ყუშიტაშვილი ვასილ

NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
(მომხმარებელმა Echelidze გვერდი „ყუშიტაშვილი ვასილ“ გადაიტანა გვერდზე „[[ყუშიტაშვილი ვასილ პავლეს...)
(წყარო)
 
(2 მომხმარებლების 11 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.)
ხაზი 1: ხაზი 1:
 
[[ფაილი:Vaso yushitashvili.jpg|thumb|'''ვასილ (ვასო) ყუშიტაშვილი''']]
 
[[ფაილი:Vaso yushitashvili.jpg|thumb|'''ვასილ (ვასო) ყუშიტაშვილი''']]
[[ფაილი:Vaso yuSitaSvili.jpg|thumb|'''ვასილ (ვასო) ყუშიტაშვილი''' კარიკატურა]]
+
[[ფაილი:Vaso yuSitaSvili.jpg|thumb|'''ვასილ (ვასო) ყუშიტაშვილი''' [[კარიკატურა]]]]
'''ყუშიტაშვილი ვასილ (ვასო) პავლეს ძე''' (დ. - 25.IV.1894, [[თბილისი]] - გ. - 16.I.1962, სოხუმი) - [[ქართველები|ქართველი]] რეჟისორი, [[საქართველო]]ს სახალხო არტისტი
+
'''ყუშიტაშვილი ვასილ (ვასო) პავლეს ძე''' (დ. - 25.IV.1894, [[თბილისი]] - გ. - 16.I.1962, სოხუმი) - [[ქართველები|ქართველი]] [[რეჟისორი]], [[საქართველო]]ს სახალხო არტისტი. (1958).  
(1958).  
+
 
 +
====ბიოგრაფია====
 +
სწავლობდა თბილისის პირველ გიმნაზიაში. 1913 წელს შევიდა მოსკოვის უნივერსიტეტის საბუნებისმეტყველო ფაკულტეტზე. პარალელურად სწავლობდა ვ. კომისარჟევსკაიას სახელობის დრამატულ სტუდიაში (1914-1916). მოგვიანებით ახალგაზრდა ხელოვანი პეტროგრადში ხელმძღვანელობდა [[წითელი არმია|წითელი არმიის]] თვითმოქმედ [[თეატრი|თეატრს]], დგამდა სპექტაკლებს. 1918 წელს თბილისშია. აქ შედგა მისი დებიუტი ქართულ პროფესიულ სცენაზე სპექტაკლით სოფოკლეს „ანტიგონე“. 1918 წლის 10 იანვარს სახელმწიფო თეატრში. თბილისში [[ჯაბადარის დრამატული სტუდია (1918-1920)|გიორგი ჯაბადარის სტუდიაში]] ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას, 1919 კი - ანტუანის სტუდიაში, პარიზში. 1919-1933 წლებში მოღვაწეობდა [[საფრანგეთი|საფრანგეთსა]] და [[ამერიკის შეერთებული შტატები (აშშ)|ამერიკის შეერთებულ შტატებში]]. 1921 შ. დიულენთან ერთად, საფუძველი ჩაუყარა სახელგანთქმულ ფრანგულ თეატრს „ატელიე“ (პარიზი). ამ თეატრში მან დადგა: <br />
  
==ბიოგრაფია==
 
სწავლობდა თბილისის პირველ გიმნაზიაში. 1913 შევიდა მოსკოვის უნივერსიტეტის საბუნებისმეტყველო ფაკულტეტზე. პარალელურად სწავლობდა ვ. კომისარჟევსკაიას სახელობის დრამატულ სტუდიაში (1914-1916). მოგვიანებით ახალგაზრდა ხელოვანი პეტროგრადში ხელმძღვანელობდა [[წითელი არმია|წითელი არმიის]] თვითმოქმედ თეატრს, დგამდა სპექტაკლებს. 1918 თბილისშია. აქ შედგა მისი დებიუტი ქართულ პროფესიულ სცენაზე სპექტაკლით სოფოკლეს „ანტიგონე“. 1918 წლის 10 იანვარს სახელმწიფო თეატრში. თბილისში [[ჯაბადარის დრამატული სტუდია (1918-1920)|გიორგი ჯაბადარის სტუდიაში]] ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას, 1919 კი - ანტუანის სტუდიაში, პარიზში. 1919-1933 წლებში მოღვაწეობდა [[საფრანგეთი|საფრანგეთსა]] და [[ამერიკის შეერთებული შტატები (აშშ)|ამერიკის შეერთებულ შტატებში]]. 1921 შ. დიულენთან ერთად, საფუძველი ჩაუყარა სახელგანთქმულ ფრანგულ თეატრს „ატელიე“ (პარიზი). ამ თეატრში მან დადგა:
 
