აქაბი
| (ერთი მომხმარებლის 4 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
[[ფაილი:Ahab.jpg|thumb|250პქ|ისრაელის მეფე აქაბი]] | [[ფაილი:Ahab.jpg|thumb|250პქ|ისრაელის მეფე აქაბი]] | ||
| − | '''აქაბი''' - (ძვ.წ. 869-850) – [[ისრაელი|ისრაელის]] მეფე, ომრის ძე. აქაბი მთლიანად მოქცეული იყო თავისი ცოლის, სიდონის მეფის ასულის, ეთო-ბაალის ქალიშვილის, დედოფალ იზაბელის გავლენის ქვეშ. იზაბელი ფინიკიური ღმერთის, [[ბაალი|ბაალის]] თაყვანისმცემელი იყო და მისი [[კულტი]] მთელ ისრაელში გაავრცელა. მარტო დედაქალაქში 450 ბაალის და 400 აშთაროთის ქურუმი მსახურობდა. [[ბიბლია|ბიბლიის]] მიხედვით [[ქურუმები|ქურუმების]] დახმარებით დედოფალი ისრაელში უფლის წინასწარმეტყველებს ებრძოდა და ცდილობდა მათ თავიდან მოშორებას. | + | '''აქაბი''' - (ძვ.წ. 869-850) – [[ისრაელი|ისრაელის]] მეფე, [[ომრი|ომრის]] ძე. აქაბი მთლიანად მოქცეული იყო თავისი ცოლის, სიდონის მეფის ასულის, ეთო-ბაალის ქალიშვილის, დედოფალ იზაბელის გავლენის ქვეშ. იზაბელი ფინიკიური ღმერთის, [[ბაალი|ბაალის]] თაყვანისმცემელი იყო და მისი [[კულტი]] მთელ ისრაელში გაავრცელა. მარტო დედაქალაქში 450 ბაალის და 400 აშთაროთის ქურუმი მსახურობდა. [[ბიბლია|ბიბლიის]] მიხედვით [[ქურუმები|ქურუმების]] დახმარებით დედოფალი ისრაელში უფლის წინასწარმეტყველებს ებრძოდა და ცდილობდა მათ თავიდან მოშორებას. |
თვითონ მეფე აქაბი [[კერპთაყვანისმცემლობა|კერპთაყვანისმცემელი]] იყო და ყოველმხრივ მხარს უჭერდა თავის ცოლს. აქაბი არამარტო ფინიკიურ კერპებს სცემდა თაყვანს, არამედ იერობოამის დროიდან დანში და ბეთილში დადგმულ ოქროს ხბოებსაც. | თვითონ მეფე აქაბი [[კერპთაყვანისმცემლობა|კერპთაყვანისმცემელი]] იყო და ყოველმხრივ მხარს უჭერდა თავის ცოლს. აქაბი არამარტო ფინიკიურ კერპებს სცემდა თაყვანს, არამედ იერობოამის დროიდან დანში და ბეთილში დადგმულ ოქროს ხბოებსაც. | ||
| − | აქაბის მმართველობისას ისრაელიანებმა აღადგინეს ქალაქი იერიხონი, რომელიც იესო ნავეს ძის [[ლაშქრობა|ლაშქრობის]] შემდეგ უკაცრიელი იყო. აქაბმა ააშენებინა ქალაქი ისრეელი, რომელიც მეფის საყვარელ რეზიდენციად იქცა. | + | აქაბის მმართველობისას ისრაელიანებმა აღადგინეს ქალაქი [[იერიხონი]], რომელიც [[იესო ნავეს ძე|იესო ნავეს ძის]] [[ლაშქრობა|ლაშქრობის]] შემდეგ უკაცრიელი იყო. აქაბმა ააშენებინა ქალაქი ისრეელი, რომელიც მეფის საყვარელ რეზიდენციად იქცა. |
