ბარამიძე რევაზი

NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
(ახალი გვერდი: '''ბარამიძე რევაზი''' (დ. 18.05.1928, ქ. თბილისი – გ. 07.08.2010, იქვე) ფილოლოგ...)
 
 
(ერთი მომხმარებლის 10 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.)
ხაზი 1: ხაზი 1:
 +
[[ფაილი:Baramidze revaz.PNG|thumb|130პქ|რევაზ ბარამიძე]]
 
'''ბარამიძე რევაზი'''  (დ. 18.05.1928, ქ. [[თბილისი]] – გ. 07.08.2010,  იქვე) ფილოლოგი, პედაგოგი,  საზოგადო მოღვაწე.  
 
'''ბარამიძე რევაზი'''  (დ. 18.05.1928, ქ. [[თბილისი]] – გ. 07.08.2010,  იქვე) ფილოლოგი, პედაგოგი,  საზოგადო მოღვაწე.  
  
 
===ბიოგრაფია===
 
===ბიოგრაფია===
დაიბადა ცნობილი პედაგოგისა და მეცნიერის, გრიგოლ ბარამიძის ოჯახში. 1945 წ. დაამთავრა თბილისის №7 ვაჟთა საშუალო  სკოლა და სწავლა განაგრძო [[თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი|თსუ]] ფილოლოგიის ფაკულტეტზე, რომლის დამთავრების შემდეგ (1951) [[კეკელიძე კორნელი|კ. კეკელიძის]] ხელმძღვანელობით გაიარა ასპირანტურის სრული კურსი და დაიცვა სადისერტაციო ნაშრომი (1954) ძველი ქართული ლიტერატურის განხრით („ქართული საისტორიო და ორატორული პროზა“). წლების განმავლობაში ბარამიძე მუშაობდა შოთა რუსთაველის სახელობის ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტში, სადაც ხელმძღვანელობდა ძველი ქართული ლიტერატურის განყოფილებას. ბარამიძე ძველი ქართული ლიტერატურის კურსს კითხულობდა თსუ-ში, [[გორი]]ს, ცხინვალის, თელავის პედაგოგიურ ინსტიტუტებში, თბილისის კულტურის სახელმწიფო უნივერსიტეტში დღიდან დაარსებისა პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა თბილისის სასულიერო აკადემიაში. ბარამიძე ავტორია მრავალი სამეცნიერო ნაშრომისა, რომელშიც განხილულია ძველი ქართული ლიტერატურის ისტორიის საკვანძო საკითხები. მნიშვნელოვანი გამოკვლევები მიუძღვნა იაკობ ხუცესისა და გიორგი მერჩულის შემოქმედებას.
+
დაიბადა ცნობილი პედაგოგისა და მეცნიერის, [[გრიგოლ ბარამიძე|გრიგოლ ბარამიძის]] ოჯახში. 1945 წ. დაამთავრა [[თბილისი]]ს №7 ვაჟთა საშუალო  სკოლა და სწავლა განაგრძო [[თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი|თსუ]] ფილოლოგიის ფაკულტეტზე, რომლის დამთავრების შემდეგ (1951) [[კეკელიძე კორნელი|კ. კეკელიძის]] ხელმძღვანელობით გაიარა ასპირანტურის სრული კურსი და დაიცვა სადისერტაციო ნაშრომი (1954) ძველი ქართული ლიტერატურის განხრით („ქართული საისტორიო და ორატორული პროზა“). წლების განმავლობაში ბარამიძე მუშაობდა შოთა რუსთაველის სახელობის ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტში, სადაც ხელმძღვანელობდა ძველი ქართული ლიტერატურის განყოფილებას. ბარამიძე ძველი ქართული ლიტერატურის კურსს კითხულობდა თსუ-ში, [[გორი]]ს, [[ცხინვალი]]ს, თელავის პედაგოგიურ ინსტიტუტებში, თბილისის კულტურის სახელმწიფო უნივერსიტეტში დღიდან დაარსებისა პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა თბილისის სასულიერო აკადემიაში. ბარამიძე ავტორია მრავალი სამეცნიერო ნაშრომისა, რომელშიც განხილულია ძველი ქართული ლიტერატურის ისტორიის საკვანძო საკითხები. მნიშვნელოვანი გამოკვლევები მიუძღვნა [[იაკობ ხუცესი]]სა და [[გიორგი მერჩულე|გიორგი მერჩულის]] შემოქმედებას.
  
