ორჯონიკიძე იზა
| ხაზი 4: | ხაზი 4: | ||
'''განათლება''' – [[თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი]]ს აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტი. | '''განათლება''' – [[თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი]]ს აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტი. | ||
| − | + | ==== სამუშაო გამოცდილება ==== | |
*გამომცემლობების რედაქტორი; | *გამომცემლობების რედაქტორი; | ||
*[[გიორგი ლეონიძის სახელობის ლიტერატურის სახელმწიფო მუზეუმი|ქართული ლიტერატურის სახელმწიფო მუზეუმი]] ხელმძღვანელი. | *[[გიორგი ლეონიძის სახელობის ლიტერატურის სახელმწიფო მუზეუმი|ქართული ლიტერატურის სახელმწიფო მუზეუმი]] ხელმძღვანელი. | ||
| ხაზი 15: | ხაზი 15: | ||
'''პრემიები'''<br /> | '''პრემიები'''<br /> | ||
შოთა რუსთაველის პრემიის [[ლაურეატი]]. | შოთა რუსთაველის პრემიის [[ლაურეატი]]. | ||
| + | |||
| + | ==== ლიტერატურული საქმიანობა ==== | ||
| + | პერიოდულ პრესაში იზა ორჯონიკიძის იბეჭდებოდა 1954 წლიდან. მისი პირველი წიგნის სახელწოდებით „ორი დღეკეთილი” გამოიცა 1968 წელს, მეორე − „ნათელი”. − 1969 წელს, მესამე კი („ქვის სასთუმალი”) − 1971 წელს. წლების მანძილზე მუშაობდა გამომცემლობებში: „ნაკადული”, „საქართველო”, „მერანი”. გამოცემული აქვს მრავალი კრებული ლექსებისა „ავტოპორტრეტი”, 1977; „ვით ყინულქვეშ წყალი”, 1987; „დაბინდებამდე”, 1993; „ოდესღაც და... სულ ახლახან...”, 1999). | ||
| + | |||
| + | იზა ორჯონიკიძე მთარგმნელობით საქმიანობასაც ეწეოდა, მას ეკუთვნის ახალბერძნული პოეზიის პირველი თარგმანიც. არის ასევე ანთოლოგიის ავტორი, რომელშიც თანამედროვე [[საბერძნეთი|საბერძნეთისა]] და მსოფლიოში აღიარებული პოეტების საუკეთესო ნაწარმოებები გაერთიანდა. ნათარგმნი აქვს ანა ახმატოვასა და იან პოლახის ლექსები. დაკრძალულია დიდუბის პანთეონში. | ||
| + | |||
| + | |||
| + | ::: '''სალამი, სევდავ!''' | ||
| + | ::''„Bonjour Tristesse” , ფრანსუაზა საგანი'' | ||
| + | |||
| + | ::სალამი, სევდავ, სინათლევ ღამის, | ||
| + | ::შენს სანდო მკლავზე მინდა დანდობა! | ||
| + | ::სალამი ტანჯვის უნაღდეს წამებს, | ||
| + | ::გადახდილს ვით ომს, ახალგაზრდობას! | ||
| + | ::სალამი დიაცთ – სასტიკ მსაჯულებს | ||
| + | ::და ჭორიკანა მშიშარა კაცებს, | ||
| + | ::სიცრუით ერთურთს გადაჯაჭვულებს | ||
| + | ::და გულგრილობის ლოგინში ნაცემთ! | ||
| + | ::უკანასკნელო ჩემო მაისო, | ||
| + | ::გადამიმწვანე ლოდი და რიყე, | ||
| + | ::მინდა სამარე ვარდით ამივსო, | ||
| + | ::მინდა ქორწილი ეგონოთ ბრიყვებს | ||
| + | |||
| ხაზი 21: | ხაზი 44: | ||
[[კატეგორია:ქართველი პოეტები]] | [[კატეგორია:ქართველი პოეტები]] | ||
| + | [[კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები]] | ||
[[კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსები]] | [[კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსები]] | ||
[[კატეგორია:საქართველოს პარლამენტის წევრები]] | [[კატეგორია:საქართველოს პარლამენტის წევრები]] | ||
16:33, 7 აპრილი 2022-ის ვერსია
იზა ორჯონიკიძე – (დ. 21 ნოემბერი, 1938, თბილისი — გ. 9 თებერვალი, 2010). — პოეტი, წიგნების ავტორი.
განათლება – თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტი.
სამუშაო გამოცდილება
- გამომცემლობების რედაქტორი;
- ქართული ლიტერატურის სახელმწიფო მუზეუმი ხელმძღვანელი.
- სახელმწიფო საბჭოს წევრი (1992).
- მე-3 მოწვევის საქართველოს რესპუბლიკის პარლამენტის წევრი (1992-95): მაჟორიტარი, №1.3 საბურთალოს ერთმანდატიანი საარჩევნო ოლქი.
სახელმწიფო ჯილდოები
ღირსების ორდენის კავალერი
პრემიები
შოთა რუსთაველის პრემიის ლაურეატი.
ლიტერატურული საქმიანობა
პერიოდულ პრესაში იზა ორჯონიკიძის იბეჭდებოდა 1954 წლიდან. მისი პირველი წიგნის სახელწოდებით „ორი დღეკეთილი” გამოიცა 1968 წელს, მეორე − „ნათელი”. − 1969 წელს, მესამე კი („ქვის სასთუმალი”) − 1971 წელს. წლების მანძილზე მუშაობდა გამომცემლობებში: „ნაკადული”, „საქართველო”, „მერანი”. გამოცემული აქვს მრავალი კრებული ლექსებისა „ავტოპორტრეტი”, 1977; „ვით ყინულქვეშ წყალი”, 1987; „დაბინდებამდე”, 1993; „ოდესღაც და... სულ ახლახან...”, 1999).
იზა ორჯონიკიძე მთარგმნელობით საქმიანობასაც ეწეოდა, მას ეკუთვნის ახალბერძნული პოეზიის პირველი თარგმანიც. არის ასევე ანთოლოგიის ავტორი, რომელშიც თანამედროვე საბერძნეთისა და მსოფლიოში აღიარებული პოეტების საუკეთესო ნაწარმოებები გაერთიანდა. ნათარგმნი აქვს ანა ახმატოვასა და იან პოლახის ლექსები. დაკრძალულია დიდუბის პანთეონში.
- სალამი, სევდავ!
- „Bonjour Tristesse” , ფრანსუაზა საგანი
- სალამი, სევდავ, სინათლევ ღამის,
- შენს სანდო მკლავზე მინდა დანდობა!
- სალამი ტანჯვის უნაღდეს წამებს,
- გადახდილს ვით ომს, ახალგაზრდობას!
- სალამი დიაცთ – სასტიკ მსაჯულებს
- და ჭორიკანა მშიშარა კაცებს,
- სიცრუით ერთურთს გადაჯაჭვულებს
- და გულგრილობის ლოგინში ნაცემთ!
- უკანასკნელო ჩემო მაისო,
- გადამიმწვანე ლოდი და რიყე,
- მინდა სამარე ვარდით ამივსო,
- მინდა ქორწილი ეგონოთ ბრიყვებს
წყარო
- ქართველი პოეტები
- ქართველი მთარგმნელები
- ქართველი პოლიტიკოსები
- საქართველოს პარლამენტის წევრები
- 1992-1995 წლების საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები
- საქართველოს პოლიტიკური პარტიების წევრები
- საქართველოს სახელმწიფო საბჭოს წევრები
- შოთა რუსთაველის სახელობის პრემიის ლაურიატები
- საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
- ორჯონიკიძეები