აღმოსავლეთ კავკასიონი
(→წყარო) |
|||
| ხაზი 6: | ხაზი 6: | ||
==წყარო== | ==წყარო== | ||
| − | [[საქართველოს გეოგრაფია]] | + | * [[საქართველოს გეოგრაფია ნაწილი I|საქართველოს გეოგრაფია]] |
[[კატეგორია:საქართველოს გეოგრაფია]] | [[კატეგორია:საქართველოს გეოგრაფია]] | ||
[[კატეგორია:მთათა სისტემები]] | [[კატეგორია:მთათა სისტემები]] | ||
[[კატეგორია:კავკასიონი]] | [[კატეგორია:კავკასიონი]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 16:18, 2 აპრილი 2026 მდგომარეობით
აღმოსავლეთ კავკასიონი – კავკასიონის მთიანეთის აღმოსავლეთი ნაწილი. მოიცავს კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედის როგორც ჩრდილო მხარეს – მდ. თერგის, არხოტისწყლის, არღუნის ზემო დინების აუზებს, ისე იმავე ქედის სამხრეთ მხარეს – მთიულეთის არაგვის (თეთრი არაგვი), გუდამაყრის არაგვის (შავი არაგვი), ხევსურეთის არაგვისა და ფშავის არაგვის აუზებს. მისთვის დამახასიათებელია მაღალკლდოვან-თხემებიანი რელიეფი თანამედროვე გამყინვარებით, ჭიუხებით, შიშველი კლდეებით, ქვაყრილებით, ძველი მყინვარული ფორმებით და ახალგაზრდა ვულკანური წარმონაქმნებით. ეროზიულ-დენუდაციური მთა-ხეობათა რელიეფი წარმოდგენილია საშუალო და მაღალმთიანი ქედებით, მდინარეებით დანაწევრეუბლი განივი და გასწვრივი ხევ-ხეობებით, უმდიდრესი და მრავალფეროვანი ბუნებრივი ლანდშაფტებით – ტყის მასივებით, სუბალპური და ალპური მდელოებით, ცხოველთა ენდემური სახეობებით და თვალწარმტაცი ბუნებით.
აღმოსავლეთ კავკასიონის კლდეებისა და ჭიუხების ბინადარია „ალპინისტი“ ცხოველები – აღმოსავლეთ კავკასიური ანუ დაღესტნის ჯიხვი, რომელიც გავრცელებულია ლაგოდეხის მთებიდან შხარას მთამდე, ზღვის დონიდან 4500 მ სიმაღლემდე.