 
საგანგებო გამოკვლევები მიუძღვნა „[[გრიგოლ ხანცთელი]]ს ცხოვრების“ სხვადასხვა ასპექტს: „მონაზვნური ცხოვრების წესი გრიგოლ ხანცთელის ცხოვრებაში“, „ქრისტოლოგიური საკითხები  მერჩულეს შემოქმედებაში“.   
 
საგანგებო გამოკვლევები მიუძღვნა „[[გრიგოლ ხანცთელი]]ს ცხოვრების“ სხვადასხვა ასპექტს: „მონაზვნური ცხოვრების წესი გრიგოლ ხანცთელის ცხოვრებაში“, „ქრისტოლოგიური საკითხები  მერჩულეს შემოქმედებაში“.   
  
გიორგი მერჩულის შემოქმედებასთან დაკავშირებული ყველა ნაშრომი ბარამიძემ გააერთიანა მონოგრაფიაში „გიორგი მერჩულე – ქართული პროზის დიდოსტატი და მშვენება“ (2003), საგანგებო გამოკვლევა მიუძღვნა მან X-XVIII სს. ქართულ ისტორიულ და ორატორულ პროზას, რომელშიც განიხილა გიორგი მერჩულის, [[სულხან-საბა ორბელიანი|საბა-სულხან ორბელიანის]], [[ამბროსი ნეკრესელი]]ს, გაიოზ რექტორისა და სხვა ქართველი მოღვაწეთა შემოქმედება (1979). ცალკე გამოკვლევები მიუძღვნა ბარამიძემ იაკობ ხუცესის „შუშანიკის წამებას“, არჩილისა და [[ანტონ  I]]-ის შემოქმედებას.
+
გიორგი მერჩულის შემოქმედებასთან დაკავშირებული ყველა ნაშრომი ბარამიძემ გააერთიანა [[მონოგრაფია]]ში „გიორგი მერჩულე – ქართული პროზის დიდოსტატი და მშვენება“ (2003), საგანგებო გამოკვლევა მიუძღვნა მან X-XVIII სს. ქართულ ისტორიულ და ორატორულ პროზას, რომელშიც განიხილა გიორგი მერჩულის, [[სულხან-საბა ორბელიანი|საბა-სულხან ორბელიანის]], [[ამბროსი ნეკრესელი]]ს, [[გაიოზ რექტორი]]სა და სხვა [[ქართველები|ქართველი]] მოღვაწეთა შემოქმედება (1979). ცალკე გამოკვლევები მიუძღვნა ბარამიძემ იაკობ ხუცესის „შუშანიკის წამებას“, არჩილისა და [[ანტონ  I]]-ის შემოქმედებას.
  
 
ბარამიძე იყო საქართველოს მწერალთა კავშირის, რუსთაველის საზოგადოების, საზოგადოება „მესხეთის“ წევრი, არჩეული იყო საქართველოს განათლების მეცნიერების აკადემიის ნამდვილ წევრად. დაჯილდოებული იყო ექვთიმე თაყაიშვილის დიდი მედლით, ღირსების ორდენით.
 
ბარამიძე იყო საქართველოს მწერალთა კავშირის, რუსთაველის საზოგადოების, საზოგადოება „მესხეთის“ წევრი, არჩეული იყო საქართველოს განათლების მეცნიერების აკადემიის ნამდვილ წევრად. დაჯილდოებული იყო ექვთიმე თაყაიშვილის დიდი მედლით, ღირსების ორდენით.
ხაზი 19: ხაზი 20:
 
*„წინ ილიასაკენ“, თბ., 2001;  
 
*„წინ ილიასაკენ“, თბ., 2001;  
 
*გიორგი მერჩულე ქართული პროზის დიდოსტატი და მშვენება, თბ., 2001.
 
*გიორგი მერჩულე ქართული პროზის დიდოსტატი და მშვენება, თბ., 2001.
 +
 +
==იხილე აგრეთვე==
 +
[http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00000491/ რევაზ ბარამიძე]
 +
 
==წყარო==
 
==წყარო==
[[საქართველოს მათლმადიდებელი ეკლესია:ენციკლოპედია]]
+
* [[საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესია:ენციკლოპედია]]
 
[[კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები]]
 
[[კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები]]
[[კატეგორია:თბილისის სახელმწიფოუნივერსიტეტის ლექტორები]]
+
[[კატეგორია:ქართველი პედაგოგები]]
 
[[კატეგორია:ბარამიძეები]]
 
[[კატეგორია:ბარამიძეები]]

მიმდინარე ცვლილება 12:16, 31 ივლისი 2025 მდგომარეობით

რევაზ ბარამიძე

ბარამიძე რევაზი (დ. 18.05.1928, ქ. თბილისი – გ. 07.08.2010, იქვე) ფილოლოგი, პედაგოგი, საზოგადო მოღვაწე.

