ერისთავი რაფიელ
| ხაზი 2: | ხაზი 2: | ||
'''ერისთავი რაფიელ''' – (1824 – 1901), ეთნოლოგი, მწერალი, საზოგადო მოღვაწე. დაიბადა სოფელ ქვემო ჭალაში. იგი იყო [[კახეთი|კახეთში]] ჩასახლებულ [[ერისთავი|ერისთავთა]] შთამომავალი. ბავშვობა სოფელ ქისტაურში გაატარა. სწავლობდა | '''ერისთავი რაფიელ''' – (1824 – 1901), ეთნოლოგი, მწერალი, საზოგადო მოღვაწე. დაიბადა სოფელ ქვემო ჭალაში. იგი იყო [[კახეთი|კახეთში]] ჩასახლებულ [[ერისთავი|ერისთავთა]] შთამომავალი. ბავშვობა სოფელ ქისტაურში გაატარა. სწავლობდა | ||
თელავის სამაზრო სასწავლებელში, შემდეგ შუამთის მონასტერში; [[თბილისი]]ს გიმნაზიის დასრულების შემდეგ (1844 წ.) მუშაობდა თუშ-ფშავ-ხევსურეთის სამმართველოში თარჯიმნად, თბილისში – მეფისნაცვლის კანცელარიაში, ქუთაისში – განსაკუთრებულ მინდობილობათა უფროს მოხელედ. რაფიელ ერისთავს დიდი წვლილი მიუძღვის ქართული [[მუზეუმი]]სა და | თელავის სამაზრო სასწავლებელში, შემდეგ შუამთის მონასტერში; [[თბილისი]]ს გიმნაზიის დასრულების შემდეგ (1844 წ.) მუშაობდა თუშ-ფშავ-ხევსურეთის სამმართველოში თარჯიმნად, თბილისში – მეფისნაცვლის კანცელარიაში, ქუთაისში – განსაკუთრებულ მინდობილობათა უფროს მოხელედ. რაფიელ ერისთავს დიდი წვლილი მიუძღვის ქართული [[მუზეუმი]]სა და | ||
| − | [[ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოება|ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების]] დაარსების საქმეში; იგი იყო ქართული პროფესიული [[თეატრი|თეატრის]] ერთ-ერთი დამფუძნებელი, აგრეთვე „ვეფხისტყაოსანის” ტექსტის დამდგენი კომისიის (1882) ერთ-ერთი ინიციატორი და მონაწილე. მისი შემოქმედება მრავალფეროვანია. 70-80-იან წლებში მის პოეზიაში ახალი ძალით გამოვლინდა ჰუმანიზმი და დემოკრატიზმი. იგი ქართული საბავშვო ლიტერატურის ერთ-ერთი ფუძემდებელია. მან დაამუშავა მათემატიკური, ფიზიკური, ქიმიური და სხვა სამეცნიერო ტერმინოლოგია; გამოცემული აქვს „შემოკლებული ლათინურ-რუსულ- | + | [[ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოება|ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების]] დაარსების საქმეში; იგი იყო ქართული პროფესიული [[თეატრი|თეატრის]] ერთ-ერთი დამფუძნებელი, აგრეთვე „ვეფხისტყაოსანის” ტექსტის დამდგენი კომისიის (1882) ერთ-ერთი ინიციატორი და მონაწილე. მისი შემოქმედება მრავალფეროვანია. 70-80-იან წლებში მის პოეზიაში ახალი ძალით გამოვლინდა ჰუმანიზმი და დემოკრატიზმი. იგი ქართული საბავშვო ლიტერატურის ერთ-ერთი ფუძემდებელია. მან დაამუშავა მათემატიკური, ფიზიკური, ქიმიური და სხვა სამეცნიერო ტერმინოლოგია; გამოცემული აქვს „შემოკლებული ლათინურ-რუსულ-ქართული ლექსიკონი” (1873). მისი რედაქტორობით პირველად გამოიცა [[სულხან-საბა ორბელიანი]]ს [http://www.nplg.gov.ge/gwdict/index.php?a=index&d=8 ქართული ლექსიკონი] (1884). |
