სტროფი
(ახალი გვერდი: '''სტროფი''' – (ბერძნ. strophe – სიტყვასიტყვ. მობრუნება), ძველბერძნულ [...) |
|||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''სტროფი''' – (ბერძნ. strophe – | + | '''სტროფი''' – (ბერძნ. strophe – სიტყვასიტყვით მობრუნება), ორი ან რამდენიმე ტაეპისაგან შედგენილი რიტმული პერიოდი – ხანა სტროფისათვის დამახასიათებელია შინაარსის, [[ბგერწყობა|ბგერწყობისა]] და მეტრული აღნაგობის ერთიანობა, ხოლო უმეტეს შემთხვევაში ტაეპთა საკუთრივ [[რითმი|რითმით]] დაკავშირებაც ურთიერთთან. |
| + | სტროფები შეიძლება იყოს ორტაეპიანი – [[მრჩობლედი]], სამტაეპიანი – [[ტერცეტი]], ოთხტაეპიანი – [[კატრენი]], ხუთტაეპიანი – [[მუხამბაზი]], ექვსტაეპიან – სექსტინა, რვატაეპიანი – [[ოქტავა (ლიტერატურა)|ოქტავა]], ცხრატაეპიანი – ნონა, ათტაეპიანი –– დეციმა და სხვ. | ||
| + | სტროფში გაერთიანებული ტაეპები შეიძლება იყოს თანაბარმარცვლიანი, თანაზომიერი (იზომეტრული სტროფი) და „არათანაბარმარცვლიანი, არათანაბარზომიერი (ჰეტერომეტრული სტროფი). | ||
| + | ქართული ლექსისათვის დამახასიათებელია ოთხტაეპიანი და ორტაეპიანი სტროფები, როგორც იზომეტრული, ისე ჰეტერომეტრული წყობით. ხალხურ პოეზიაში შეიმჩნევა ასტროფიაც: ლექსის სტროფული დანაწევრების არათანაბარზომიერება. | ||
==წყარო== | ==წყარო== | ||
| − | [[ | + | [[ლიტერატურის თეორიის მცირე ლექსიკონი]] |
| − | [[კატეგორია: | + | [[კატეგორია:ლიტერატურული ტერმინები]] |
| − | [[კატეგორია: | + | [[კატეგორია:ლიტერატურის თეორია]] |
| − | + | ||
მიმდინარე ცვლილება 17:02, 1 აგვისტო 2025 მდგომარეობით
სტროფი – (ბერძნ. strophe – სიტყვასიტყვით მობრუნება), ორი ან რამდენიმე ტაეპისაგან შედგენილი რიტმული პერიოდი – ხანა სტროფისათვის დამახასიათებელია შინაარსის, ბგერწყობისა და მეტრული აღნაგობის ერთიანობა, ხოლო უმეტეს შემთხვევაში ტაეპთა საკუთრივ რითმით დაკავშირებაც ურთიერთთან.
სტროფები შეიძლება იყოს ორტაეპიანი – მრჩობლედი, სამტაეპიანი – ტერცეტი, ოთხტაეპიანი – კატრენი, ხუთტაეპიანი – მუხამბაზი, ექვსტაეპიან – სექსტინა, რვატაეპიანი – ოქტავა, ცხრატაეპიანი – ნონა, ათტაეპიანი –– დეციმა და სხვ.
სტროფში გაერთიანებული ტაეპები შეიძლება იყოს თანაბარმარცვლიანი, თანაზომიერი (იზომეტრული სტროფი) და „არათანაბარმარცვლიანი, არათანაბარზომიერი (ჰეტერომეტრული სტროფი).
ქართული ლექსისათვის დამახასიათებელია ოთხტაეპიანი და ორტაეპიანი სტროფები, როგორც იზომეტრული, ისე ჰეტერომეტრული წყობით. ხალხურ პოეზიაში შეიმჩნევა ასტროფიაც: ლექსის სტროფული დანაწევრების არათანაბარზომიერება.
