მძივი
| (2 მომხმარებლების 4 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
[[ფაილი:Mdzivi.jpg|thumb|300პქ|მძივი]] | [[ფაილი:Mdzivi.jpg|thumb|300პქ|მძივი]] | ||
| + | '''მძივი''' - სამკაულის ტიპი. ერთ ძაფზე აცმული და ყელზე ჩამოსაკიდებელი. ამზადებდნენ [[ვერცხლი]]ს, [[ოქრო]]ს, ჭიქის, [[ბროლი]]ს, [[თიხა|თიხის]], პასტის, ქვის მასალისაგან. ძვირფასი ლითონისაგან მძივების დამზადებისას [[ოქრომჭედელი|ოქრომჭედლები]] იყენებდნენ თითქმის ყველა ხერხს: ჭედვა, [[რჩილვა]], გრანულაცია, [[ფილიგრანი]] და სხვა. მძივებს ამზადებდნენ ისეთი ძვირფასი და ნახევრად ძვირფასი ქვებისგან, როგორიცაა: [[ამეთვისტო]], სერდოლიკი, [[აქატი]], ონიქსი, [[ოპალი]], აკეთებდნენ მარჯნის, მარგალიტის და მინის მძივებსაც. | ||
| − | [[ | + | [[საქართველო|საქართველოში]] ძალზე პოპულარული იყო [[გიშერი|გიშრის]] მძივების დამზადება, დასავლეთ საქართველოს ერთ-ერთ კუთხეში - ოკრიბაში, ამ ხელობას სულ ცოტა ძვ. წ. VII ს-დან მისდევენ. ქართული გიშერი და გიშრის ნაწარმი უცხო ქვეყნებში გაჰქონდათ ჯერ კიდევ ანტიკურ ხანაში. მძივი ძალზე გავრცელებული სამკაულია. საქართველოს ტერიტორიაზე აღმოჩენილი უძველესი მძივები ძვ. წ. XIX-XVIII საუკუნეებით თარიღდება. გიშრისა და სერდოლიკის მძივებს ავი თვალისგან დაცვის თვისება მიეწერებოდათ. |
| − | |||
| − | |||
| + | == ლიტერატურა == | ||
| + | ი. გაგოშიძე, ქართველი ქალის სამკაული, 1981. | ||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
== წყარო == | == წყარო == | ||
[[ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი]] | [[ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 16:37, 3 ოქტომბერი 2022 მდგომარეობით
მძივი - სამკაულის ტიპი. ერთ ძაფზე აცმული და ყელზე ჩამოსაკიდებელი. ამზადებდნენ ვერცხლის, ოქროს, ჭიქის, ბროლის, თიხის, პასტის, ქვის მასალისაგან. ძვირფასი ლითონისაგან მძივების დამზადებისას ოქრომჭედლები იყენებდნენ თითქმის ყველა ხერხს: ჭედვა, რჩილვა, გრანულაცია, ფილიგრანი და სხვა. მძივებს ამზადებდნენ ისეთი ძვირფასი და ნახევრად ძვირფასი ქვებისგან, როგორიცაა: ამეთვისტო, სერდოლიკი, აქატი, ონიქსი, ოპალი, აკეთებდნენ მარჯნის, მარგალიტის და მინის მძივებსაც.
საქართველოში ძალზე პოპულარული იყო გიშრის მძივების დამზადება, დასავლეთ საქართველოს ერთ-ერთ კუთხეში - ოკრიბაში, ამ ხელობას სულ ცოტა ძვ. წ. VII ს-დან მისდევენ. ქართული გიშერი და გიშრის ნაწარმი უცხო ქვეყნებში გაჰქონდათ ჯერ კიდევ ანტიკურ ხანაში. მძივი ძალზე გავრცელებული სამკაულია. საქართველოს ტერიტორიაზე აღმოჩენილი უძველესი მძივები ძვ. წ. XIX-XVIII საუკუნეებით თარიღდება. გიშრისა და სერდოლიკის მძივებს ავი თვალისგან დაცვის თვისება მიეწერებოდათ.
[რედაქტირება] ლიტერატურა
ი. გაგოშიძე, ქართველი ქალის სამკაული, 1981.
