ინტუიცია
(ახალი გვერდი: '''ინტუიცია''' − (ლათ. intueor – დაჟინებით, დაძაბულად ცქერა), ჭეშმარიტ...) |
|||
| ხაზი 3: | ხაზი 3: | ||
ინტუიციის ცნებაში, ისტორიულად, სხვადასხვა შინაარსი იქნა განთავსებული. ზოგიერთი განმარტებით, ინტუიცია არის საგნის უშუალო ინტელექტუალური წვდომა (ინტელექტუალური ინტუიცია) [[პლატონი]]ს მტკიცებით, იდეათა აბსოლუტური წვდომა არის უშუალო ცოდნა, რომელიც გვევლინება როგორც უცაბედი, ზეგრძნობადი გასხივოსნება, მაგრამ ამასთანავე, იგი არის გონების ხანგრძლივი შემზადების შედეგიც ანტიკური ხანიდან მოყოლებული, ინტუიცია უპირისპირდებოდა შემეცნების არა მხოლოდ გრძნობად ფორმებს, არამედ დისკურსიულ, ლოგიკურ აზროვნებას. [[დეკარტე რენე|დეკარტე]]ს აზრით, ჭეშმარიტების წვდომის პროცესში, არც გრძნობაა სანდო და არც წარმოსახვითი აზროვნება; მხოლოდ ნათელ, დაკვირვების უნარიან გონებას, უაღრესად მარტივს და მკაფიოს, შესწევს ძალა განჭვრიტოს ჭეშმარიტება. | ინტუიციის ცნებაში, ისტორიულად, სხვადასხვა შინაარსი იქნა განთავსებული. ზოგიერთი განმარტებით, ინტუიცია არის საგნის უშუალო ინტელექტუალური წვდომა (ინტელექტუალური ინტუიცია) [[პლატონი]]ს მტკიცებით, იდეათა აბსოლუტური წვდომა არის უშუალო ცოდნა, რომელიც გვევლინება როგორც უცაბედი, ზეგრძნობადი გასხივოსნება, მაგრამ ამასთანავე, იგი არის გონების ხანგრძლივი შემზადების შედეგიც ანტიკური ხანიდან მოყოლებული, ინტუიცია უპირისპირდებოდა შემეცნების არა მხოლოდ გრძნობად ფორმებს, არამედ დისკურსიულ, ლოგიკურ აზროვნებას. [[დეკარტე რენე|დეკარტე]]ს აზრით, ჭეშმარიტების წვდომის პროცესში, არც გრძნობაა სანდო და არც წარმოსახვითი აზროვნება; მხოლოდ ნათელ, დაკვირვების უნარიან გონებას, უაღრესად მარტივს და მკაფიოს, შესწევს ძალა განჭვრიტოს ჭეშმარიტება. | ||
| − | ინტუიცია განიხილება, აგრეთვე, როგორც ინსტინქტი, დამახასიათებელი ცოცხალი ორგანიზმებისათვის (ბერგსონი), როგორც შემოქმედების არული, არაცნობიერი პირველპრინციპი ([[ფროიდი ზიგმუნდ|ფროიდი]]). | + | ინტუიცია განიხილება, აგრეთვე, როგორც ინსტინქტი, დამახასიათებელი ცოცხალი ორგანიზმებისათვის ([[ბერგსონი ანრი|ბერგსონი]]), როგორც შემოქმედების არული, არაცნობიერი პირველპრინციპი ([[ფროიდი ზიგმუნდ|ფროიდი]]). |
ინტუიციას უდიდესი მნიშვნელობა ენიჭება შემოქმედების პროცესში, განსაკუთრებით კი, მსახიობის ხელოვნებაში, სადაც მხატვრული სახის შექმნა, თავად მსახიობთა მტკიცებით, ძირითადად ინტუიციაზეა დაფუძნებული. [[სტანისლავსკის სისტემა|სტანისლავსკის სისტემის]] ძირითადი მიზანი გონისმიერი გზით ინტუიციის ამოქმედებაა. | ინტუიციას უდიდესი მნიშვნელობა ენიჭება შემოქმედების პროცესში, განსაკუთრებით კი, მსახიობის ხელოვნებაში, სადაც მხატვრული სახის შექმნა, თავად მსახიობთა მტკიცებით, ძირითადად ინტუიციაზეა დაფუძნებული. [[სტანისლავსკის სისტემა|სტანისლავსკის სისტემის]] ძირითადი მიზანი გონისმიერი გზით ინტუიციის ამოქმედებაა. | ||
მიმდინარე ცვლილება 12:28, 22 მაისი 2023 მდგომარეობით
ინტუიცია − (ლათ. intueor – დაჟინებით, დაძაბულად ცქერა), ჭეშმარიტების უშუალო წვდომა, პირდაპირი აღმოჩენა, ყოველგვარი მტკიცებულებების გარეშე.
ინტუიციის ცნებაში, ისტორიულად, სხვადასხვა შინაარსი იქნა განთავსებული. ზოგიერთი განმარტებით, ინტუიცია არის საგნის უშუალო ინტელექტუალური წვდომა (ინტელექტუალური ინტუიცია) პლატონის მტკიცებით, იდეათა აბსოლუტური წვდომა არის უშუალო ცოდნა, რომელიც გვევლინება როგორც უცაბედი, ზეგრძნობადი გასხივოსნება, მაგრამ ამასთანავე, იგი არის გონების ხანგრძლივი შემზადების შედეგიც ანტიკური ხანიდან მოყოლებული, ინტუიცია უპირისპირდებოდა შემეცნების არა მხოლოდ გრძნობად ფორმებს, არამედ დისკურსიულ, ლოგიკურ აზროვნებას. დეკარტეს აზრით, ჭეშმარიტების წვდომის პროცესში, არც გრძნობაა სანდო და არც წარმოსახვითი აზროვნება; მხოლოდ ნათელ, დაკვირვების უნარიან გონებას, უაღრესად მარტივს და მკაფიოს, შესწევს ძალა განჭვრიტოს ჭეშმარიტება.
ინტუიცია განიხილება, აგრეთვე, როგორც ინსტინქტი, დამახასიათებელი ცოცხალი ორგანიზმებისათვის (ბერგსონი), როგორც შემოქმედების არული, არაცნობიერი პირველპრინციპი (ფროიდი).
ინტუიციას უდიდესი მნიშვნელობა ენიჭება შემოქმედების პროცესში, განსაკუთრებით კი, მსახიობის ხელოვნებაში, სადაც მხატვრული სახის შექმნა, თავად მსახიობთა მტკიცებით, ძირითადად ინტუიციაზეა დაფუძნებული. სტანისლავსკის სისტემის ძირითადი მიზანი გონისმიერი გზით ინტუიციის ამოქმედებაა.
მ. გეგია