| ხაზი 46: | ხაზი 46: | ||
[[კატეგორია:ქართველი პოეტები]] | [[კატეგორია:ქართველი პოეტები]] | ||
[[კატეგორია:ქართველი მწერლები]] | [[კატეგორია:ქართველი მწერლები]] | ||
| + | [[კატეგორია:საბავშვო მწერლები]] | ||
[[კატეგორია:ერისთავი]] | [[კატეგორია:ერისთავი]] | ||
14:44, 28 აპრილი 2022-ის ვერსია
ერისთავი რაფიელ – (1824 – 1901), ეთნოლოგი, მწერალი, საზოგადო მოღვაწე. დაიბადა სოფელ ქვემო ჭალაში. იგი იყო კახეთში ჩასახლებულ ერისთავთა შთამომავალი. ბავშვობა სოფელ ქისტაურში გაატარა. სწავლობდა თელავის სამაზრო სასწავლებელში, შემდეგ შუამთის მონასტერში; თბილისის გიმნაზიის დასრულების შემდეგ (1844 წ.) მუშაობდა თუშ-ფშავ-ხევსურეთის სამმართველოში თარჯიმნად, თბილისში – მეფისნაცვლის კანცელარიაში, ქუთაისში – განსაკუთრებულ მინდობილობათა უფროს მოხელედ. რაფიელ ერისთავს დიდი წვლილი მიუძღვის ქართული მუზეუმისა და ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების დაარსების საქმეში; იგი იყო ქართული პროფესიული თეატრის ერთ-ერთი დამფუძნებელი, აგრეთვე „ვეფხისტყაოსანის” ტექსტის დამდგენი კომისიის (1882) ერთ-ერთი ინიციატორი და მონაწილე. მისი შემოქმედება მრავალფეროვანია. 70-80-იან წლებში მის პოეზიაში ახალი ძალით გამოვლინდა ჰუმანიზმი და დემოკრატიზმი. იგი ქართული საბავშვო ლიტერატურის ერთ-ერთი ფუძემდებელია. მან დაამუშავა მათემატიკური, ფიზიკური, ქიმიური და სხვა სამეცნიერო ტერმინოლოგია; გამოცემული აქვს „შემოკლებული ლათინურ-რუსულ-ქართული ლექსიკონი” (1873). მისი რედაქტორობით პირველად გამოიცა სულხან-საბა ორბელიანის ქართული ლექსიკონი (1884).
- აღდგომა
- შუაღამე გადავიდა,
- ატყდა, ატყდა ზარის რეკა,
- დიდი ზარიც ბოხს ხმას აძლევს,
- ზარბაზანმაც დაიჭექა!..
- ადექ გიგო, ადე, ადე!
- ხალხი მიდის საყრდისკენა,
- ადე ჩქარა, ტანთ ჩავიცოთ,
- დავგვიანდით მარტო ჩვენა...
- ყველა ახლით მოკაზმულა,
- ხელთ უჭირავთ კელაპტრები;
- ადე, ბიჭო, ტანთ ჩაიცვი,
- მაგ საბანში რაღას ძვრები?!
- აგერ ზარებს მოუხშირეს,
- ხალხი იყრის მეტანიას,
- საყდრები სულ ლაპლაპებენ,
- გარს უვლიან ლიტანიას!..
- მოვიკაზმეთ და გავსწიეთ,
- ეკლესია მხიარულობს,
- ყველას ტუჩზედ ღიმი უქრის,
- მღვდელი გალობს და ლოცულობს!..
- აგერ მღვდელმა შეიძახა:
- „ქრისტე აღდგა!” და ჩვენც ცქვიტად
- ვუპასუხეთ სუყველამა:
- „ჭეშმარიტად! ჭეშმარიტად!..”
- ქრისტე აღდგა! – მიყვარს ეს დღე _
- მიყვარს, მიყვარს, მიყვარს დიდად;
- მოდი, გიგო, გადაგკოცნო!
- „ქრისტე აღდგა!” – „ჭეშმარიტად!..”
- მოდი, კვერცხი კვერცხსა დავკრათ,
- მაგრა იყავ და კირკიტად...
- „ქრისტე აღდგა! ქრისტე აღდგა!” –
- „ჭეშმარიტად! ჭეშმარიტად!..”
