ქრისტიანიის კონვენცია 1907
(ახალი გვერდი: '''ქრისტიანიის კონვენცია 1907''' – ხელშეკრულება [[ნორვეგია|ნორვეგ...) |
|||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
'''ქრისტიანიის კონვენცია 1907''' – ხელშეკრულება [[ნორვეგია|ნორვეგიის]] ტერიტორიის ხელშეუხებლობის შესახებ; დაიდო 20-X.(2.XI.) ქრისტიანიაში (1924-დან ოსლო) [[რუსეთი|რუსეთს]], [[გერმანია]]ს, [[დიდი ბრიტანეთი|დიდ ბრიტანეთს]], [[საფრანგეთი|საფრანგეთსა]] და ნორვეგიას შორის 10 წლის ვადით, რომლის გასვლის შემდეგაც იგი ავტომატურად გრძელდებოდა იმავე ვადით (მოქმედებდა 1928-მდე). | '''ქრისტიანიის კონვენცია 1907''' – ხელშეკრულება [[ნორვეგია|ნორვეგიის]] ტერიტორიის ხელშეუხებლობის შესახებ; დაიდო 20-X.(2.XI.) ქრისტიანიაში (1924-დან ოსლო) [[რუსეთი|რუსეთს]], [[გერმანია]]ს, [[დიდი ბრიტანეთი|დიდ ბრიტანეთს]], [[საფრანგეთი|საფრანგეთსა]] და ნორვეგიას შორის 10 წლის ვადით, რომლის გასვლის შემდეგაც იგი ავტომატურად გრძელდებოდა იმავე ვადით (მოქმედებდა 1928-მდე). | ||
| − | დამოუკიდებლობისათვის ხანგრძლივი ბრძოლის შემდეგ ნორვეგიამ განახორციელა ერთა თვითგამორკვევის უფლება. 1905 წლის ივნისში, ნორვეგიის მთავრობამ, ეყრდნობოდა რა ხალხის ნებას, გამოაცხადა ნორვეგიის გამოყოფა | + | დამოუკიდებლობისათვის ხანგრძლივი ბრძოლის შემდეგ ნორვეგიამ განახორციელა ერთა თვითგამორკვევის უფლება. 1905 წლის ივნისში, ნორვეგიის მთავრობამ, ეყრდნობოდა რა ხალხის ნებას, გამოაცხადა ნორვეგიის გამოყოფა [[შვედეთი]]სგან. 1905 კარლსტადის შეთანხმებით შვედეთმა ნორვეგია დამოუკიდებელ სახელმწიფოდ [[საერთაშორისო-სამართლებრივი ცნობა|ცნო]]. ნორვეგიის ტერიტორიის მთლიანობა, რომელიც განსაზღვრული იყო კარლსტადის შეთანხმებით, გარანტირებული იყო რუსეთის, გერმანიის, დიდი ბრიტანეთისა და საფრანგეთის მიერ. კონვენციის მონაწილე ქვეყნები ცნობდნენ და იცავდნენ ნორვეგიის ტერიტორიის ხელშეუხებლობას, ხოლო ნორვეგიას არც დროებით და არც სხვა პირობით სხვა სახელმწიფოსათვის არ უნდა დაეთმო თავისი ტერიტორიის ნაწილიც კი. |
მიმდინარე ცვლილება 21:09, 9 ოქტომბერი 2024 მდგომარეობით
ქრისტიანიის კონვენცია 1907 – ხელშეკრულება ნორვეგიის ტერიტორიის ხელშეუხებლობის შესახებ; დაიდო 20-X.(2.XI.) ქრისტიანიაში (1924-დან ოსლო) რუსეთს, გერმანიას, დიდ ბრიტანეთს, საფრანგეთსა და ნორვეგიას შორის 10 წლის ვადით, რომლის გასვლის შემდეგაც იგი ავტომატურად გრძელდებოდა იმავე ვადით (მოქმედებდა 1928-მდე).
დამოუკიდებლობისათვის ხანგრძლივი ბრძოლის შემდეგ ნორვეგიამ განახორციელა ერთა თვითგამორკვევის უფლება. 1905 წლის ივნისში, ნორვეგიის მთავრობამ, ეყრდნობოდა რა ხალხის ნებას, გამოაცხადა ნორვეგიის გამოყოფა შვედეთისგან. 1905 კარლსტადის შეთანხმებით შვედეთმა ნორვეგია დამოუკიდებელ სახელმწიფოდ ცნო. ნორვეგიის ტერიტორიის მთლიანობა, რომელიც განსაზღვრული იყო კარლსტადის შეთანხმებით, გარანტირებული იყო რუსეთის, გერმანიის, დიდი ბრიტანეთისა და საფრანგეთის მიერ. კონვენციის მონაწილე ქვეყნები ცნობდნენ და იცავდნენ ნორვეგიის ტერიტორიის ხელშეუხებლობას, ხოლო ნორვეგიას არც დროებით და არც სხვა პირობით სხვა სახელმწიფოსათვის არ უნდა დაეთმო თავისი ტერიტორიის ნაწილიც კი.