სარჩევი

[რედაქტირება] ბიოგრაფია

დაიბადა ცნობილი პედაგოგისა და მეცნიერის, გრიგოლ ბარამიძის ოჯახში. 1945 წ. დაამთავრა თბილისის №7 ვაჟთა საშუალო სკოლა და სწავლა განაგრძო თსუ ფილოლოგიის ფაკულტეტზე, რომლის დამთავრების შემდეგ (1951) კ. კეკელიძის ხელმძღვანელობით გაიარა ასპირანტურის სრული კურსი და დაიცვა სადისერტაციო ნაშრომი (1954) ძველი ქართული ლიტერატურის განხრით („ქართული საისტორიო და ორატორული პროზა“). წლების განმავლობაში ბარამიძე მუშაობდა შოთა რუსთაველის სახელობის ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტში, სადაც ხელმძღვანელობდა ძველი ქართული ლიტერატურის განყოფილებას. ბარამიძე ძველი ქართული ლიტერატურის კურსს კითხულობდა თსუ-ში, გორის, ცხინვალის, თელავის პედაგოგიურ ინსტიტუტებში, თბილისის კულტურის სახელმწიფო უნივერსიტეტში დღიდან დაარსებისა პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა თბილისის სასულიერო აკადემიაში. ბარამიძე ავტორია მრავალი სამეცნიერო ნაშრომისა, რომელშიც განხილულია ძველი ქართული ლიტერატურის ისტორიის საკვანძო საკითხები. მნიშვნელოვანი გამოკვლევები მიუძღვნა იაკობ ხუცესისა და გიორგი მერჩულის შემოქმედებას.

საგანგებო გამოკვლევები მიუძღვნა „გრიგოლ ხანცთელის ცხოვრების“ სხვადასხვა ასპექტს: „მონაზვნური ცხოვრების წესი გრიგოლ ხანცთელის ცხოვრებაში“, „ქრისტოლოგიური საკითხები მერჩულეს შემოქმედებაში“.

გიორგი მერჩულის შემოქმედებასთან დაკავშირებული ყველა ნაშრომი ბარამიძემ გააერთიანა მონოგრაფიაში „გიორგი მერჩულე – ქართული პროზის დიდოსტატი და მშვენება“ (2003), საგანგებო გამოკვლევა მიუძღვნა მან X-XVIII სს. ქართულ ისტორიულ და ორატორულ პროზას, რომელშიც განიხილა გიორგი მერჩულის, საბა-სულხან ორბელიანის, ამბროსი ნეკრესელის, გაიოზ რექტორისა და სხვა ქართველი მოღვაწეთა შემოქმედება (1979). ცალკე გამოკვლევები მიუძღვნა ბარამიძემ იაკობ ხუცესის „შუშანიკის წამებას“, არჩილისა და ანტონ I-ის შემოქმედებას.

ბარამიძე იყო საქართველოს მწერალთა კავშირის, რუსთაველის საზოგადოების, საზოგადოება „მესხეთის“ წევრი, არჩეული იყო საქართველოს განათლების მეცნიერების აკადემიის ნამდვილ წევრად. დაჯილდოებული იყო ექვთიმე თაყაიშვილის დიდი მედლით, ღირსების ორდენით.

ზ. აბაშიძე

[რედაქტირება] თხზულებები

  • ნარკვევები ქართული აგიოგრაფიის ისტორიიდან V-XI სს., თბ., 1957; ქართული საისტორიო პროზა, თბ., 1971;
  • ქართული საისტორიო და ორატორული პროზა, თბ., 1979;
  • არჩილ ბაგრატიონი, თბ., 1983;
  • ნარკვევები ქართული მწერლობის ისტორიიდან, თბ., 1990;
  • „წინ ილიასაკენ“, თბ., 2001;
  • გიორგი მერჩულე ქართული პროზის დიდოსტატი და მშვენება, თბ., 2001.

[რედაქტირება] იხილე აგრეთვე

რევაზ ბარამიძე

[რედაქტირება] წყარო

პირადი ხელსაწყოები
სახელთა სივრცე

ვარიანტები
მოქმედებები
ნავიგაცია
ხელსაწყოები