ქანდაკება
| (ერთი მომხმარებლის ერთი შუალედური ვერსია არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''ქანდაკება, სკულპტურა ''' | + | '''ქანდაკება, სკულპტურა ''' − [[სახვითი ხელოვნება|სახვითი ხელოვნების]] სახეობა, [[მოცულობითი სკულპტურა|მოცულობითი]] ან ბრტყელი ფორმის ამობურცულ გამოსახულებათა შექმნისა (ქანდაკება, [[ბიუსტი]], [[ჰორელიეფი]], [[ბარელიეფი]] და სხვ.) სრულდება მყარი ან პლასტიკური მასალისაგან (ქვა, [[ლითონი]], [[მერქანი]], ძვალი, [[თაბაშირი]], ყინული, ცვილი, [[პარაფინი]], [[თიხა]] და სხვ.). |
| + | |||
| + | |||
| + | ქანდაკების მთავარი ჟანრებია: ალეგორიული, ენიმალისტიკური, ისტორიული, მითოლოგიური, პორტრეტული, საყოფაცხოვრებო და სიმბოლური. | ||
| + | |||
| + | ქანდაკების მხატვრულ-გამომსახველობითი საშუალებებია: მოცულობითი ფორმა; მოდელის პლასტიკური აგებულება; სილუეტის, ფაქტურისა და ფერის დამუშავება. | ||
| + | |||
| + | პრაქტიკაში გავრცელებულია ქანდაკების ორი ძირითადი სახეობა: მრგვალი ქანდაკება (სტატუეტი, [[ბიუსტი]]) და რელიეფური ([[რელიეფი (სკულპტურა)|რელიეფი]], [[ბარელიეფი]], [[გორელიეფი]], კონტრრელიეფი). | ||
| + | |||
| + | დანიშნულების მიხედვით ქანდაკება შეიძლება იყოს: მონუმენტური (გამოირჩევა დიდი ზომებით); მონუმენტურ-დეკორატიული (ითვალისწინებს ურბანული [[არქიტექტურული ნაგებობა|არქიტექტურული ნაგებობებისა]] და კომპლექსების ყველა სახეობას – ატლანტა, [[კარიატიდა]], [[ფრონტონი]], ფონტანი, საბაღო-საპარკო ქანდაკება) და დაზგური (დამოკიდებული არ არის გარემოზე და აქვს რეალურთან მიახლოებული ან ნაკლები ზომები). | ||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| ხაზი 9: | ხაზი 15: | ||
==წყარო== | ==წყარო== | ||
| − | [[ხელოვნების განმარტებითი ლექსიკონი]] | + | [[ხელოვნების განმარტებითი ლექსიკონი]]<br /> |
| + | [[სამშენებლო ენციკლოპედიური ლექსიკონი]] | ||
[[კატეგორია:ქვითხუროობა]] | [[კატეგორია:ქვითხუროობა]] | ||
[[კატეგორია:ქანდაკება]] | [[კატეგორია:ქანდაკება]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 15:14, 4 ოქტომბერი 2022 მდგომარეობით
ქანდაკება, სკულპტურა − სახვითი ხელოვნების სახეობა, მოცულობითი ან ბრტყელი ფორმის ამობურცულ გამოსახულებათა შექმნისა (ქანდაკება, ბიუსტი, ჰორელიეფი, ბარელიეფი და სხვ.) სრულდება მყარი ან პლასტიკური მასალისაგან (ქვა, ლითონი, მერქანი, ძვალი, თაბაშირი, ყინული, ცვილი, პარაფინი, თიხა და სხვ.).
ქანდაკების მთავარი ჟანრებია: ალეგორიული, ენიმალისტიკური, ისტორიული, მითოლოგიური, პორტრეტული, საყოფაცხოვრებო და სიმბოლური.
ქანდაკების მხატვრულ-გამომსახველობითი საშუალებებია: მოცულობითი ფორმა; მოდელის პლასტიკური აგებულება; სილუეტის, ფაქტურისა და ფერის დამუშავება.
პრაქტიკაში გავრცელებულია ქანდაკების ორი ძირითადი სახეობა: მრგვალი ქანდაკება (სტატუეტი, ბიუსტი) და რელიეფური (რელიეფი, ბარელიეფი, გორელიეფი, კონტრრელიეფი).
დანიშნულების მიხედვით ქანდაკება შეიძლება იყოს: მონუმენტური (გამოირჩევა დიდი ზომებით); მონუმენტურ-დეკორატიული (ითვალისწინებს ურბანული არქიტექტურული ნაგებობებისა და კომპლექსების ყველა სახეობას – ატლანტა, კარიატიდა, ფრონტონი, ფონტანი, საბაღო-საპარკო ქანდაკება) და დაზგური (დამოკიდებული არ არის გარემოზე და აქვს რეალურთან მიახლოებული ან ნაკლები ზომები).
[რედაქტირება] წყარო
ხელოვნების განმარტებითი ლექსიკონი
სამშენებლო ენციკლოპედიური ლექსიკონი
