (დ. - 1890, სოფ. დიმი, ქუთაისის მაზრა - გ. - 1945) - მწერალი.
სარჩევი |
[რედაქტირება] ბიოგრაფია
1915 წელს დაამთავრა ხარკოვის უნივერსიტეტის ისტორიისა და ფილოლოგიის ფაკულტეტი. რევოლუციური საქმიანობის გამო გადაასახლეს ბსაქოში. 1915-1917 წლებში ბაქოს გიმნაზიაში ასწავლიდა. 1917 წელს ქუთაისში გადავიდა საცხოვრებლად. 1917-1933 წლებში იყო ქუთაისის ქალთა გიმნაზიის პედაგოგი. 1918 წელ გამოსცა პირველი წიგნი, ნოველებისა და ლეგენდების კრებული „შემოდგომის ცრემლები“. აღსანიშნავია, რომ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პრესაში წიგნის პოპულარიზება ხდებოდა და შეძენისკენ მოუწოდებდნენ მკითხველთ. მაგ., ოფიციალურ სამთავრობო გაზეთ „საქართველოს რესპუბლიკაში“ 1919 წლის 30 იანვარს გამოქვეყნდა ცნობა დია ჩიანელის წიგნის „შემოდგომის ცრემლების“ დაბეჭდვასა და მაღაზიებში მის გაყიდვასთან დაკავშირებით. 1919 წლის აპრილში ჟურ. „თოლაბაურის სარტყელში“ წიგნის შეფასება გამოქვეყნდა. 1919 წლის მარტში ჟურ. „თეატრსა და მუსიკაში“ პიესა „საქართველოს მასკარადი“ დაიბეჭდა, მისი გაგრძელება კი - ამავე წლის ჟურ. „ხელოვნებაში“.
პედაგოგიური საქმიანობის პარალელურად ქუთაისში აქტიურ კულტურულ-პოლიტიკურ მოღვაწეობას ეწეოდა. 1919 წელს მისი რომანი „ქეთო“ ორ ნაწილად გამოიცა. 1919 წელს „წითელის“ ფსევდონიმით ჟურ. „თეატრსა და ცხოვრებში“ მასზე წერილი დაიწერა.
1926-1928 წლებში იყო საქართველოს მწერალთა კავშირის, 1928-1931 წლებში საქართველოს საბჭოთა მწერლების ფედერაციის, 1932-1937 წლებში ქუთაისის განყოფილების თავმჯდომარე. 1929 რომანი „გიონ დარნა“ დაბეჭდა. 1926-1934 წლებში მისი პიესები დადგეს რეჟისორებმა: მ. ქორელმა, კ. მარჯანიშვილმა, შ. მანაგაძემ, ნ. გოძიაშვილმა. 1933 დაბეჭდა პროზაული კრებული „ორბი“. გარდაიცვალა 1945 წელს.
[რედაქტირება] პიესები
- „ურაგანი“,
- „ბეთქილი“,
- „ბაილი“,
- „ნაირმალი“.
სალომე ჭანტურიძე
[რედაქტირება] ლიტერატურა
- რ. კვერენჩხილაძე, დავით ჩხეიძე, ქსე, ტ. XI, თბ.,1987;
- ჟურ. „თეატრი და მუსიკა“, 1919, №1;
- ჟურ. თეატრი და ცხოვრება, 1919, №13;
- ჟურ. „ხელოვნება“, 1919, №2;
- ჟურ. „თოლაბაურის სარტყელი“, 1919, #№;
- გაზ. „საქართველოს რესპუბლიკა“, 1919, №23.
[რედაქტირება] იხილე აგრეთვე
[რედაქტირება] წყარო
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918-1921) ენციკლოპედია-ლექსიკონი
