საიმონი ჯონ ოლზრუკ
| ხაზი 7: | ხაზი 7: | ||
1927-30 ხელმძღვანელობდა ინდოეთთან დაკავშირებით შექმნილ სპეცკომისიას. <br /> | 1927-30 ხელმძღვანელობდა ინდოეთთან დაკავშირებით შექმნილ სპეცკომისიას. <br /> | ||
1931 ქმნის ეროვნულ-ლიბერალურ პარტიას (მემარჯვენე ფრთა) და [[მაკდონალდი ჯეიმზ რამზი|რ. მაკდონალდის]] კოალიციურ მთავრობაში ხდება საგარეო საქმეთა მინისტრი. გამოირჩეოდა ბერლინი-რომი-ტოკიოს ბლოკთან ფრთხილი, დამთმობი დამოკიდებულებით, სსრკ-ის მიმართ უარყოფითი შეხედულებით (კერძოდ, მანჯურიის ოკუპაციის მხარდაჭერა, შეიარაღების თანაბრობის პრინციპის აღიარება ჟენევის კონფერენციაზე, სსრკ-თან სავაჭრო შეთანხმების დენონსაცია, 1932). <br /> | 1931 ქმნის ეროვნულ-ლიბერალურ პარტიას (მემარჯვენე ფრთა) და [[მაკდონალდი ჯეიმზ რამზი|რ. მაკდონალდის]] კოალიციურ მთავრობაში ხდება საგარეო საქმეთა მინისტრი. გამოირჩეოდა ბერლინი-რომი-ტოკიოს ბლოკთან ფრთხილი, დამთმობი დამოკიდებულებით, სსრკ-ის მიმართ უარყოფითი შეხედულებით (კერძოდ, მანჯურიის ოკუპაციის მხარდაჭერა, შეიარაღების თანაბრობის პრინციპის აღიარება ჟენევის კონფერენციაზე, სსრკ-თან სავაჭრო შეთანხმების დენონსაცია, 1932). <br /> | ||
| − | 1935 წლის მარტში შეხვდა [[ჰიტლერი ადოლფ|ჰიტლერს]], აპრილში კი სტრეზის კონფერენციაში პროგერმანული სულისკვეთება გამოამჟღავნა. ყოველმხრივ უშლიდა ხელს სსრკ-საფრანგეთის შეთანხმებას, <br /> | + | 1935 წლის მარტში შეხვდა [[ჰიტლერი ადოლფ|ჰიტლერს]], აპრილში კი [[სტრეზის კონფერენცია 1935|სტრეზის კონფერენციაში]] პროგერმანული სულისკვეთება გამოამჟღავნა. ყოველმხრივ უშლიდა ხელს სსრკ-საფრანგეთის შეთანხმებას, <br /> |
1935 გადადგა მინისტრის პოსტიდან; | 1935 გადადგა მინისტრის პოსტიდან; | ||
1941-45 იყო ლორდ-კანცლერი [[ჩერჩილი უინსტონ|ჩერჩილი]]ს კოალიციურ მთავრობაში, გამოდიოდა ევროპაში [[მეორე ფრონტი]]ს გახსნის წინააღმდეგ. ომის შემდეგ პოლიტიკურ მოღვაწეობას თავი დაანება. | 1941-45 იყო ლორდ-კანცლერი [[ჩერჩილი უინსტონ|ჩერჩილი]]ს კოალიციურ მთავრობაში, გამოდიოდა ევროპაში [[მეორე ფრონტი]]ს გახსნის წინააღმდეგ. ომის შემდეგ პოლიტიკურ მოღვაწეობას თავი დაანება. | ||
11:58, 12 აგვისტო 2024-ის ვერსია
ჯონ ოლზრუკ საიმონი – (დ. 28 თებერვალი 1873 – გ. 11 იანვარი 1954), ინგლისელი პოლიტიკური მოღვაწე და დიპლომატი.
1906-დან – პარლამენტის წევრი;
1910-დან – გენერალური პროკურორი;
1915-16 – შინაგან საქმეთა მინისტრი;
1927-30 ხელმძღვანელობდა ინდოეთთან დაკავშირებით შექმნილ სპეცკომისიას.
1931 ქმნის ეროვნულ-ლიბერალურ პარტიას (მემარჯვენე ფრთა) და რ. მაკდონალდის კოალიციურ მთავრობაში ხდება საგარეო საქმეთა მინისტრი. გამოირჩეოდა ბერლინი-რომი-ტოკიოს ბლოკთან ფრთხილი, დამთმობი დამოკიდებულებით, სსრკ-ის მიმართ უარყოფითი შეხედულებით (კერძოდ, მანჯურიის ოკუპაციის მხარდაჭერა, შეიარაღების თანაბრობის პრინციპის აღიარება ჟენევის კონფერენციაზე, სსრკ-თან სავაჭრო შეთანხმების დენონსაცია, 1932).
1935 წლის მარტში შეხვდა ჰიტლერს, აპრილში კი სტრეზის კონფერენციაში პროგერმანული სულისკვეთება გამოამჟღავნა. ყოველმხრივ უშლიდა ხელს სსრკ-საფრანგეთის შეთანხმებას,
1935 გადადგა მინისტრის პოსტიდან;
1941-45 იყო ლორდ-კანცლერი ჩერჩილის კოალიციურ მთავრობაში, გამოდიოდა ევროპაში მეორე ფრონტის გახსნის წინააღმდეგ. ომის შემდეგ პოლიტიკურ მოღვაწეობას თავი დაანება.
