იოანე ქონქოზისძე
(ახალი გვერდი: '''იოანე ქონქოზისძე''' (X ს.) — ჰიმნოგრაფი, ტაო-კლარჯეთის სალ...) |
|||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''იოანე ქონქოზისძე''' (X ს.) | + | '''იოანე ქონქოზისძე''' — (X ს.) ჰიმნოგრაფი, [[ტაო|ტაო-კლარჯეთის]] სალიტერატურო სკოლის წარმომადგენელი. [[მიქაელ მოდრეკილი|მიქელ მოდრეკილის]] კრებულში შესულია მისი „[[საგალობელნი|გალობანი]] [[ქრისტე|ქრისტეს]] ნათლისღებისანი და ჰაბო ისმაიტელყოფილისა ქართველისანი“. საგალობლის თემაა ქართულ სასულიერო პოეზიაში უაღრესად პოპულარული ეროვნული [[წმინდანები|წმიდანი]]ს [[აბო თბილელი|აბოს]] ღვაწლი. იოანე ქონქოზისძე, მიქელ მოდრეკილის მსგავსად, თავის საგალობელში ქრისტეს [[ნათლისღება|ნათლისღების]] [[დღესასწაული|დღესასწაულსა]] და აბო ტფილელის მოწამეობრივ აღსასრულს ერთად შეამკობს, რადგან აბო სწორედ ქრისტეს ნათლისღების დღეს აწამეს. ავტორი შესთხოვს ცოდვილთა მეოხ აბოს, რომელმაც „სიკვდილისა სასმელი“ ქრისტესთან ერთად შესვა და „გვირგვინი ძლევისა.“ მიინიჭა, შეიწიროს მისი გალობანი — „კნინი ესე ძღვენი“. საგალობელი მაღალი პოეტური კულტურის ნიმუშია. მისი ინტონაცია საზეიმო და ამაღლებულია. |
| ხაზი 7: | ხაზი 7: | ||
==წყარო== | ==წყარო== | ||
* [[ქართული მწერლობა: ლექსიკონი-ცნობარი]] | * [[ქართული მწერლობა: ლექსიკონი-ცნობარი]] | ||
| − | |||
[[კატეგორია: ქართული სასულიერო პოეზია]] | [[კატეგორია: ქართული სასულიერო პოეზია]] | ||
| − | |||
[[კატეგორია: ქართველი ჰიმნოგრაფები]] | [[კატეგორია: ქართველი ჰიმნოგრაფები]] | ||
[[კატეგორია:სასულიერო პირები]] | [[კატეგორია:სასულიერო პირები]] | ||
23:07, 25 სექტემბერი 2023-ის ვერსია
იოანე ქონქოზისძე — (X ს.) ჰიმნოგრაფი, ტაო-კლარჯეთის სალიტერატურო სკოლის წარმომადგენელი. მიქელ მოდრეკილის კრებულში შესულია მისი „გალობანი ქრისტეს ნათლისღებისანი და ჰაბო ისმაიტელყოფილისა ქართველისანი“. საგალობლის თემაა ქართულ სასულიერო პოეზიაში უაღრესად პოპულარული ეროვნული წმიდანის აბოს ღვაწლი. იოანე ქონქოზისძე, მიქელ მოდრეკილის მსგავსად, თავის საგალობელში ქრისტეს ნათლისღების დღესასწაულსა და აბო ტფილელის მოწამეობრივ აღსასრულს ერთად შეამკობს, რადგან აბო სწორედ ქრისტეს ნათლისღების დღეს აწამეს. ავტორი შესთხოვს ცოდვილთა მეოხ აბოს, რომელმაც „სიკვდილისა სასმელი“ ქრისტესთან ერთად შესვა და „გვირგვინი ძლევისა.“ მიინიჭა, შეიწიროს მისი გალობანი — „კნინი ესე ძღვენი“. საგალობელი მაღალი პოეტური კულტურის ნიმუშია. მისი ინტონაცია საზეიმო და ამაღლებულია.
ტექსტი
პ. ინგოროყვა, ძველი ქართული სასულიერო პოეზია გვ. ლთ-მე. ძველი ქართული ლიტერატურის ქრესტომათია, I, 1946, გვ. 346-348.