არამელთა მეფე ბენადიდი (ბენ-ჰადადი) დიდ [[ომი|ომს]] ამზადებდა ისრაელის წინააღმდეგ და ამ წამოწყებამ სწორედ აქაბის მეფობისას შეისხა ხორცი. არამელებმა გადაწყვიტეს ისრაელის მთელი სიმდიდრე და საუკეთესო ტერიტორიები მიეტაცებინათ. ბენადიდმა შეურაცყოფელი წერილები მისწერა აქაბს და პროვოცირება დაუწყო. თავდაპირველად აქაბი შეეცადა მშვიდობა შეენარჩუნებინა, მაგრამ მალე ბენადადმა აიძულა ომი დაეწყო. | არამელთა მეფე ბენადიდი (ბენ-ჰადადი) დიდ [[ომი|ომს]] ამზადებდა ისრაელის წინააღმდეგ და ამ წამოწყებამ სწორედ აქაბის მეფობისას შეისხა ხორცი. არამელებმა გადაწყვიტეს ისრაელის მთელი სიმდიდრე და საუკეთესო ტერიტორიები მიეტაცებინათ. ბენადიდმა შეურაცყოფელი წერილები მისწერა აქაბს და პროვოცირება დაუწყო. თავდაპირველად აქაბი შეეცადა მშვიდობა შეენარჩუნებინა, მაგრამ მალე ბენადადმა აიძულა ომი დაეწყო. | ||
| − | აქაბმა მოახერხა ღამით თავს დასხმოდა ბენადიდის [[არმია|არმიის]] [[ბანაკი (სამხედრო)|ბანაკს]]. ამან არამელებს შორის დიდი არეულობა გამოიწვია და ისინი გაიქცნენ. ამ დამარცხებიდან ერთი წლის შემდეგ ბენადიდი დიდი არმიით დაბრუნდა ისრაელში, თუმცა აქაბმა აფეიკთან [[ბრძოლა|ბრძოლაში]] საბოლოოდ დაამარცხა არამელები და განდევნა თავისი ქვეყნიდან. უამრავი არამელი ბრძოლაში დაიღუპა, ბევრი გაიქცა და დაიფანტა. აქაბი შეურიგდა ბენადიდს და მასთან კავშირი შეკრა, რომლის მიხედვითაც არამელები ისრაელს უბრუნებდნენ ომრის დროს წართმეულ მიწებს. მშვიდობამ სამი წელიწადი გასტანა და დაირღვა მაშინ, როდესაც არამელებმა უარი თქვეს დაებრუნებინათ ისრაელისთვის რამოთ-გილადი. ისრაელი [[იუდეა|იუდეას]] შეუკავშირდა და ომი განახლდა. იუდეის მეფე იოსაფატი და ისრაელის მეფე აქაბი გაერთიანებული არმიით უტევდნენ არამელებს, რომელთაც დიდი ბრძოლა გაუმართეს ებრაელებს. აქაბი დაიჭრა და იძულებული გახდა ბრძოლიდან გასულიყო. მეორე დღეს აქაბი გარდაიცვალა. ის სამარიაში დაკრძალეს. ისრაელის ტახტზე აქაბის ვაჟი, [[ახაზია]] (ოხოზია) ავიდა. | + | აქაბმა მოახერხა ღამით თავს დასხმოდა ბენადიდის [[არმია|არმიის]] [[ბანაკი (სამხედრო)|ბანაკს]]. ამან არამელებს შორის დიდი არეულობა გამოიწვია და ისინი გაიქცნენ. ამ დამარცხებიდან ერთი წლის შემდეგ ბენადიდი დიდი არმიით დაბრუნდა ისრაელში, თუმცა აქაბმა აფეიკთან [[ბრძოლა|ბრძოლაში]] საბოლოოდ დაამარცხა არამელები და განდევნა თავისი ქვეყნიდან. უამრავი არამელი ბრძოლაში დაიღუპა, ბევრი გაიქცა და დაიფანტა. აქაბი შეურიგდა ბენადიდს და მასთან კავშირი შეკრა, რომლის მიხედვითაც არამელები ისრაელს უბრუნებდნენ ომრის დროს წართმეულ მიწებს. მშვიდობამ სამი წელიწადი გასტანა და დაირღვა მაშინ, როდესაც არამელებმა უარი თქვეს დაებრუნებინათ ისრაელისთვის რამოთ-გილადი. ისრაელი [[იუდეა|იუდეას]] შეუკავშირდა და ომი განახლდა. იუდეის მეფე [[იოსაფატი]] და ისრაელის მეფე აქაბი გაერთიანებული არმიით უტევდნენ არამელებს, რომელთაც დიდი ბრძოლა გაუმართეს ებრაელებს. აქაბი დაიჭრა და იძულებული გახდა ბრძოლიდან გასულიყო. მეორე დღეს აქაბი გარდაიცვალა. ის სამარიაში დაკრძალეს. ისრაელის ტახტზე აქაბის ვაჟი, [[ახაზია]] (ოხოზია) ავიდა. |
| ხაზი 14: | ხაზი 14: | ||
==წყარო== | ==წყარო== | ||
