ანაფორა (სტილისტიკა)
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
(→წყარო) |
|||
| ხაზი 32: | ხაზი 32: | ||
==წყარო== | ==წყარო== | ||
| − | [[ | + | [[ლიტერატურის თეორიის მცირე ლექსიკონი]] |
[[კატეგორია:ლიტერატურის თეორია]] | [[კატეგორია:ლიტერატურის თეორია]] | ||
[[კატეგორია:პოეტური ფიგურა]] | [[კატეგორია:პოეტური ფიგურა]] | ||
21:27, 10 ივლისი 2025-ის ვერსია
ანაფორა – (ბერინ. anaphora – ზევით გამოტანა), პოეტური ფიგურის სახეობა, ერთისა და იმავე ან თანაჟღერადი ბგერითი შედგენილობის სიტყვების ან სინტაქსური კონსტრუქციების გამეორება სალექსო ტაეპებისა თუ სტროფების დასაწყისში. პროზაში –ფრაზების ერთი და იმავე სიტყვებითა და გამოთქმებით დაწყება.
ერთმანეთისაგან განასხვავებენ ბგერით, ლექსიკურ და სინტაქსურ ანაფორას.
ბგერითი:
მშეენიერო, შენ გეტრფი,
შენი მონა ერთგული,
შენით სულდგმულს, შენგანვე
შენთვის მიჭგერს ეს გელი.
(აკაკი).
ლექსიკური:
არ გავცვლი სალსა კლდეებსა. უკვდავებისა ხეზედა,
არ გავცელი მე ჩემს სამშობლოს სხვა ქვეყნის სამოთხეზედა.
(რ. ერისთავი).
სინტაქსური:
საით მივყევარ ჩემს მოწყენილ გზას,
სად ეპოვებ შეებას მიუსაფარი,
(გ. ტაბიძე).