ორჯონიკიძე იზა
| ხაზი 16: | ხაზი 16: | ||
შოთა რუსთაველის პრემიის [[ლაურეატი]]. | შოთა რუსთაველის პრემიის [[ლაურეატი]]. | ||
| − | ==== ლიტერატურული | + | ==== ლიტერატურული მოღვაწეობა ==== |
პერიოდულ პრესაში იზა ორჯონიკიძის იბეჭდებოდა 1954 წლიდან. მისი პირველი წიგნის სახელწოდებით „ორი დღეკეთილი” გამოიცა 1968 წელს, მეორე − „ნათელი”. − 1969 წელს, მესამე კი („ქვის სასთუმალი”) − 1971 წელს. წლების მანძილზე მუშაობდა გამომცემლობებში: „ნაკადული”, „საქართველო”, „მერანი”. გამოცემული აქვს მრავალი კრებული ლექსებისა „ავტოპორტრეტი”, 1977; „ვით ყინულქვეშ წყალი”, 1987; „დაბინდებამდე”, 1993; „ოდესღაც და... სულ ახლახან...”, 1999). | პერიოდულ პრესაში იზა ორჯონიკიძის იბეჭდებოდა 1954 წლიდან. მისი პირველი წიგნის სახელწოდებით „ორი დღეკეთილი” გამოიცა 1968 წელს, მეორე − „ნათელი”. − 1969 წელს, მესამე კი („ქვის სასთუმალი”) − 1971 წელს. წლების მანძილზე მუშაობდა გამომცემლობებში: „ნაკადული”, „საქართველო”, „მერანი”. გამოცემული აქვს მრავალი კრებული ლექსებისა „ავტოპორტრეტი”, 1977; „ვით ყინულქვეშ წყალი”, 1987; „დაბინდებამდე”, 1993; „ოდესღაც და... სულ ახლახან...”, 1999). | ||
16:34, 7 აპრილი 2022-ის ვერსია
იზა ორჯონიკიძე – (დ. 21 ნოემბერი, 1938, თბილისი — გ. 9 თებერვალი, 2010). — პოეტი, წიგნების ავტორი.
განათლება – თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტი.
სამუშაო გამოცდილება
- გამომცემლობების რედაქტორი;
- ქართული ლიტერატურის სახელმწიფო მუზეუმი ხელმძღვანელი.
- სახელმწიფო საბჭოს წევრი (1992).
- მე-3 მოწვევის საქართველოს რესპუბლიკის პარლამენტის წევრი (1992-95): მაჟორიტარი, №1.3 საბურთალოს ერთმანდატიანი საარჩევნო ოლქი.
სახელმწიფო ჯილდოები
ღირსების ორდენის კავალერი
პრემიები
შოთა რუსთაველის პრემიის ლაურეატი.
ლიტერატურული მოღვაწეობა
პერიოდულ პრესაში იზა ორჯონიკიძის იბეჭდებოდა 1954 წლიდან. მისი პირველი წიგნის სახელწოდებით „ორი დღეკეთილი” გამოიცა 1968 წელს, მეორე − „ნათელი”. − 1969 წელს, მესამე კი („ქვის სასთუმალი”) − 1971 წელს. წლების მანძილზე მუშაობდა გამომცემლობებში: „ნაკადული”, „საქართველო”, „მერანი”. გამოცემული აქვს მრავალი კრებული ლექსებისა „ავტოპორტრეტი”, 1977; „ვით ყინულქვეშ წყალი”, 1987; „დაბინდებამდე”, 1993; „ოდესღაც და... სულ ახლახან...”, 1999).
იზა ორჯონიკიძე მთარგმნელობით საქმიანობასაც ეწეოდა, მას ეკუთვნის ახალბერძნული პოეზიის პირველი თარგმანიც. არის ასევე ანთოლოგიის ავტორი, რომელშიც თანამედროვე საბერძნეთისა და მსოფლიოში აღიარებული პოეტების საუკეთესო ნაწარმოებები გაერთიანდა. ნათარგმნი აქვს ანა ახმატოვასა და იან პოლახის ლექსები. დაკრძალულია დიდუბის პანთეონში.
- სალამი, სევდავ!
- „Bonjour Tristesse” , ფრანსუაზა საგანი
- სალამი, სევდავ, სინათლევ ღამის,
- შენს სანდო მკლავზე მინდა დანდობა!
- სალამი ტანჯვის უნაღდეს წამებს,
- გადახდილს ვით ომს, ახალგაზრდობას!
- სალამი დიაცთ – სასტიკ მსაჯულებს
- და ჭორიკანა მშიშარა კაცებს,
- სიცრუით ერთურთს გადაჯაჭვულებს
- და გულგრილობის ლოგინში ნაცემთ!
- უკანასკნელო ჩემო მაისო,
- გადამიმწვანე ლოდი და რიყე,
- მინდა სამარე ვარდით ამივსო,
- მინდა ქორწილი ეგონოთ ბრიყვებს
წყარო
- ქართველი პოეტები
- ქართველი მთარგმნელები
- ქართველი პოლიტიკოსები
- საქართველოს პარლამენტის წევრები
- 1992-1995 წლების საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები
- საქართველოს პოლიტიკური პარტიების წევრები
- საქართველოს სახელმწიფო საბჭოს წევრები
- შოთა რუსთაველის სახელობის პრემიის ლაურიატები
- საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
- ორჯონიკიძეები