 
* გოლდონის „მარაო“ (1924),   
 
* გოლდონის „მარაო“ (1924),   
 
* აშის „შურისძიების ღმერთი“ (1924),   
 
* აშის „შურისძიების ღმერთი“ (1924),   
 
* მოლიერის „ჟორჟ დანდენი“ (1925),   
 
* მოლიერის „ჟორჟ დანდენი“ (1925),   
* არისტოფანეს „ფრინველები“(1925) და სხვ.  
+
* არისტოფანეს „ფრინველები“(1925) და სხვ. <br />
 +
 
 
პარიზის პრესამ მაღალი შეფასება მისცა მის მიერ დადგმულ სპექტაკლებს. „ატელიეში“ მუშაობის პარალელურად სპექტაკლებს დგამს პარიზის ცნობილ თეატრებში - „ოდეონი“, „პორტ სენ მარტენი“, „ელისეს მინდვრების თეატრი“. ნიუ-იორკში დგამს ჟ. ოფენბახის ოპერეტას „დიდი ჰერცოგინია“ (1929) და ჟან ლარიკის „ქალწული საფრანგეთიდან“ (1931). ნიუ-ორლეანში დგამს ა. ჩეხოვის პიესას „ალუბლის ბაღი“ (1932).  
 
პარიზის პრესამ მაღალი შეფასება მისცა მის მიერ დადგმულ სპექტაკლებს. „ატელიეში“ მუშაობის პარალელურად სპექტაკლებს დგამს პარიზის ცნობილ თეატრებში - „ოდეონი“, „პორტ სენ მარტენი“, „ელისეს მინდვრების თეატრი“. ნიუ-იორკში დგამს ჟ. ოფენბახის ოპერეტას „დიდი ჰერცოგინია“ (1929) და ჟან ლარიკის „ქალწული საფრანგეთიდან“ (1931). ნიუ-ორლეანში დგამს ა. ჩეხოვის პიესას „ალუბლის ბაღი“ (1932).  
  
ხაზი 24: ხაზი 25:
 
დაჯილდოებულია შრომის წითელი დროშის ორდენით და მედლებით. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
 
დაჯილდოებულია შრომის წითელი დროშის ორდენით და მედლებით. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
  
::::::::::::::::::::::::::::'''''მერაბ გეგია'''''
+
'''''მერაბ გეგია'''''
  
 
==ლიტერატურა==
 
==ლიტერატურა==
ხაზი 37: ხაზი 38:
  
 
[[კატეგორია:ქართველი რეჟისორები]]
 
[[კატეგორია:ქართველი რეჟისორები]]
[[კატეგორია:საქართველოს სახალხო არტისტები]]
+
[[კატეგორია:საქართველოს სსრ სახალხო არტისტები‏‎ ]]
 +
[[კატეგორია:ქართული თეატრის ისტორია]]
 +
[[კატეგორია:საქართველოს სსრ სახალხო არტისტები‏‎]]
 +
[[კატეგორია:ქართული თეატრის რეჟისორები]]
 +
[[კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები]]

მიმდინარე ცვლილება 15:29, 5 აგვისტო 2025 მდგომარეობით

ვასილ (ვასო) ყუშიტაშვილი
ვასილ (ვასო) ყუშიტაშვილი კარიკატურა

ყუშიტაშვილი ვასილ (ვასო) პავლეს ძე (დ. - 25.IV.1894, თბილისი - გ. - 16.I.1962, სოხუმი) - ქართველი რეჟისორი, საქართველოს სახალხო არტისტი. (1958).