[[ბიბლიის სამხედრო ენციკლოპედია]] | [[ბიბლიის სამხედრო ენციკლოპედია]] | ||
| − | |||
| − | |||
[[კატეგორია:ისრაელის მეფეები]] | [[კატეგორია:ისრაელის მეფეები]] | ||
[[კატეგორია:ებრაელთა ისტორია]] | [[კატეგორია:ებრაელთა ისტორია]] | ||
| + | [[კატეგორია:მეფეები ბიბლიაში]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 13:14, 3 ივლისი 2018 მდგომარეობით
აქაბი - (ძვ.წ. 869-850) – ისრაელის მეფე, ომრის ძე. აქაბი მთლიანად მოქცეული იყო თავისი ცოლის, სიდონის მეფის ასულის, ეთო-ბაალის ქალიშვილის, დედოფალ იზაბელის გავლენის ქვეშ. იზაბელი ფინიკიური ღმერთის, ბაალის თაყვანისმცემელი იყო და მისი კულტი მთელ ისრაელში გაავრცელა. მარტო დედაქალაქში 450 ბაალის და 400 აშთაროთის ქურუმი მსახურობდა. ბიბლიის მიხედვით ქურუმების დახმარებით დედოფალი ისრაელში უფლის წინასწარმეტყველებს ებრძოდა და ცდილობდა მათ თავიდან მოშორებას.
თვითონ მეფე აქაბი კერპთაყვანისმცემელი იყო და ყოველმხრივ მხარს უჭერდა თავის ცოლს. აქაბი არამარტო ფინიკიურ კერპებს სცემდა თაყვანს, არამედ იერობოამის დროიდან დანში და ბეთილში დადგმულ ოქროს ხბოებსაც.
აქაბის მმართველობისას ისრაელიანებმა აღადგინეს ქალაქი იერიხონი, რომელიც იესო ნავეს ძის ლაშქრობის შემდეგ უკაცრიელი იყო. აქაბმა ააშენებინა ქალაქი ისრეელი, რომელიც მეფის საყვარელ რეზიდენციად იქცა.
არამელთა მეფე ბენადიდი (ბენ-ჰადადი) დიდ ომს ამზადებდა ისრაელის წინააღმდეგ და ამ წამოწყებამ სწორედ აქაბის მეფობისას შეისხა ხორცი. არამელებმა გადაწყვიტეს ისრაელის მთელი სიმდიდრე და საუკეთესო ტერიტორიები მიეტაცებინათ. ბენადიდმა შეურაცყოფელი წერილები მისწერა აქაბს და პროვოცირება დაუწყო. თავდაპირველად აქაბი შეეცადა მშვიდობა შეენარჩუნებინა, მაგრამ მალე ბენადადმა აიძულა ომი დაეწყო.
აქაბმა მოახერხა ღამით თავს დასხმოდა ბენადიდის არმიის ბანაკს. ამან არამელებს შორის დიდი არეულობა გამოიწვია და ისინი გაიქცნენ. ამ დამარცხებიდან ერთი წლის შემდეგ ბენადიდი დიდი არმიით დაბრუნდა ისრაელში, თუმცა აქაბმა აფეიკთან ბრძოლაში საბოლოოდ დაამარცხა არამელები და განდევნა თავისი ქვეყნიდან. უამრავი არამელი ბრძოლაში დაიღუპა, ბევრი გაიქცა და დაიფანტა. აქაბი შეურიგდა ბენადიდს და მასთან კავშირი შეკრა, რომლის მიხედვითაც არამელები ისრაელს უბრუნებდნენ ომრის დროს წართმეულ მიწებს. მშვიდობამ სამი წელიწადი გასტანა და დაირღვა მაშინ, როდესაც არამელებმა უარი თქვეს დაებრუნებინათ ისრაელისთვის რამოთ-გილადი. ისრაელი იუდეას შეუკავშირდა და ომი განახლდა. იუდეის მეფე იოსაფატი და ისრაელის მეფე აქაბი გაერთიანებული არმიით უტევდნენ არამელებს, რომელთაც დიდი ბრძოლა გაუმართეს ებრაელებს. აქაბი დაიჭრა და იძულებული გახდა ბრძოლიდან გასულიყო. მეორე დღეს აქაბი გარდაიცვალა. ის სამარიაში დაკრძალეს. ისრაელის ტახტზე აქაბის ვაჟი, ახაზია (ოხოზია) ავიდა.
