ნეოკლასიციზმი
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
(ახალი გვერდი: '''ნეოკლასიციზმი''' – (ბერძნ. neos – ახალი და კლასიციზმი) – მე-19 ს. მე-2...) |
|||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''ნეოკლასიციზმი''' – (ბერძნ. neos – ახალი და კლასიციზმი) – მე-19 ს. მე-2 ნახევრის და მე-20 საუკუნის დასასრულის [[მიმდინარეობა ხელოვნებაში]], რომელიც ეფუძნებოდა [[ანტიკური]] და კლასიცისტურ [[ესთეტიკა]]ს, იყენებდა მითოლოგიურ სახეებს და მოტივებს, ანტიკურ თემებს და სიუჟეტებს; სამსახიობო ხელოვნებაში ახასიათებდა პლასტიკური გამომსახველობა და მეტყველების მკაფიოობა. ნეოკლასიციზმმა წარმოშვა სცენის დიდოსტატები: ელზა რაშელი, კოკლენი (უფროსი), მუნე-სუილი, სარა ბერნარი. ნეოკლასიციზმი თავისებურად იქნა გამოყენებული იტალიური [[ფაშიზმი]]ს მიერ. | + | '''ნეოკლასიციზმი''' – (ბერძნ. neos – ახალი და კლასიციზმი) – მე-19 ს. მე-2 ნახევრის და მე-20 საუკუნის დასასრულის [[მიმდინარეობა ხელოვნებაში]], რომელიც ეფუძნებოდა [[ანტიკური]] და კლასიცისტურ [[ესთეტიკა]]ს, იყენებდა მითოლოგიურ სახეებს და მოტივებს, ანტიკურ თემებს და სიუჟეტებს; სამსახიობო ხელოვნებაში ახასიათებდა პლასტიკური გამომსახველობა და მეტყველების მკაფიოობა. ნეოკლასიციზმმა წარმოშვა სცენის დიდოსტატები: ელზა რაშელი, კოკლენი (უფროსი), მუნე-სუილი, [[სარა ბერნარი]]. ნეოკლასიციზმი თავისებურად იქნა გამოყენებული იტალიური [[ფაშიზმი]]ს მიერ. |
12:37, 22 მაისი 2023-ის ვერსია
ნეოკლასიციზმი – (ბერძნ. neos – ახალი და კლასიციზმი) – მე-19 ს. მე-2 ნახევრის და მე-20 საუკუნის დასასრულის მიმდინარეობა ხელოვნებაში, რომელიც ეფუძნებოდა ანტიკური და კლასიცისტურ ესთეტიკას, იყენებდა მითოლოგიურ სახეებს და მოტივებს, ანტიკურ თემებს და სიუჟეტებს; სამსახიობო ხელოვნებაში ახასიათებდა პლასტიკური გამომსახველობა და მეტყველების მკაფიოობა. ნეოკლასიციზმმა წარმოშვა სცენის დიდოსტატები: ელზა რაშელი, კოკლენი (უფროსი), მუნე-სუილი, სარა ბერნარი. ნეოკლასიციზმი თავისებურად იქნა გამოყენებული იტალიური ფაშიზმის მიერ.
