გვახარია ვაჟა
მ (მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „გვახარია ვაჟა“ გადაიტანა გვერდზე „ვაჟა გვახარია“) |
|||
| (ერთი მომხმარებლის 8 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''გვახარია ვაჟა ალექსანდრეს ძე''' - (22. III. 1925, [[თბილისი]], – 25. VII. 1991, იქვე), მუსიკისმცოდნე და ფილოლოგი, აღმოსავლეთმცოდნე. ფილოლოგიურ მეცნიერ-დოქტორი (1968), პროფესორი (1969), ჰენდელის საერთაშორისო პრემიის (გდრ) ლაურეატი (1967), ჰენდელის საერთაშორისო საზოგადოების (ქ. ჰალე) გამგეობის წევრი (1967), თბილისის აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტის ძველი აღმოსავლური ენების განყოფილების გამგე (1985-91). | + | '''გვახარია ვაჟა ალექსანდრეს ძე''' - (22. III. 1925, [[თბილისი]], – 25. VII. 1991, იქვე), მუსიკისმცოდნე და ფილოლოგი, აღმოსავლეთმცოდნე. ფილოლოგიურ მეცნიერ-დოქტორი (1968), პროფესორი (1969), ჰენდელის საერთაშორისო პრემიის (გდრ) [[ლაურეატი]] (1967), ჰენდელის საერთაშორისო საზოგადოების (ქ. ჰალე) გამგეობის წევრი (1967), თბილისის აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტის ძველი აღმოსავლური ენების განყოფილების გამგე (1985-91). |
| − | დაამთავრა თსუ აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტი (1947) და თბილისის კონსერვატორიის მუსიკისმცოდნეობის ფაკულტეტი (1949), 1952-იდან ეწეოდა პედაგოგიურ და სამეცნიერო მოღვაწეობას. | + | დაამთავრა [[თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი|თსუ]] აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტი (1947) და [[თბილისის ვანო სარაჯიშვილის სახელობის სახელმწიფო კონსერვატორია|თბილისის კონსერვატორიის]] მუსიკისმცოდნეობის ფაკულტეტი (1949), 1952-იდან ეწეოდა პედაგოგიურ და სამეცნიერო მოღვაწეობას. იკვლევდა ქართულ საეკლესოპ მუსიკას. შეისწავლა ჰიმნოგრაფიული და სანოტო ხელნაწერები. სრულად თარგმნა [[მიქაელ მოდრეკილი]]ს [[იადგარი]] (X ს.) საეკლესიოდან (ნუსხა-ხუცური) თანამედროვე ქართულ დამწერლობაზე (მხედრული) ნევმური ნოტაციის შენარჩუნებით. შეიმუშავა XIX ს. ქართულ ხელნაწერებში არსებული საგალობლების კლასიფიკაცია და შემოგვთავაზა ძველქართულ პროფესიულ მუსიკაში მუსიკალურ სისტემათა განვითარების საკუთარი თეორია. |
'''ავტორია წიგნებისა:''' | '''ავტორია წიგნებისა:''' | ||
| ხაზი 10: | ხაზი 10: | ||
* „ურარტული ენის ლექსიკონი-სიმფონია“ (მოსკოვი 1963) და სსვა. | * „ურარტული ენის ლექსიკონი-სიმფონია“ (მოსკოვი 1963) და სსვა. | ||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
==იხილე აგრეთვე== | ==იხილე აგრეთვე== | ||
[http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/2160/ ვაჟა გვახარია] | [http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/2160/ ვაჟა გვახარია] | ||
| + | ==წყარო== | ||
| + | [[მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი]]<br /> | ||
| + | [[საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესია:ენციკლოპედია]] | ||
| + | |||
| + | |||
| − | [[კატეგორია:მუსიკათმცოდნეები]] | + | [[კატეგორია:ქართველი მუსიკათმცოდნეები]] |
| − | [[კატეგორია:მუსიკის თეორეტიკოსები]] | + | [[კატეგორია:ქართველი მუსიკის თეორეტიკოსები]] |
| + | [[კატეგორია:გვახარიები]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 00:33, 24 აპრილი 2025 მდგომარეობით
გვახარია ვაჟა ალექსანდრეს ძე - (22. III. 1925, თბილისი, – 25. VII. 1991, იქვე), მუსიკისმცოდნე და ფილოლოგი, აღმოსავლეთმცოდნე. ფილოლოგიურ მეცნიერ-დოქტორი (1968), პროფესორი (1969), ჰენდელის საერთაშორისო პრემიის (გდრ) ლაურეატი (1967), ჰენდელის საერთაშორისო საზოგადოების (ქ. ჰალე) გამგეობის წევრი (1967), თბილისის აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტის ძველი აღმოსავლური ენების განყოფილების გამგე (1985-91).
დაამთავრა თსუ აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტი (1947) და თბილისის კონსერვატორიის მუსიკისმცოდნეობის ფაკულტეტი (1949), 1952-იდან ეწეოდა პედაგოგიურ და სამეცნიერო მოღვაწეობას. იკვლევდა ქართულ საეკლესოპ მუსიკას. შეისწავლა ჰიმნოგრაფიული და სანოტო ხელნაწერები. სრულად თარგმნა მიქაელ მოდრეკილის იადგარი (X ს.) საეკლესიოდან (ნუსხა-ხუცური) თანამედროვე ქართულ დამწერლობაზე (მხედრული) ნევმური ნოტაციის შენარჩუნებით. შეიმუშავა XIX ს. ქართულ ხელნაწერებში არსებული საგალობლების კლასიფიკაცია და შემოგვთავაზა ძველქართულ პროფესიულ მუსიკაში მუსიკალურ სისტემათა განვითარების საკუთარი თეორია.
ავტორია წიგნებისა:
- „ძველ ქართულ მუსიკალურ სისტემათა განვითარება“ (1962),
- „რიჰარდ ვაგნერი“ (1966),
- „ჰენდელი, მოცარტი, ვაგნერი“ (1976),
- „მიქაელ მოდრეკილის ჰიმნები“ (1978),
- „ურარტული ენის ლექსიკონი-სიმფონია“ (მოსკოვი 1963) და სსვა.
[რედაქტირება] იხილე აგრეთვე
[რედაქტირება] წყარო
მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი
საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესია:ენციკლოპედია
