ფალიაშვილი ვახტანგ
(→წყარო) |
|||
| (ერთი მომხმარებლის 3 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| + | [[ფაილი:FaliaSvili vaxtang.PNG|thumb|140პქ|ვახტანგ ფალიაშვილი]] | ||
'''ვახტანგ ფალიაშვილი''' – (2 ივლისი 1919, [[თბილისი]] – 7 დეკემბერი 1980, იქვე), [[ქართველები|ქართველი]] [[დირიჟორი]], პედაგოგი, საზოგადო მოღვაწე. საქართველოს სახალხო არტისტი (1965). | '''ვახტანგ ფალიაშვილი''' – (2 ივლისი 1919, [[თბილისი]] – 7 დეკემბერი 1980, იქვე), [[ქართველები|ქართველი]] [[დირიჟორი]], პედაგოგი, საზოგადო მოღვაწე. საქართველოს სახალხო არტისტი (1965). | ||
დაამთავრა თბილისის კონსერვატორია (პროფ. [[გაუკი ალექსანდრე|ა. გაუკი]]ს სადირიჟორო კლასი, 1943). დირიჟორობდა ჯერ მოსკოვში, საკავშირო რადიოს დიდ სიმფონიურ ორკესტრში (1941-43), შემდეგ [[თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრი|თბილისის საოპერო თეატრში]] (1944-67). 1968- 73 იგი მთავარი დირიჟორი იყო. მართავდა [[გასტროლი|გასტროლებს]] უცხოეთის ქვეყნებში. მის [[რეპერტუარი|რეპერტუარში]] შედიოდა ქართველ, რუს და უცხოელ კომპოზიტორთა 70-ზე მეტი [[ოპერა]] და [[ბალეტი]]. მ. შ. [[ფალიაშვილი ზაქარია|ზ. ფალიაშვილის]] ოპერები: „აბესალომ და ეთერი,“ „დაისი“, „ლატავრა“, [[გაბიჩვაძე რევაზ|რ. გაბიჩვაძის]] ბალეტები „ჰამლეტი“ და „მედეა“ პ. ჩაიკოვსკის „პიკის ქალი“, [[ვერდი ჯუზეპე|ჯ. ვერდის]] „[[აიდა (ვერდი)|აიდა]]“ და სხვ. დირიჟორობდა [[სიმფონიური ორკესტრი|სიმფონიურ ორკესტრებს]]. მისი შესრულება გამოირჩეოდა მაღალი პროფესიული კულტურით. 1944-იდან თბილისის კონსერვატორიის პედაგოგია, (1961-იდან – პროფესორი). ზ. ფალიაშვილის სახელობის პრემიის ლაურეატი (1971). | დაამთავრა თბილისის კონსერვატორია (პროფ. [[გაუკი ალექსანდრე|ა. გაუკი]]ს სადირიჟორო კლასი, 1943). დირიჟორობდა ჯერ მოსკოვში, საკავშირო რადიოს დიდ სიმფონიურ ორკესტრში (1941-43), შემდეგ [[თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრი|თბილისის საოპერო თეატრში]] (1944-67). 1968- 73 იგი მთავარი დირიჟორი იყო. მართავდა [[გასტროლი|გასტროლებს]] უცხოეთის ქვეყნებში. მის [[რეპერტუარი|რეპერტუარში]] შედიოდა ქართველ, რუს და უცხოელ კომპოზიტორთა 70-ზე მეტი [[ოპერა]] და [[ბალეტი]]. მ. შ. [[ფალიაშვილი ზაქარია|ზ. ფალიაშვილის]] ოპერები: „აბესალომ და ეთერი,“ „დაისი“, „ლატავრა“, [[გაბიჩვაძე რევაზ|რ. გაბიჩვაძის]] ბალეტები „ჰამლეტი“ და „მედეა“ პ. ჩაიკოვსკის „პიკის ქალი“, [[ვერდი ჯუზეპე|ჯ. ვერდის]] „[[აიდა (ვერდი)|აიდა]]“ და სხვ. დირიჟორობდა [[სიმფონიური ორკესტრი|სიმფონიურ ორკესტრებს]]. მისი შესრულება გამოირჩეოდა მაღალი პროფესიული კულტურით. 1944-იდან თბილისის კონსერვატორიის პედაგოგია, (1961-იდან – პროფესორი). ზ. ფალიაშვილის სახელობის პრემიის ლაურეატი (1971). | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| ხაზი 9: | ხაზი 14: | ||
[[კატეგორია:ქართველი დირიჟორები]] | [[კატეგორია:ქართველი დირიჟორები]] | ||
[[კატეგორია:საქართველოს სახალხო არტისტები]] | [[კატეგორია:საქართველოს სახალხო არტისტები]] | ||
| − | [[კატეგორია:ზაქარია ფალიაშვილის | + | [[კატეგორია:ზაქარია ფალიაშვილის პრემიის ლაურიატები]] |
| + | [[კატეგორია:ფალიაშვილები]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 14:28, 13 მაისი 2025 მდგომარეობით
ვახტანგ ფალიაშვილი – (2 ივლისი 1919, თბილისი – 7 დეკემბერი 1980, იქვე), ქართველი დირიჟორი, პედაგოგი, საზოგადო მოღვაწე. საქართველოს სახალხო არტისტი (1965).
დაამთავრა თბილისის კონსერვატორია (პროფ. ა. გაუკის სადირიჟორო კლასი, 1943). დირიჟორობდა ჯერ მოსკოვში, საკავშირო რადიოს დიდ სიმფონიურ ორკესტრში (1941-43), შემდეგ თბილისის საოპერო თეატრში (1944-67). 1968- 73 იგი მთავარი დირიჟორი იყო. მართავდა გასტროლებს უცხოეთის ქვეყნებში. მის რეპერტუარში შედიოდა ქართველ, რუს და უცხოელ კომპოზიტორთა 70-ზე მეტი ოპერა და ბალეტი. მ. შ. ზ. ფალიაშვილის ოპერები: „აბესალომ და ეთერი,“ „დაისი“, „ლატავრა“, რ. გაბიჩვაძის ბალეტები „ჰამლეტი“ და „მედეა“ პ. ჩაიკოვსკის „პიკის ქალი“, ჯ. ვერდის „აიდა“ და სხვ. დირიჟორობდა სიმფონიურ ორკესტრებს. მისი შესრულება გამოირჩეოდა მაღალი პროფესიული კულტურით. 1944-იდან თბილისის კონსერვატორიის პედაგოგია, (1961-იდან – პროფესორი). ზ. ფალიაშვილის სახელობის პრემიის ლაურეატი (1971).