სარჩევი

[რედაქტირება] ბიოგრაფია

სწავლობდა თბილისის პირველ გიმნაზიაში. 1913 წელს შევიდა მოსკოვის უნივერსიტეტის საბუნებისმეტყველო ფაკულტეტზე. პარალელურად სწავლობდა ვ. კომისარჟევსკაიას სახელობის დრამატულ სტუდიაში (1914-1916). მოგვიანებით ახალგაზრდა ხელოვანი პეტროგრადში ხელმძღვანელობდა წითელი არმიის თვითმოქმედ თეატრს, დგამდა სპექტაკლებს. 1918 წელს თბილისშია. აქ შედგა მისი დებიუტი ქართულ პროფესიულ სცენაზე სპექტაკლით სოფოკლეს „ანტიგონე“. 1918 წლის 10 იანვარს სახელმწიფო თეატრში. თბილისში გიორგი ჯაბადარის სტუდიაში ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას, 1919 კი - ანტუანის სტუდიაში, პარიზში. 1919-1933 წლებში მოღვაწეობდა საფრანგეთსა და ამერიკის შეერთებულ შტატებში. 1921 შ. დიულენთან ერთად, საფუძველი ჩაუყარა სახელგანთქმულ ფრანგულ თეატრს „ატელიე“ (პარიზი). ამ თეატრში მან დადგა:

  • გოლდონის „მარაო“ (1924),
  • აშის „შურისძიების ღმერთი“ (1924),
  • მოლიერის „ჟორჟ დანდენი“ (1925),
  • არისტოფანეს „ფრინველები“(1925) და სხვ.

პარიზის პრესამ მაღალი შეფასება მისცა მის მიერ დადგმულ სპექტაკლებს. „ატელიეში“ მუშაობის პარალელურად სპექტაკლებს დგამს პარიზის ცნობილ თეატრებში - „ოდეონი“, „პორტ სენ მარტენი“, „ელისეს მინდვრების თეატრი“. ნიუ-იორკში დგამს ჟ. ოფენბახის ოპერეტას „დიდი ჰერცოგინია“ (1929) და ჟან ლარიკის „ქალწული საფრანგეთიდან“ (1931). ნიუ-ორლეანში დგამს ა. ჩეხოვის პიესას „ალუბლის ბაღი“ (1932).

სამშობლოში 1933 დაბრუნდა და მუშაობა დაიწყო მარჯანიშვილის სახელობის თეატრში, სადაც 25 წელი დაჰყო. აქ დიდი წარმატებით დადგა სპექტაკლები:

  • „ჩატეხილი ხიდი“ ი. ჭავჭავაძის „ოთარაანთ ქვრივის“ მიხედვით (1935),
  • ბომარშეს „ფიგაროს ქორწინება“ (1937);
  • ჰიუგოს „რუი ბლაზი“ (1941),
  • შატბერაშვილის „ფიქრის გორა“ (1945),
  • ლერმონტოვის „მასკარადი“ (1946)
  • „კაცია ადამიანი?!“ (1946 და 1954, ი. ჭავჭავაძის მიხედვით),
  • შილერის „მარიამ სტიუარტი“ (1955) და სხვ.

პარალელურად ხელმძღვანელობდა თეატრებს ზუგდიდში, გორში, ქუთაისში, სოხუმში.

დაჯილდოებულია შრომის წითელი დროშის ორდენით და მედლებით. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.

მერაბ გეგია

[რედაქტირება] ლიტერატურა

  • ა. შალუტაშვილი, ვასო ყუშიტაშვილი, თბ., 1969;
  • ს. ჭეიშვილი, ვასო ყუშიტაშვილი, თბ., 1957.

[რედაქტირება] იხილე აგრეთვე

ბიოგრაფიული ლექსიკონი

[რედაქტირება] წყარო

საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918-1921) ენციკლოპედია-ლექსიკონი

პირადი ხელსაწყოები
სახელთა სივრცე

ვარიანტები
მოქმედებები
ნავიგაცია
ხელსაწყოები